RECENSIE: PASS OVER BLUES – THE …

Pass Over Blues

CD-recensie:    Pass Over Blues – The …

Releasedatum: 24-04-2014

Label:   Sinnstift Verlag (hun eigen label)

Tekst:  Andre Wittebroek

Ondergetekende  kreeg deze CD toegestuurd van de  hem totaal onbekende band Pass Over Blues uit de buurt van Berlijn Duitsland en was aangenaam verrast door de kwaliteit. Het blijkt dat verschillende bandleden al in de voormalige DDR de blues speelden en daarvoor zelfs door de toenmalige regering een speelverbod van 2 jaar kregen. Geen gemakkelijke tijd: de echte blues dus. Na de hereniging van beide Duitslanden kwam men ook in de gelegenheid aan de andere kant van de Muur te spelen. In de jaren negentig werd de Pass Over Bluesband gezien als een van de beste en zeker meest orginele  bluesbands van Duitsland. In 1991 kreeg hun LP -Pass Over Blues–  de Deutsche Schallplatten prijs. Door  veelvuldige bandwisselingen kwam men echter niet veel verder.

Sinds 2008 bestaat de band in de huidige bezetting en gaat het goed. Dit resulteerde in een nominatie  bij de German Blues Awards 2012 in Eutin. Helaas waren op dat moment Tommy Schneller en Jessy Martens veel bekender en gingen er met de hoofdprijs vandoor, ondanks de goede kritieken die Pass Over Blues kreeg. Volgens velen had dat ook te maken met het feit dat Pass Over Blues uit de voormalige DDR komt waardoor het  voor die bands moeilijker is een plek te veroveren. Ze moeten a.h.w. helemaal opnieuw beginnen.

De muziek van Pass Over Blues heeft als bijnaam Truffelblues! Waarom? Dat is eenvoudig uit te leggen: Truffels zijn zeldzaam en dat is de muziek van deze band ook. Het is inderdaad een zeer eigen stijl die ze spelen. Deze blues komt rechtstreeks uit het leven, uit het hart. De teksten gaan over alledaagse zaken die een ieder herkent. Geen ‘Ik hou van jou’ en ‘Waarom ging je weg?’ e.d.  The Mistake gaat over persoonlijke fouten, The Sense over eens gewoon niets doen, beetje zitten, drinken en muziek maken, The People over wat mensen zoal denken te weten, The Question over de zin van mensen ontmoeten, reizen, The Past over het verleden dat je je hele leven meeneemt, The Time over de laatste reis van je leven. Alle teksten staan ook  in het CD-boekje afgedrukt.

Dit alles verpakt in een blues geworteld in traditie, de meer verhalen vertellende blues dan de hevige bluesrock. Het is intens, gevoelig en gaat van krachtig tot intiem. Erg mooi en relaxed, echte luisterblues uit het diepe zuiden van de verenigde Staten. Een mix van Deltablues en Swampblues, daar lijkt het op. Ik herken stukjes  Tony Joe White (harmonica en manier van zingen), Jim Morrison (The People),  de gitaarsound van Kees Dusink (Twelve Bar Bluesband) in The Past. Een heerlijke mix die met veel instrumenten wordt gespeeld: accordeon, zingende zaag, contrabas, Hammondorgel, piano, mondharmonica en natuurlijk gitaar, bas en drums. Zanger Harro Huebner heeft een mooie, warme,  donkere stem die er goed bij past.

Voor deze CD had De pass over Bluesband de CD Better Ways in 2011 opgenomen met het nummer While My Guitar Gently Weeps van George Harrison maar kreeg van de erfgenamen geen toestemming, dus werd de CD niet uitgebracht. 2 weken na die beslissing kreeg men alsnog toestemming maar was het te laat. Op The.. heeft men het als bonus toegevoegd en ik vind het de minste song en niet op deze CD thuishoren. Het doet de unieke eigen stijl van Pass Over Blues geen goed. Alle andere 11  nummers zijn zelf geschreven en van grote klasse.

Conclusie:

Deze CD is een heerlijk rustpunt in de blues, een echte luister CD, erg gevarieerd ,ook door de instrumentenkeuze. Houd je van muziek van Hans Theessink, Tony Joe White, die stijl dus, dan zou ik deze CD zeker eens gaan beluisteren!

P.S: (De titel: The…..alle eigen nummers beginnen met The!)

Tracks:

01: The Mistake
02:The Distance
03:The Day
04:The Decision
05: The One
06:The Sense
07:The People
08:The Question
09:The Past
10:The Move
11:The Time
12:The Answer
13 bonus: While  My Guitar Gently Weeps.

Line-up:

Roland Beeg : guitars, Michael Demeyere: drums, Harro Huebner: vocals, harp, guitar, banjo, Lutz  Mohri: E-and double-bass, Guests: Andi Geyer: Hammond B3 organ, Wurlitzer-piano, Christian Hartung: accordion, Roland Leisegang: percussion.

Links:

www.passoverblues.de

email: passoverblues@tele2.de

 

 

2016-10-14T00:57:53+00:00 20 mei 2014|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe