Recensie: Parker Millsap – Other Arrangements

Parker Millsap – Other Arrangements
Format: CD / Label: Okrahoma Records
Releasedatum: 4 mei 2018

Tekst: Peter Marinus

Na drie albums waarop de focus op voornamelijk akoestische folkrock lag is zanger-gitarist Parker Millsap uit Oklahoma overgestapt op een meer rockgericht geluid waar voldoende ruimte is voor de blues en soul. Parker werd op vroege leeftijd geïnspireerd door helden als Eric Clapton en Stevie Ray Vaughan. De inmiddels 25-jarige Parker debuteerde in 2012 met het album ‘Palisade’ en mag inmiddels Sir Elton John tot zijn fan rekenen. Op zijn vierde album wordt hij bijgestaan door Michael Rose (bas), Paddy Ryan (drums) en Daniel Foulks (fiddle).

Zoals gezegd gaat Parker op dit album meer de rock kant op. Een kant die hem wonderwel ligt getuige het openingsnummer Fine Line. Een luie bluesy rocker met hoekige rauwe gitaarriffs, waarin Parker stiekem wat Keith Richards elementen heeft verstopt. De Stones invloeden komen trouwens vaker langs op dit album. De zang van Parker is hier fel en rauw. Ook de krassende viool past prima in dit pompende nummer. Een overtuigende opener, die veel belooft voor de rest van het album. De ballad Your Water wordt gespeeld met een rauwe (quasi) nonchalance waarin een soulvol geluid een geslaagd huwelijk aangaat met de country. En uiteraard past de fiddle daar prima in. In Singing To Me keert Parker terug naar zijn akoestische geluid. Een ingetogen ballad waarin hij zich van zijn breekbare kant laat horen. Ook Other Arrangements is een ballad maar dan met rauwe gitaarinjecties. Parker blijkt ook de hogere regionen van zijn stemgeluid prima te beheersen. Een wonderschoon nummer met invloeden van Bruce Springsteen, John Cougar en zelfs Andy Pratt (!).
Let A Little Light On is een broeierige swinger met een stuwende, haast Motown-achtige, beat en sprankelend gitaarwerk. De blues komt ruimschoots aan bod in de slowblues Tell Me. Een uiterst lome blues waarin Parker bewijst een prima soulzanger te zijn en ook prima met de elektrische gitaar overweg te kunnen. Zelfs de fiddle heeft hier de blues. In Gotta Get To You zijn gitaren en bas, dus geen drums, genoeg voor een rauwe rocker. Met daarbij natuurlijk de energieke, Steve Marriott-achtige zang van Parker. In de akoestische ballad Good Night laat Parker zijn breekbare kant wederom horen en in het funky Coming On doen de Stones invloeden hun intrede weer. In het begin van Some People denk je even dat er wat met de volumeknop van je installatie aan de hand is maar al gauw keert het ware volume terug in deze stuwende rocker. Na een prachtig intro begint het tintelende soulpop nummer She waarin zowel de zwoele fiddle als de jazzy gitaarakkoorden van Parker de show stelen.
De prima ballad Come Back When You Can’t Stay sluit het album op een gevoelige, Rufus Wainwright-achtige wijze af.

Parker Millsap heeft ons getrakteerd op een zeer aangenaam rootsy rockalbum waarin hij een zeer geslaagde overstap heeft gemaakt naar de elektrische rock.


Tracklist:
01. Fine Line
02. Your Water
03. Singing To Me
04. Other Arrangements
05. Let A Little Light On
06. Tell Me
07. Gotta Get To You
08. Good Night
09. Coming On
10. Some People
11. She
12. Come Back When You Can’t Stay

Website: Parker Millsap

23 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe