Recensie: Paris James feat. Chuck Hall – Where The Big Dogs Play

Paris James feat. Chuck Hall – Where The Big Dogs Play
Format: CD – Digital / Label: Fervor Records
Releasedatum: 19 Oktober 2018

Tekst: Filip Heidinga

De Amerikaanse Paris James debuteerde in 2006 met het klassieke blues album ‘Death Letter’. Sindsdien neemt James niet meer zoveel op maar richt zich meer op optredens. In de afgelopen twaalf jaar zijn er slechts drie single’s van hem verschenen en geen albums. Maar nu komt er dan eindelijk een opvolger van het ‘Death Letter’ album. Voor dit album riep Paris James de hulp in van Chuck Hall.
Hall gaat intussen al weer wat langer mee in de blues-scene, in 1994 bracht hij zijn eerste EP uit. Intussen heeft Chuck Hall samen met zijn band, met de originele naam The Chuck Hall Band, al verschillende studio albums uitgebracht en een live album opgenomen in Zweden. Als je naar het traditionele blues album ‘Death Letter’ luistert van Paris James en naar bijvoorbeeld het blues-rock album ‘Hillbilly Wild’ (uit 2014) van The Chuck Hall Band lijken de twee een onwaarschijnlijke mix. De reden van deze samenwerking is waarschijnlijk omdat ze allebei sinds dit jaar bij het Fervor Records label zitten.
Paris James heeft weinig studio ervaring en is niet bekend buiten Amerika, Chuck Hall daarin tegen heeft veel studio ervaring en speelt ook regelmatig in Europa. Dit was waarschijnlijk de reden van Fervor Records om de twee bij elkaar te zetten.

Het album begint met de titeltrack Where The Big Dogs Play. Aan het begin van het nummer klinkt het nummer nog als een Paris James nummer maar even later horen we de invloed van Chuck Hall en wordt het een steviger nummer compleet met jankende gitaar van Hall. Ook het swingende You Can’t Be Acting Like That klinkt meer als een Chuck Hall nummer dan een nummer van Paris James. Somebody’s Praying lijken de twee werelden samen te komen en krijgen we een swingend nummer met veel klassieke blues invloeden. Ook het volgende nummer Angel Of Mercy is gelukkig weer een echt Paris James nummer, aangevuld met het prachtige gitaarspel van Chuck Hall.
Op It’s Gonna Get Better, Money en Blood Brothers horen we weer meer de invloed van Chuck Hall en lijkt het alsof Paris James slechts alleen de zang voor zijn rekening heeft genomen en de rest aan Chuck Hall heeft overgelaten. Hierdoor begin je je af te vragen waarom de naam van Paris James op het album staat met “featuring Chuck Hall” in plaats van Paris James en Chuck Hall want het album lijkt tot nu toe meer op een Chuck Hall album dan op een Paris James album, maar misschien is het geluid van Paris James wel erg veranderd in de afgelopen twaalf jaar sinds zijn debuutalbum.
Het nummer Blackjack lijkt dan, gelukkig, weer als een Paris James nummer, met weinig invloed van Chuck Hall. Als het volgende nummer Rot Gut Whiskey begint wordt je weer even terug gebracht naar het geluid van James’ debuutalbum. Je zit bijna te wachten tot Chuck Hall er met zijn elektrische gitaar doorheen komt maar dit gebeurt echter niet. En wordt het toch meer een Paris James album zo tegen het einde van het album met Upside Down, Baditude en Twelve Bar Blues, waarin je Paris James meer hoort met af en toe wat gitaarwerk van Hall.

Kortom: Een bijzondere samenwerking tussen twee totaal verschillende bluesmuzikanten. Wat resulteert in een zeer veelzijdig album. Maar ik blijf erbij dat dit meer een Paris James & Chuck Hall album is dan een Paris James album featuring Chuck Hall.


Tracklist:
01. Where The Big Dogs Play
02. You Can’t Be Acting Like That
03. Somebody’s Praying
04. Angel Of Mercy
05. It’s Gonna Get Better
06. Money
07. Blood Brothers
08. Blackjack
09. Rot Gut Whiskey
10. Upside Down
11. Baditude
12. Twelve Bar Blues

Website:
Paris James
Chuck Hall

12 december 2018|Categories: Recensies|Tags: , |2 Comments

2 Comments

  1. Johan 12 december 2018 om 20:09 - Antwoorden

    Welk label????

    • Harry 12 december 2018 om 21:03 - Antwoorden

      Volgens mij staat het erbij vermeld. Label: Fervor Records.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe