Recensie: Ole Frimer Band – Live At Blues Baltica

Ole Frimer - cover

OLE FRIMER BAND – Live At Blues Baltica
Format: CD/ Label: LongLife Records
Releasedatum: 11 september 2015

Tekst: Filip Heidinga

Ole Frimer is misschien totaal onbekend in Nederland, in thuisland Denemarken is hij één van de grote blues muzikanten. Daar is hij vooral bekend als de frontman van Blue Junction met wie hij een Deense Grammy en twee North American Real Blues Awards won. Voordat hij Blue Junction begon speelde Ole ook al onder zijn eigen naam, en na het het uiteen vallen van de Deense blues band Blue Junction vormde hij in 2008 de huidige versie van de Ole Frimer Band. En het is een echte Deense super blues band geworden, bestaande uit: Ole Frimer op gitaar en zang. Palle Hjorth op Hammond. Jesper Bylling op bass en Claus Daugaard op drums. Hjorth is op Hammond, naast uiteraard Ole Frimer zelf, de grote ster op dit album. Hij heeft zijn sporen inmiddels ook al verdient in Denemarken met de rock band The Savage Rose. Jesper Bylling is de minst bekende van de vier, maar heeft inmiddels wel al een lange lijst van muzikanten waarmee hij heeft gewerkt. Claus Daugaard is net als Ole Frimer van de band Blue Junction en speelt inmiddels alweer meer dan vijftien jaar met Ole samen.

‘Live At Blues Baltica’ is opgenomen op 16 mei 2014 tijdens het Blues Baltica Festival in Eutin, Duitsland. En is het tweede album van de Ole Frimer Band. Na het eerste, volledig Deenstalige, album Blalys uit 2014 is de band nu klaar om internationaal te gaan. ‘Live At Blues Baltica’ bestaat daarom uit Engelstalige nummers, en is daarmee dus het internationale visitekaartje van de band. En zo klinkt het ook een beetje, als een band die graag wil laten zien wat ze kunnen maar, misschien wel daardoor, nergens echt tot grote hoogte stijgt. Persoonlijk vind ik alleen I Can’t Keep From Crying Sometimes een hoogtepunt op het album, wat verder vooral netjes binnen de lijntjes blijft. Ook mis ik op dit album een beetje het ‘live gevoel”. Nergens is het publiek echt duidelijk te horen en Ole verteld ook niks tussen de nummers door. Maar aan de andere kant is het weer een mooie verzameling nummers met veel blues, jazz en fusion invloeden, en laat een mooi overzicht horen van Ole Frimer’s carrière die precies vijfentwintig jaar geleden begon.
Het album begint met If You Only Could Forgive Me wat meteen een duidelijk beeld geeft van de Ole Frimer Band. Het nummer heeft, net als de rest van het album, een lekker vol geluid die wordt gedreven door Ole’s gitaar en zang. Het al eerder genoemde I Can’t Keep From Crying Sometimes volgt. De klassieker van Al Kooper krijgt hier een totaal nieuwe versie en springt er vooral uit door het fantastische spel van Hjorth op Hammond. Het funky The Way You Move volgt hierna. Persoonlijk vind ik de video versie (zie hieronder) beter dan de album versie, aangezien er in de video wel duidelijk publiek te horen is. Verder is het een lekker funky nummer die weer eruit springt door Hjorths spel. Workin’ Too Much is een echte slow blues gedreven door Ole’s prachtige gitaarspel. Ole laat op het volgende Introduced To The Blues weer horen een gitarist van grote klasse te zijn. Black Cat Bone van Hob Wilson en Hustled Down In Texas van Johnny Winter sluiten het album af.


Kortom een mooi overzicht van het werk van Ole Frimer en zijn band. Hiermee leveren ze een duidelijk visitekaartje af waarmee ze de Europese festivals mee kunnen bestormen. En nu maar hopen dat er snel een Engelstalig studio album uitkomt, en natuurlijk dat ze in Nederland gaan spelen.

Tracklist:
01. If You Could Forgive Me
02. I Can’t Keep From Crying Sometimes
03. The Way You Move
04. Workin’ Too Much
05. Introduced To The Blues
06. Black Cat Bone
07. Sheltered Roads
08. Hustled Down In Texas

Website: Ole Frimer Band

2016-10-14T00:51:54+00:00 4 december 2015|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe