Nicole Atkins - Italian Ice

Nicole Atkins – Italian Ice

Label: Single Lock
Release: zomer 2020

Te bestellen bij Bol.com

De muzikale carrière van Nicole Atkins is er een waarin nergens de gemakkelijkste weg is gekozen. De zangeres uit New Jersey wordt binnenkort 42 jaar maar ze heeft al een enorme hoeveelheid aan geestelijke bagage mee te dragen. Zoals je van de betere singer/songwriters gewend bent vormt dit dikwijls een grote bron van inspiratie die je in de muziek terug hoort. Atkins behoort zeker tot die categorie en het zijn zowaar geen kleine dingen die haar de afgelopen tijd hebben bezig gehouden. Zo bleken de desastreuze gevolgen van de orkaan Sandy, nu bijna acht jaar geleden, een grotere impakt te hebben op haar bevattingsvermogen dan ze zich aanvankelijk had kunnen voorstellen. Daarnaast bleek de alcohol te lang een te grote verleiding te zijn met als gevolg dat een behandeling in de kliniek noodzakelijk werd. Het schaamtegevoel dat dit met zich meebracht was eveneens een groot probleem en tot overmaat van ramp kampte haar vader in deze moeilijke periode met zeer serieuze gezondheidsklachten. Bij de dappere strijd om de confrontatie aan te gaan met alle innerlijke demonen bleek de muziek een belangrijke houvast te zijn voor de de onstuimige artieste die meerdere malen het gevoel had dit alles niet te gaan overleven. Veel ervaringen zijn al verwerkt op het meeslepende ‘Goodnight Rhonda Lee’, een album dat dan volgens velen haar beste werk tot dusver moet zijn.

Tekst: Jeroen Bakker

We zijn inmiddels drie jaar verder en onlangs is er ‘Italian Ice’ uitgebracht. Het is haar vijfde studio-album en het is wederom een persoonlijk werkstuk geworden waarin de luisteraar wordt meegenomen in de wereld zoals Nicole Atkins die ervaart. Vormden persoonlijke gebeurtenissen in New Jersey de basis voor haar debuut in 2007, tegenwoordig zoekt zij het eveneens dicht bij huis en is het de wilde magie van de Jersey-kust die haar inspireerde en alle romantiek, verleidingen of gevaren die je daar kunt tegenkomen: ”Wanneer je hier op de promenade loopt langs de oude vervallen Victoriaanse huizen, de oude gokhallen en rare kermisattracties dan heb je het gevoel dat er ieder moment iets onverwachts gaat plaatsvinden. Dat gevoel wil ik meegeven aan de luisteraar. Het gevoel dat er op ieder moment in je leven iets kan gebeuren”, aldus Atkins. Om het juiste gevoel muzikaal te kunnen weergeven deed zij deze keer een beroep op enkele collega’s die zij de afgelopen tijd heeft ontmoet. Het is een buitengewoon interessante bijeenkomst geworden in de befaamde Muscle Shoals Studio te Alabama.

Zo is er onder meer de samenwerking met enkele mannen uit The Bad Seeds, niet vreemd aangezien Nicole Atkins jaren geleden als support-act fungeerde voor Nick Cave en zijn band, en zijn er enkele kopstukken aanwezig uit de Muscle Shoals Rhythm Section, de huisband van de gellijknamige studio. Ze had al eens op een verjaardagsfeestje van Spooner Oldham opgetreden en hem nog dezelfde avond gevraagd om ook eens iets samen te doen. Aangezien David Hood daar toevallig ook aanwezig was, is hij dus verantwoordelijk voor de baspartijen op Italian Ice. Ben Tanner van The Alabama Shakes, hij woont naast de studio, heeft als muzikale regisseur het geheel in goede banen geleid. Voor Atkins die altijd een grote liefde koesterde voor het werk van de beginjaren zestig en daarvoor, moet het een droom zijn geweest die zij hier heeft verwezenlijkt. In een interview naar aanleiding van haar vorige album sprak zij nog over een droom waarin zij, vlak voor het ontwaken, iets had geschreven voor Aretha Franklin. Hieruit zou de track ‘Sleepwalking’ zijn ontstaan. Invloeden waren er toen ook al van het Dap-King-geluid en die lijn is nu doorgetrokken. Aangezien bij Nicole Atkins de country ook nooit ver weg is, levert dit een spannende combinatie op van stijlen zoals ‘Never Going Home Again’ of het meeslepende ‘Far From Home’.

Atkins klinkt op ‘Italian Ice’ bevrijd zoals in ‘These Old Roses’ en zelfs uitzinnig in het lyrische, door Carole King geschreven ‘Road To Nowhere’ of ontspannen zoals in het zwoele en uitdagende ‘Domino’, maar toch wordt er weer even achterom gekeken naar de verwoestende kracht van die beruchte orkaan in ‘The Splinters’. Het bewijs dat het leed nog niet helemaal verwerkt is. Het levert daarentegen wel weer een intens geluid op zoals je dat gewend bent en zo graag van Nicole Atkins hoort.

Het maakt van dit alles een veelzijdig maar ook doorleefd geheel en daarmee dus een uitermate boeiend vijfde album.

 

Tracks
Am Gold (4:34)
Mind Eraser (4:06)
Domino (4:03)
Forever (3:56)
Captain (3:07) met Britt Daniel
Never Going Home Again (3:07) met Erin Rae, John Paul White en Seth Avett
St. Dymphna (3:22)
Far from Home (4:11)
A Road to Nowhere (4:14)
These Old Roses (2:52)
In the Splinters (3:52)


Ook op Blues Magazine ...