Neil Young – Hitchhiker
Format: CD – LP – CD+DVD Box / Label: Reprise
Releasedatum: 8 september 2017

Tekst: Matthijs Snepvangers

Dertig jaar was Neil Young in de zomer van 1976. Zijn beste jaren met Crosby, Stills, Nash en Young, de albums ‘After The Goldrush’ en ‘Harvest’, het  lag allemaal net achter hem. Drugs beïnvloede zijn leven. Maar hij dook ondanks dat toch de studio’s in. Nadat de nummers waren opgenomen wilde hij niet dat het album uitkwam. Het wietgebruik had te veel zijn aanslag op de nummers gehad. Over de opnames zei hij dan ook; ‘’het enige waarvoor we pauzeerden was coke, wiet en bier.’’Iets waar we hem nu dankbaar voor kunnen zijn. Anno 2017 heeft hij het toch aangedurfd om het album uit te brengen en kunnen we weer genieten van de typische jaren zeventig-sound van Young.

Heerlijk miniem. Akoestisch gitaartje en dat heerlijke kenmerkende stemgeluid. Hawaii is zo’n nummer waarin je de jonge Young goed herkent. Vooral als hij de eilandengroep waar het nummer naar is genoemd uitspreekt. De i wordt lang getrokken, ultiem genot. ‘Hitchhiker’ is dan ook nostalgie in optima forma.

Hawaii  is samen met Give Me Strenght wel een uitzondering in vergelijking met de rest van de nummers. De meeste nummers zijn in een ander jasje later verschenen op verschillende andere Young-albums. Bij het ene nummer heeft dat positief uitgepakt, bij andere nummers juist weer niet. Want hoe goed de dertigjarige Young ook was. Niet alles wat hij toen aanraakte veranderde in goud. De versie van Campaigner die een jaar later op Decade verscheen is bijvoorbeeld wat korter wat het nummer ten goede komt.

Pocahontas is het pareltje van ‘Hitchhiker’. Het protestnummer over de Europese kolonisatie, dat al ook al verscheen op Rust Never Sleeps, blijft een eeuwigheidswaarde hebben in de soms zo verdeelde Verenigde Staten. De discussie van toen is ook die van nu. Zijn beste versie van dit nummer speelde hij dan wel tijdens de MTV unplugged-sessie in 1993. De editie op dit album is een goede tweede.

Het album is een trip down to memory lane. De oude Young komt weer om de hoek kijken en dat is niet erg na zijn vorige albums uit de twintigste eeuw. Laten we hopen dat meer artiesten van zijn generatie nog platen op de plank hebben liggen die nodig eens afgestoft moeten worden.

Tracks:
01. Pocahontas
02. Powderfinger
03. Captain Kennedy
04. Hawaii
05. Give Me Strength
06. Ride My Llama
07. Hitchhiker
08. Campaigner
09. Human Highway
10. The Old Country Waltz

Website: Neil Young