Recensie: Nakia – Blues Grifter

Nakia – Blues Grifter
Format: CD – 180gram Vinyl – Digital / Label: KiaChia Records
Releasedatum: 17 augustus 2018

Tekst: Peter Marinus

Ik heb eerlijk gezegd hoegenaamd niets op met programma’s als “The Voice Of Holland”, “Holland’s Got Talent” en dergelijke programma’s. Als daar al eens een “talent” tussen zit, die mij aanspreekt, zie ik die tot mijn grote verdriet vaak door de machine van de commercie ingepakt worden. Om maar niet te spreken van het feit, dat er van de “talenten” later vaak nooit meer wat vernomen wordt (op een enkele uitzondering na natuurlijk). Toch zijn deze programma’s wereldwijd een hit. Zo ook in de USA waar het programma “The Voice” heet. In het eerste seizoen van dit programma drong zanger Nakia door tot de halve finale waarna zijn muzikale schip strandde. Gelukkig voor ons horen we toch weer wat van Nakia via dit nieuwe album.
Nakia was zanger van de band The Blues Grifters uit Austin, Texas. Nadat hij benaderd werd voor “The Voice” zette hij deze band even in de pauze stand. Het is mij onduidelijk of de band nu nog steeds op pauze staat want dit is toch echt een album dat onder de naam Nakia is uitgebracht maar dan wel weer met de titel ‘Blues Grifter’! Verwarrend allemaal! Maar dat allemaal terzijde geschoven kan ik niets anders doen dan constateren dat we hier met een uitstekend album te maken hebben van een uitzonderlijk blues en soul talent.
Hij wordt op dit album bijgestaan door zijn Blues Grifters maatjes (!) Mac MacNabb (gitaar), Chris Johnson (bas), Kevin Lance (drums), Jan Flemming (toetsen) en Vince Limon (saxofoon).
Nakia beschikt over een dijk van een stem waarmee hij zowel de blues als de soul kant uit kan. Een stem met een rauw randje, die bij vlagen zelfs aan het stemgeluid van Otis Redding doet denken.

Nakia opent het album met de lekker rauw rockende blues Yonder Wall, beter bekend als “Look On Yonder Wall”, een nummer van James Clark. Naast de rauwe bluesstrot van Nakia valt ook de rauw priemende gitaar van Mac McNabb op, die trouwens op dit hele album fabuleus gitaarwerk aflevert. In dit nummer hoor je hem in een scheurende, rauwe solo.
Somebody’s Been Sleeping In My Bed is een slowblues, die geschreven is door Bettye Crutcher en die o.a. door Buddy Guy werd opgenomen. Een nummer met warme blazers en een zwevend orgel. Hier komen de Otis-achtige vocalen van Nakia prima tot zijn recht. Gimme Some Of Yours is een funky soulvolle blues met een flink “Hard To Handle” gehalte. Mac McNabb is hier met Steve Cropper-achtig gitaarwerk te horen terwijl het orgel er al pompend de vaart in houdt. Otis Rush’s Double Trouble krijgt hier een lui slowblues uitvoering met zang waarin het lijkt alsof de blues uit Nakia’s tenen komt.
Luther “Snakeboy” Johnson’s Woman Don’t Lie is een loom groovende funky shuffle met gierend gitaarwerk en Nakia’s gruizige soulstem. Een lekker ouderwets swingende rhythm & blues sound overheerst in de cover van Ivory Joe Hunter’s Ain’t That Lovin’ You Baby. Een nummer, dat lekker sompig doorpompt en voorzien is van smerig klinkende gitaarriffs. Go On To School is dan weer een gruizige bonkende boogie met knorrende sax en vurig gitaarwerk. In I’ve Got To Use My Imagination, geschreven door Barry Goldberg en Gerry Hoffin, levert Nakia een topprestatie. In dit nummer, dat ooit een hit was voor Gladys Knight & The Pips, presteert Nakia het om Gladys Knight totaal te doen vergeten. En dat lijkt mij een hele prestatie! Hoodoo Party, van Tabby Thomas, is een ontspannen soul mambo met losjes groovende drums, een swingend soulorgel en warm knorrende sax. Kortom, een prima Baton Rouge swinger.
Na de hoekig stuwende cover van Howlin’ Wolf’s 300 Pounds Of Joy wordt het album afgesloten met een cover van Whipping Post van the Allman Brothers Band. Deze klassieker krijgt hier een loom funky uitvoering. Leuk gevonden maar ik blijf toch het tragere origineel prefereren.

Nakia bewijst met dit album dat niet elke “The Voice” kandidaat aan de commercie verloren gaat. Hij heeft in elk geval geen knieval gemaakt richting commercie. Laat dit album alsjeblieft niet de annalen ingaan als “dat obscure album van die artiest met die vreemde naam”. We hebben hier namelijk te maken met een uitstekend album van een wereldzanger (en wereldgitarist)!


Tracks:
01. Yonder Wall
02. Somebody’s Been Sleeping In My Bed
03. Gimme Some Of Yours
04. Double Trouble
05. Woman Don’t Lie
06.Ain’t That Lovin’ You Baby
07. Go On To School
08. I’ve Got To Use My Imagination
09. Hoodoo Party
10. 300 Pounds Of Joy
11. Whipping Post

Website: Nakia

26 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe