Recensie: Muddy What? – Gone From Mississippi

Muddy What? – Gone From Mississippi
Format: CD – Digital / Label: Howlin’ Who Records
Releasedatum: 15 maart 2018

Tekst: Jos Verhagen

Met Muddy Waters` Mannish Boy opent de cd. Ik weet niet wat het is maar er bekruipt me een gevoel dat ik beleef en herbeleef in de cd’s die ik dit jaar al mocht recenseren. De aandacht voor de blues uit de jaren 50 en 60 en zelfs verder de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw.
Het begon dit jaar met het verpletterende ‘Black Coffee’ van Beth Hart en Joe Bonnamassa, gevolgd door Crystal Shawanda’s rock versie van Howlin’ Wolf’s Wang Dang Doodle, recent nog Larkin Poe die Son House’s Preaching Blues omtoveren tot een ware orgie van spelplezier. In dit alles doet Muddy What? met hun uitvoering van Mannish Boy een duit in het zakje. Het heeft dat zelfde gevoel.
De beleving van de muzikanten, dat recht doet aan de blueshistorie, de oude helden worden weer op het schild gehesen. Niet meer het klakkeloos naspelen van oude bluesnummers maar je eigen creatieve fantasie er op los laten zonde afbreuk te doen aan het origineel. De nieuwe oude blues.

Terug naar Muddy What?, waar heeft dit gezelschap zich verborgen gehouden? Wat zij op deze cd presteren moet iedereen aanhoren, zelden zo`n intensiteit, inventiviteit en muzikaal vakmanschap mogen horen. Muddy What? Komt uit Duitsland, Fabian Spang (gitaar, zang), Ina Spang (gitaar, mandoline), Michi Lang (drums) en Hubert Hofherr (mondharmonica) leggen hier een werkstuk neer dat intrigeert, dat boeit. Het superbe gitaarwerk, het drumwerk en Hubert Hofherr die zich als een soort Tren van Enckevort (Rowwen Hèze) voortbeweegt met zijn mondharmonicaspel, virtuoos. Voeg hier de zang van Fabian Spang bij en het voelt even mystiek als My Baby.
Een spannende cd vergeven met een hele serie mooie liedjes, fantastisch uitgevoerd. Neem de schitterende mysterieuze titeltrack Gone From Mississippi. Met een mondharmonica op de achtergrond rondzingend als een didgeridoo, zeven minuten puur spelplezier. Robert Johnson’s Love In Vain, het funky, Fire, beide met lekker mondharmonica werk. Het langs de klassieke bluespaden wandelende Blue Trailer Blues. Hubert Hofherr is een wizard op de mondharp, en met Ina Spang met fijn akoestisch gitaarwerk, de zangpartijen door Fabian Spang ademt in alles de blues uit, echte prachtmuzikanten.
Uit een heel ander vaatje is One More Time, met een Toots Tielemans-achtige opener en dito spel tekent zich een Dylan-achtige nummer af. Sad Smile, een zeven minuten durende ontdekkingstocht van Muddy What? Ina Spang en Hubert Hofherr laten hier hun fantasie de vrije loop. Die fantasie laat Muddy What? ook los op de Jimmy Hendrix klassieker If 6 Where 9. Waarbij ik de zang van Fabian Spang ook niet onvermeld wil laten, een perfect match voor dit nummer.
De cd sluit af met de Merle Travis klassieker Nine Pound Hammer, fijn akoestisch gitaarspel breit een rustig einde aan deze cd.

Muddy What? in één woord een genot om naar te luisteren.


Tracklist:
01. Mannish Boy
02. Love In Vain
03. Moving On
04. Gone From Mississippi
05. Fire
06. Blue Trailer Blues
07. One More Time
08. Your Life Is Broken
09. Sad Smile
10. If 6 Was 9
11. Nine Pound Hammer

Website: Muddy What?

11 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe