Recensie: Mr. Airplane Man – Jacaranda Blue

Mr. Airplane Man – Jacaranda Blue
Format: CD – LP – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 16 maart 2018

 Tekst: Peter Marinus

Ik heb waarschijnlijk een aantal jaar zitten slapen want gezien het feit dat het hier om het achtste album van het duo Mr. Airplane Man gaat, heb ik er dus zeven gemist. En daar moest ik maar snel achter aan gaan want dit achtste album bevalt mij prima! Het gaat hier dus om het duo Mr. Airplane Man uit Boston, dat bestaat uit Margaret Garrett (zang en gitaar, ex-Tennesee Tearjerkers) en drumster-zangeres Tara McManus (ex-Far Corners en ex-Turpentine Brothers). Zij worden op dit album bijgestaan door de van Mama Rosin bekende producer Robin Girod, die ook nog de bas, theremin, akoestische gitaar en vibrafoon bespeelt. Mr. Airplane Man mixt een aantal muzieksoorten door elkaar zoals countryblues, rock & roll, garagerock en invloeden als The Velvet Underground en The Stooges.
Het eindresultaat is muziek die ik als hevig psychedelische garageblues zou willen omschrijven.

Al meteen te beluisteren in het eerste nummer, I’m In Love. Een primitieve countryblues boogie met een hoog psychedelisch gehalte waarin een stevig Velvet Underground geluid zit. Tara drumt net zo eenvoudig, maar doeltreffend, als Moe Tucker destijds in The Velvet Underground deed. De zwevende en echoënde zang van Margaret stuitert alle kanten op. Het lijkt wel dub!
Blood From A Stone is een nummer dat klinkt als een donker en traag soort surfmuziek waarin het lijkt alsof Dick Dale zich tijdelijk bij The Velvet Underground heeft aangesloten en zo stoned als een garnaal wat twang akkoorden over de psychedelische rock uitstrooit. Een hypnotiserend nummer. In Deep Blue wordt de fuzzgitaar stevig ingezet waardoor dit nummer klinkt als een huwelijk tussen The Stooges en The Velvets. Margaret doet je met haar honingzoete zang een zeer verleidelijk aanbod in (Do You Wanna) Hang Out dat als een soort psychedelisch Phil Spector nummer klinkt. Sweet Like A is een loom en hevig psychedelisch countryblues nummer met een eigenzinnige funky swing, een lui glijdende gitaar en sexy fluisterzang.
In Blue As I Can Be wordt de primitieve countryblues aangelengd met een effectieve hoeveelheid psychedelica. Een heerlijk lullig klinkend Farfisa orgeltje duikt op in de stampende garagerocker Good Time met een knorrende fuzzbas en onschuldig kirrende bubblegum zang. Believe is een wilde countrybluesboogie met een rauw geluid, mede door de fuzz slide en de stug doordreunende drums. De dagen van de acidrock lijken terug gekeerd in het psychedelische gitaar intro van You Do Something, dat verder gaat als een hypnotiserende blues boogie met wederom die sensueel zwevende zang en rauwe fuzzriffs. Het blijft rauw in het Stooges-achtige Never Break. In Angels Between Us (For Mark) lijkt Dr. John The Night Tripper aanwezig doordat de monotoon doortikkende drums en percussie een voodoo-achtig, haast New Orleans geluid produceren. In de korte psychedelische acidrock jam Inoubliable Day schieten de bedwelmende gitaarlicks alle kanten op. De lieflijke ballad Where I Belong is overduidelijk gebaseerd op het geluid van the Velvet Underground & Nico terwijl blues grootheden als John Lee Hooker en Howlin’ Wolf hun goedkeuring hebben gegeven aan de rauwe countryblues van de afsluiter No Place To Go.

Dit Amerikaanse duo heeft een zeer intrigerend album afgeleverd waarop ze op perfecte wijze in de weer zijn met blues en psychedelia.


Tracklist:
01. I’m In Love
02. Blood From A Stone
03. Deep Blue
04. (Do You Wanna) Hang Out
05. Sweet Like A
06. Blue As I Can Be
07. Good Time
08. Believe
09. You Do Something
10. Never Break
11. Angels Between Us (For Mark)
12. Inoubliable Day
13. Where I Belong
14. No Place To Go

Website: Mr. Airplane Man

5 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe