Mojo Man - Mojo Man (2015)

MOJO MAN – Mojo Man
Format: CD/ Label: Continental Record Services
Releasedatum: 20 november 2015

Tekst: John Maes

‘We beginnen met trommelritmes en zang van een Native American indianenstam en dan vallen we in met onze funkrock en soul gestuwde muziek en walsen de luisteraars van ons debuut album helemaal plat’. Dat lijkt me een beetje het uitgangspunt waarmee de jongens van Mojo Man aan de opnames van hun debuut album ‘Mojo Man’ zijn begonnen.
Sinds 2014 struinen de Mojo-mannen het club en festival circuit af en laten overal een verpletterende indruk achter met hun opzwepende blues-soul-rock shows. Een 9-mans formatie met een blazerssectie waar heel rock-’n-roll Nederland trots op mag zijn. Een “muziek monster” is ontstaan met een unieke en kleurrijke sound. Een gestage opbouw in populariteit en herkenbaarheid zorgt er inmiddels voor dat deze jongens ‘groots en swingend’ een veel gevraagde act voor de komende festivals in Nederland en België zal zijn.

Na anderhalf jaar toeren werd het dus tijd voor een debuut album en daar werd met de nodige passie naar toe geleefd. Een zorgvuldige voorbereiding op diverse vlakken. Als je een debuutalbum maakt moet het ook wel ballen hebben. Niet alleen muzikaal, maar ook de hele omlijsting en aanpak. Zo is het hun gelukt om terecht te komen bij het internationale label CRS. Aan de huisstijl en opmaak van het CD hoesje, bijbehorend boekje en lay-out is ook de nodige aandacht besteed. Dat ziet er net zo gelikt en doordacht uit als de muziek zelf. Op de cover een Mojo Native American Indian Chief. Zo te zien ‘American Horse van de Sioux’ die voor het eerst met zijn snufferd voor de luidspreker van een platenspeler zit om kennis te maken met de muziek van Mojo Man.
Zo’n kennismaking is dan ook meteen overdonderend en pakt je meteen bij je lurven. Wat de mannen live voor elkaar spelen, een hele zaal plat spelen, dat lukt ze in je huiskamer beslist ook. Dit swingt de pan uit en de Mojo Man laat je alle hoeken van de kamer zien. Wat een energie spat hier van af! Die hoorns pakken je dus echt bij je ballen! Eigenlijk niet te beschrijven. Lastig als je een recensie opdracht hebt.

Maar goed nu even de feiten: Er staan negen nummers op het album gespeeld dus door negen muzikanten; Frontman, gitarist en zanger Marcel Duprix, tenorsaxofonisten Reinier Servaas en Robert van der Laarse, bariton saxofonist Henk Bruggeman, trompettisten Robert Boogaart,Marco Muusz en Joost van Gastel , drummer Rick van der Vlist, bassist John Aponno en ster solo gitarist Theo van Niel.
Scarecrow is het openingsnummer en na de Indianen rituelen scheurt de gitaar los van Theo van Niel. Dan is het al meteen moeilijk om rustig in je stoel te blijven zitten. In dit nummer excelleert Theo op onnavolgbare wijze. De vijf blazers maken het met een overgoten sausje compleet, zoals ze dat ook in al de vervolgnummers doen. In The Ship Is Sinking voert de hese stem van Marcel de boventoon en bepaald de sfeer van dit nummer met scherpe gitaar-rifs als uithaaltjes. De ritmesectie is hier ook op zijn best. Rick van der Vlist speelt strak en snel en houdt het tempo in dit nummer op een constant niveau vast. Als I’m A Man door de luidsprekers schalt heb je even het idee met een wederopstanding van James Brown te maken te hebben. Bassist John Aponno legt hier een funky fundament in het nummer waar de Hoochie Coochie Mojo Mannen flink op te keer kunnen gaan en afwisselend hun solootje pakken. Er komt heel veel snelheid in dit nummer. De solo’s volgen elkaar in rap tempo op en de muziek giert alsof je in een Fyra sneltrein zit. Marcel kan dat allemaal gewoon behappen met zijn zang. Ongelofelijk!
Echt rocken kunnen ze ook. Dat blijkt in It’s A Crime dat ook nog eens lekker ondersteund wordt door een achtergrond koortje. Volgens mij zijn dat de blazers zelf en net geen gladde damesstemmetjes. On The Floor is een soort break en rustpauze waar de mannen even een tandje terug schakelen met een slow blues. Prima gelegenheid voor Theo om relaxed slepend met gitaar in te zetten, een stijlvolle trompetsolo tussendoor en tegen het eind nemen de blazers het heft weer in handen en werkt men toe naar de apotheose van dit nummer om weer te eindigen met heerlijk wegdijende trompet. Hip Shakin’Mama brengt weer leven in de brouwerij. In dit met hitpotentie gedragen nummer trekt zanger Marcel aan de touwtjes. Na Wild Flower en Get Over You is Searching Man de waardige afsluiter van dit album. De akoestische gitaar zet de sfeer voor dit 8 minuten durende epos in. Dit is zorgvuldig opgebouwd om helemaal in weg te dromen met de zwoele zangpartijen. Wederom een uitblinkende Theo van Niel op gitaar met sublieme solo’s. Het nummer sterft langzaam weg en met de indianenzang op het eind als afsluiter kan de CD met een zeer voldaan gevoel uit de lade van je speler gehaald worden.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een meer dan geslaagd debuutalbum is welke volledig aan het verwachtingspatroon voldoet nadat deze band anderhalf jaar lang de Nederlandse podia aan het afstruinen is. Vrijdag 20 november is de album presentatie in Bibelot Dordrecht. Daarna zal je deze band nog vele malen kunnen bewonderen tijdens hun shows in clubs en op festivals.

Line-up Mojo Man:
Marcel Duprix – lead vocals /guitar/songwriting
Theo van Niel – lead guitar / backing vocals / songwriting
John Aponno – bass / backing vocals
Rick van der Vlist – drums / backing vocals
Robert Bogaart – trumpet
Marco Muusz – trumpet / Joost van Gastel –  trumpet / horn arranging
Reinier Zervaas – tenor sax
Robert van der Laarse – tenor sax
Henk Brüggemann – baritone sax

Tracklist
01. Scarecrow
02. The Ship Is Sinking
03. I’m A Man
04. Is It A Crime
05. On The Floor
06. Hip Shakin’Mama
07. Wild Flower
08. Get Over You
09. Searching Man

Website: Mojo Man

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Interviews Concertverslagen
Sort by