Mike Zito And Friends – Rock N Roll – A Tribute To Chuck Berry

Mike Zito and Friends - Rock N Roll - A Tribute To Chuck Berry

Mike Zito And Friends – Rock N Roll – A Tribute To Chuck Berry

Format: CD
Label: Ruf Records
Release datum: 1 November 2019

Tracks:
01. St. Louis Blues feat. CHARLIE BERRY III
02. Rock And Roll Music feat. JOANNA CONNOR
03. Johnny B Goode feat. WALTER TROUT
04. Wee Wee Hours feat. JOE BONAMASSA
05. Memphis feat. ANDERS OSBORNE
06. I Want To Be Your Driver feat. RYAN PERRY
07. You Never Can Tell feat. ROBBEN FORD
08. Back In The USA feat. ERIC GALES
09. No Particular Place To Go feat. JEREMIAH JOHNSON
10. Too Much Monkey Business feat. LUTHER DICKINSON
11. Havana Moon feat. SONNY LANDRETH
12. Promised Land feat. TINSLEY ELLIS
13. Down Bound Train feat. ALEX SKOLNICK
14. Maybellene feat. RICHARD FORTUS
15. School Days feat. ALLY VENABLE
16. Brown Eyed Handsome Man feat. KIRK FLETCHER and JOSH SMITH
17. Reelin’ And Rockin’ feat. TOMMY CASTRO
18. Let It Rock feat. JIMMY VIVINO
19. Thirty Days feat. ALBERT CASTIGLIA
20. My Ding A Ling feat. KID ANDERSEN

Mike Zito: Vocals/Guitar on all tracks
Matthew Johnson: Drums/Vocals/Percussion on all tracks
Terry Dry: Bass Guitar/Vocals/Percussion on all tracks
Lewis Stephens: Piano/Organ/Wurlitzer on all tracks

Tekst: Walter Vanheuckelom, i.s.m Concert Monkey

Mike Zito werd geboren op 19 november 1970. Hij is een Amerikaanse gitarist, zanger, producer en songwriter uit St. Louis, Missouri. Zito begon met zingen op de leeftijd van vijf jaar en het duurde niet lang of de jonge Mike ontdekte de elektrische gitaar. Op negentienjarige leeftijd had hij al heel wat naambekendheid bij de muziekscene rond Sint Louis. In 1998 verscheen zijn eerste album ‘Blue Moon’, vol met rauwe funky nummers. Drie jaar later was er de opvolger ‘America’s Most Wanted’. Dit album met veel intens gitaarwerk deed het goed bij het publiek en met zijn vertolking van Elton John’s ‘Rocket Man’ had hij zelfs een kleine nationale hit. Het leven als artiest met al zijn verlokkingen van drugs en alcohol eisten hun tol en de carrière van Mike Zito geraakte in het slob. Zito vond de grote liefde, trouwde en met veel steun van zijn vrouw kwam hij er terug bovenop. Hij begon opnieuw met een schone lei en dat resulteerde in 2004 tot het album ‘Slow It Down’. Zito begon terug full time te spelen en reisde het hele land door. In 2005 deed hij meer dan 250 concerten. In 2007 kruiste Mike het pad van Randy Chortkoff van Delta Groove Records en enkele maanden later mocht hij een contract tekenen bij dat label. In 2008 verscheen ‘Today’, een album waar tal van vermaarde muzikanten aan meewerkten. Mike Zito was nationaal gelanceerd en het album stond zes weken in de Billboard Blues Charts. In 2009 verscheen dan het top album ‘Pearl River’, waarmee Mike internationaal doorbrak. ‘Pearl River’ werd opgenomen in de Piety Street Studios te New Orleans, Louisiana. Cyril Neville, Reese Wynans en Johnny Sansone werkten mee aan het album. Op de Blues Music Awards in 2010 won ‘Pearl River’ de Award als beste nummer. In 2011 verscheen ‘Greyhound’, het laatste album van Mike voor Electro Groove Records. In 2013 tekende Mike voor RUF Records en datzelfde jaar verscheen ‘Gone To Texas’, een diep en persoonlijk album gewijd aan Texas, de staat die volgens Mike zijn leven gered heeft. In 2014 verscheen de live cd/dvd ‘Songs From The Road’. Tussen 2010 en 2014 speelde Mike ook bij de Royal Southern Brotherhood. In november 2015 verscheen ‘Keep Coming Back’, het tweede studio album bij RUF Records. ‘Make Blues Not War’ dat op 19 november 2016 verscheen is voor mij nog steeds één van de beste albums van 2016. Vorig jaar vormde Mike samen met Bernard Allison en Vanja Sky de Ruf Bluescaravan 2018 en op 11 mei 2018 verscheen zijn nieuwe album ‘First Class Life’, dat opgenomen werd in de Marz Recording Studio in Nederland, Texas. Ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van het debuutalbum ‘Blue Room’ verscheen op 16 november 2018 bij RUF Records een remastered edition van ‘Blue Room’. Nog in 2018 won Mike Zito de Award van Rock Blues Artist Of The Year op de Blues Music Awards. In 2019 tekende hij een overeenkomst met Fender Musical instruments. Hij werd ook mede eigenaar van het platenlabel Gulf Coast Records. Op één november verschijnt bij RUF Records zijn nieuwe album ‘Rock’N’Roll, A Tribute To Chuck Berry’, met daarop twintig Chuck Berry songs. Voor dat album kreeg Mike Zito steun van eenentwintig stergitaristen zoals Joe Bonamassa, Robben Ford, Walter Trout, Albert Castiglia, Joanna Connor, Tinsley Ellis, Sonny Landreth, Josh Smith en Kirk Fletcher om er maar een paar te noemen.

‘Rock’N’Roll: A Tribute To Chuck Berry’ is het zestiende album van Mike Zito. Met dit album keert Mike terug naar zijn jeugd. Mike woonde tweeëndertig jaar in Saint Louis, de geboortestad van Chuck Berry. In zijn tienerjaren werkte Mike in een muziekinstrumenten winkel en daar werkte ook de drummer van Chuck Berry. Ook Chuck’s zoon kwam af en toe langs. Chuck Berry was een icoon en Mike speelde zijn liedjes sinds hij als kind begon gitaar te spelen. Chuck Berry heeft dan ook een enorme invloed gehad op Mike’s muzikale carrière. Mike nam ‘Rock’N’Roll: A Tribute To Chuck Berry’ op in zijn eigen Marz Studio. Daar werden de basistracks opgenomen en die stuurde Mike vervolgens naar elke gastmuzikant. Zij voegden hun bijdrage toe en stuurden het terug en dan was het aan David Farell om de nummers te mixen en te masteren. Het gehele proces nam een jaar in beslag, maar het resultaat is dan ook wel erg goed. Er is een goede mix van van grote hits en minder bekende nummers. In de meeste nummers blijft Mike redelijk dicht bij het origineel, toch slaagt hij er in om zijn eigen accenten toe te voegen. De vaste band op het album is Mike Zito op zang en gitaar, Matthew Johson op drums, Terry Dry op bas en Lewis Stephens op toetsen. Hoe kan men een album dat een tribute is aan Saint Louis icoon Chuck Berry, beter beginnen dan met ‘Saint Louis Blues’. Als dan ook nog Chuck’s kleinzoon Charlie Berry III komt meespelen en zingen kan het helemaal niet meer stuk. Lewis Stephens is het gehele nummer uitstekend aanwezig op de toetsen en Mike en Charlie voorzien ‘Saint Louis Blues’ van het nodige spetterende snarenwerk. Met Mike Zito en Joanna Connor heb je twee specialisten van de bottleneck en het is dus geen verrassing dat ‘Rock And Roll Music’ veel en geweldig slidewerk bevat. Mike blijft rocken in het laaiende ‘Johnny B. Goode’. In dit duet heeft hij Walter Trout aan zijn zijde en beide maken er een geweldig feestje van met spetterend gitaarwerk er boven op.

Video: Mike Zito and Walter Trout – JOHNNY B GOODE


Na drie grote hits krijgen we met ‘Wee Wee Hours’ een minder bekend nummer. ‘Wee Wee Hours’ is een meer dan vijf minuten durende slowblues, die met erg veel gevoel gezongen wordt door Mike Zito. Joe Bonamassa strooit het gehele nummer kwistig rond met splijtende gitaar riffs en zijn uitmuntende solo helpt om van dit minder bekend nummer, één van de hoogtepunten op het album te maken. De stemmen van Anders Osborne en Mike Zito matchen erg goed met elkaar en samen maken ze van het aantrekkelijke ‘Memphis’ een topper met schitterend slidewerk. Drummer Matthew Johnson en bassist Terry Dry zorgen voor een heerlijke groove in de vloeiende rocker ‘I Wanna To Be Your Driver’, waarin Mike en Ryan Perry laten horen dat ze over goede en snelle vingers beschikken. ‘You Never Can Tell’, een verhaal over een jonge liefde, is een rock’n’roll nummer uit 1964, dat door Chuck Berry geschreven werd voor het album ‘St. Louis To Liverpool’. Emmylou Harris scoorde er in 1977 haar grootste hit mee. Het nummer kreeg nieuwe bekendheid in 1994 door de film ‘Pulp Fiction’, geregisseerd door Quentin Tarantino. Daarin dansen Vincent Vega (John Travolta) en Mia Wallace (Uma Thurman) op dit nummer in het kader van een danswedstrijd. Ook hier heeft Mike Zito met Robben Ford weer een klasse gitarist aan zijn zijde. Hetzelfde kan gezegd worden over de verschroeiende versie van ‘Back In The USA’, waarin Eric Gales samen met Mike Zito voor het zinderende snarenwerk zorgt. Het nummer raast voorbij als een wervelwind. ‘Back In The USA’ is één van de weinige songs waarin we ook een blazerssectie horen. Jeremiah Johnson is één van de opkomende gitaristen van dit moment. Hij zit net als Mike bij Ruf Records en hij maakt deel uit van Ruf Bluescaravan 2020. Het is dus logisch dat Jeremiah ook op dit album te horen is. De aanstekelige rocker ‘No Particular Place To Go’ is beide heren op het lijf geschreven en ze leven zich dan ook volledig uit op hun sixstring. Luther Dickinson zingt samen met Mike ‘Too Much Monkey Business’. Ook hier is er weer spetterend en zinderend gitaarwerk te horen, terwijl Lewis Stephens schittert met zijn barrelhouse toetsenwerk. Met dromerig en sferisch slidewerk kruidt Sonny Landreth het salsa getinte ‘Havana Moon’. Een ander nummer waarin de blazers uitdrukkelijk en uitstekend zijn is de spetterende rock’n’roll song ‘Promised Land’. Het spelplezier van Mike Zito, Tinsley Ellis en de rest van de band druipt zo van het nummer af.

Het minder bekende ‘Down Bound Train’, vertelt het verhaal van een dronken man die droomt dat hij in een helse spookachtige trein zit die hem naar Satan zal brengen. Drummer Matthew Johnson zijn tikkend slagwerk is het gehele nummer aanwezig. Het is een ietwat donker nummer, waarin de rijdende trein misschien iets te weinig tot uiting komt. Alex Skolnick van de metalband Testament zorgt voor een knappe en verpletterende gitaar solo. In ‘Maybellene’ krijgen we vingervlug snarenwerk van Zito en Guns And Roses gitarist Richard Fortus. Ruf collega Ally Venable is een jonge Amerikaanse die dit jaar één van de hoofdrolspeelsters van de Ruf Bluescaravan was. Ally zingt samen met Mike het aanstekelige ‘School Days’. Ally is, samen met Joanna Connor, de enige vrouwelijke gastgitarist op dit album en beide dames laten horen dat ze niet voor de mannen hoeven onder te doen. Als je jezelf moest afvragen hoe drie gitaarvirtuozen, zoals Mike Zito, Kirk Fletcher en Josh Smith’, klinken als ze samen spelen, moet je zeker dit album kopen, want op het swingende en zwierige ‘Brown Eyed Handsome Man’ spelen deze drie heren samen. Een ander rock’n’roll nummer om duimen en vingers af te likken is ‘Reelin’ And Rockin”, dat Mike samen met Tommy Castro brengt. Beide heren maken van deze ‘Reelin’ And Rockin’ een echt feestje. Het feestje gaat verder met ‘Let It Rock’, met deze keer Jimmy Wivino als gast. Rock’n’roll met een snuifje country krijgen we in het springende ‘Thirty Days’, waarin Mike en Albert Castiglia geweldig tekeer gaan op hun sixstring. Kid Andersen, Mike Zito, Matthew Johnson, Terry Dry en Lewis Stephens klinken net als een bende uitgelaten tieners in het leuke ‘My Ding A Ling’. Het is meteen ook de afsluiter van het album. Spijtig voor mezelf is dat er geen ‘Roll Over Beethoven’ op het album staat, maar dat doet niets af aan de verdienste van Mike Zito. Met dit album, dat een echt eerbetoon is aan Chuck Berry, wordt het respect voor deze rock’n’roll koning alleen nog groter. Ook de aanwezigheid van de eenentwintig uitstekende gastgitaristen geeft het album een extra touch. ‘Rock’N’Roll: A Tribute To Chuck Berry’ is een schitterend album en een aanrader voor elke muziekliefhebber.

www.mikezito.com

Lees ook :