Recensie: Mick Kolassa And The Taylor Made Blues Band – 149 Delta Avenue

Mick Kolassa And The Taylor Made Blues Band – 149 Delta Avenue
Format: CD – Digital / Label: Endless Blues Recordings
Releasedatum: 1 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Over sommige albums moet je gewoon niet moeilijk doen en er gewoon het etiket “aangenaam” op plakken. Zoals het nieuwe album van Mick Kolassa And The Taylor Made Blues Band.
Mick Kolassa is een zanger-gitarist, die bij sommigen ook bekend is als Michissippi Mick. Hij zat een tijd in de Raad van Bestuur van de Blues Foundation en leverde al flink wat albums af. Bijgestaan door David Dunavent (sologitaar), Lee Goff (bas), Lee Williams (drums) en Chris Stephenson (toetsen) heeft Mick nu een album uitgebracht waarop blues van een prima kwaliteit staat en in diverse blues stijlen.

De opener, I Can’t Slow Down, is een soepel rocker, die in dezelfde rockende hoek zit als bijvoorbeeld The Fabulous Thunderbirds of Dave Edmunds en zijn Rockpile. Een nummer met fel gitaarwerk en de doorleefde, souvolle, zang van Mick.

De shuffle U.S. 12 To Highway 69 heeft dezelfde soepele swing maar met een iets hoger bluesgehalte door de brullende bluesharp. Een prima nummer om in de auto aan te zetten! Alternative Man is een loom wiegend nummer met een broeierig sfeertje en psychedelisch gitaarwerk. Dit nummer komt later weer terug als Alternative Man Alternative maar dan in een steviger rockende versie met ranzige harde gitaarriffs en bijbehorende gierende gitaarsolo. Cotton Road begint acapella als een “work song”, compleet met ratelende boeien om als lome, soulvolle shuffle door te gaan. American Intervention is een luie jazzy shuffle met krachtige soulvolle zang en Peter Green-achtig gitaarwerk. Pulling Me Down is een prachtige soulballad met vlammend gitaarwerk en blazers. Een nummer in de beste Bobby Bland traditie.
De funk doet voorzichtig zijn intrede in de lome shuffle Whiskey In The Morning waarin, naast een broeierig scheurende harmonica, ook een licht country geluid te ontdekken is. Ray Charles’ I Don’t Need No Doctor krijgt op dit album een romige funky bewerking met een spetterende trompetsolo. Ook Miss Boss is een cover en wel van een Larry Garner nummer. Een soepel swingende hilarische shuffle over een bazige echtgenote/vriendin. De volgende luie shuffle dient zich aan met 35 Miles To Empty met melancholische harmonica en snerpende gitaarsolo.
Onverwachts wordt het album afgesloten met het dixieland-achtige The Viper, dat een hoog Louis Armstrong gehalte heeft. Dixieland met een viool wel te verstaan!

Een heerlijk album van een band waarbij je je, volgens mij, live ook prima mee kunt vermaken!


Tracklist:
01. I Can’t Slow Down
02. U.S. 12 To Highway 69
03. Alternative Man
04. Cotton Road
05. American Intervention
06. Pulling Me Down
07. Whiskey In The Morning
08. I Don’t Need No Doctor
09. Miss Boss
10. 35 Miles To Empty
11. Alternative Man Alternative
12. The Viper

Website: Mick Kolassa

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
26 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe