Recensie: Mick Clarke – Bent Frets

Mick Clarke – Bent Frets
Format: CD – Digital / Label: Rockfold
Releasedatum: 3 januari 2018

Tekst: Bennuman

Mick Clarke is inmiddels een vaste gast geworden bij Blues Magazine. Vorig jaar schreef ik een review over zijn voorlaatste album ‘Diggin’ Down’ en meerdere recensenten gingen mij voor.

In feite is dit album ‘Bent Frets’ een vervolg op zijn vorig jaar uitgebrachte album, dezelfde opzet en dezelfde manier van opnemen. In een gesprek dat ik met hem had in verband met het uitbrengen van zijn nieuwe album, vertelde hij dat alle nummers zelf geschreven zijn, de instrumenten zoals gitaren, bas, keyboards en drums door hemzelf gespeeld, maar dat hij wat betreft de drums gekozen had voor een mix van een echt drumstel en samples, dus absoluut geen drummachine of geprogrammeerde drum. Het lastigste vond hij het mixen, vandaar dat hij gekscherend zei: “als er iets niet goed is aan dit album dan is het mijn eigen fout geweest.” De opnames vonden plaats in zijn eigen studio Rockfold in Surrey, Engeland. Alleen het masteren heeft hij aan een professional over gelaten.
Het maken van zijn meest recente albums vond hij fantastisch om te doen: “het is mijn werk, mijn hobby en mijn therapie.”

Dat de man enorm veel ervaring heeft is duidelijk te horen en blijkt ook uit zijn biografie. Eind jaren zestig, de hoogtij dagen van de Britse ‘blues boom’, begon hij te spelen in de band Killing Floor. Deze band begeleidde bekende blues legendes als Freddie King, Howlin’ Wolf, Otis Span en Arthur “Big Boy” Crudup. Twee albums brachten zij uit die inmiddels een cult status hebben en behoren tot de twintig beste Britse blues albums tussen 1967 en 1970. In 2003  kwam de band weer bij elkaar voor studio opnames en tour-projecten en spelen tot op heden op de belangrijke Europese blues en rock festivals.
Begin jaren tachtig startte hij de Mick Clarke Band die vooral populair was in en rond Londen, maar al snel kregen zij aanbiedingen uit Europa en Amerika.

Solo treedt hij ook veel op; in Amerika veel met wijlen Johnny Winter, Canned Heat, Foghat en C.J. Chenier. Hij behoort inmiddels tot een van de vaste, belangrijke namen die regelmatig touren in Europa, Azië en Amerika. In 2014 ontving hij de ‘Best International Act’ Award voor zijn kenmerkende ‘straight from the wood’ gitaarspel.
Dit jaar staat hij (in ieder geval) in juni op het Sweden Rock Festival met headliners als Iron Maiden en Ozzy Osbourne. Het aantal solo albums van Mick Clarke staat momenteel op negentien!

Ook dit album ‘Bent Frets’ kenmerkt zich weer door een rauwe, venijnige manier van spelen. Naar mijn gevoel zelfs iets steviger dan zijn vorige album, vandaar de titel waarschijnlijk. Dertien nummers, waarvan enkele instrumentaal, die bij voorkeur met enig volume beluisterd dienen te worden om goed tot hun recht te komen. Heel divers, veel afwisseling, helder geproduceerd en steeds boeiend. Een van de hoogtepunten is het instrumentale nummer La Mauvaise Herbe, een slow blues met zoveel gevoel gespeeld dat het recht door je hart snijdt.

Voor degenen die Mick Clarke reeds kennen is dit album zeker een aanwinst, voor de debutanten onder ons een bijzonder aangename eerste kennismaking.



Tracks:
01. Daddy-O
02. Spoonful Blues
03. Number Nine
04. If You Really Mean It
05. Mean Old World
06. Heart Of Stone
07. Don’t Take That Road
08. La Mauvaise Herbe
09. Kitchen
10. Mountain Road
11. Still Be Mine
12. Hat Rack
13. Leaning To The View

Website: Mick Clarke

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
30 januari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe