140901_Michael_de_Jong_Something_For_The_Pain

Michael De Jong
Format: CD / Label: Dutch Uncle Music
Releasedatum 1 februari 2015

Door: Paul Scholman

Michael de Jong is een Nederlandse singer-songwriter en bluesman die in 1945 werd geboren en op jonge leeftijd naar Amerika verhuisde. Daar begon hij zijn muzikale carrière en deelde hij het podium en de studio met o.a. Jerry Garcia, Paul Butterfield, Albert Collins, John Lee Hooker, Charlie Musselwhite, Albert King en Jimmy Reed, tot deze overleed. Daarna is hij zelf nummers gaan schrijven en opnemen. In 1981 verschijnt zijn eerste album en een paar jaar later vertrekt hij uit Amerika om na wat omzwervingen zich in Nederland te vestigen. Hier begint een tweede fase in zijn muzikale leven. Als akoestische singer-songwriter verschijnen er sinds 1993 al 17 albums van zijn hand (die bijna allemaal gratis te downloaden zijn van zijn website). De blues is nooit ver weg in zijn muziek maar de teksten zijn steeds belangrijker geworden. Daarom speelt Michael alleen nog seated shows waar het publiek rustig naar zijn muziek en woorden kan luisteren.

Michael de Jong heb ik op 24 november 2002 gezien, met dank aan een bluesvriend die al de kaartjes van optredens die we ooit hebben bezocht in de afgelopen zeg maar ruim 35 jaar heeft bewaard en die database op het toilet heeft hangen. En later nog eens in Het Dak in Leerdam, als ik het goed heb, maar daarna ben ik Michael uit het oog verloren voor wat betreft het bezoeken van zijn optredens. Ik heb wel bij tijd en wijle eens een verse cd aangeschaft.

Michael de Jong is een artiest waar je van houdt of niet. Je vindt zijn liedjes leuk of niet. Zijn songs pakken je, of ze pakken je niet. Om maar even met de deur in huis te vallen. Ik heb een heel aardig rijtje cd’s van Michael op de plank staan en ik vind niet dat deze plaat ‘Something For The Pain’ vergeten mag/moet worden, want ik kom verdraaid weinig geschreven artikelen hem tegen door de jaren heen. Best jammer dat een dergelijk artiest zo weinig belangstelling heeft van de media en ook zo weinig airplay krijgt op de Nederlandse zenders. Michael is in mijn ogen wellicht de meest onbekende grootheid in de Nederlandse muziekscene en in ieder geval een van de meest ondergewaardeerde is mijn stellige indruk. Ik zag dat er een aantal optredens van hem gepland staan in 2015 en ik heb maar direct een ticket gekocht voor een optreden in Geldermalsen op 7 februari bij collega Bert Lek.
(lees hier dat concertverslag)

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ik begreep dat er op de burelen van Blues Magazine nog geen cd binnen was gekomen van Michael de Jong. Nou schijnt Michael er ook niet van te houden om zichzelf op die wijze te promoten en helaas voor Michael hou ik niet van achteroverleunen en heb de stoute schoenen aangetrokken om eens een akoestische cd door de “mangel” te halen, als die van Michael de Jong. Er zijn makkelijker cd’s voor een review kan ik u melden.

De cd zit in een goed verzorgd doosje met daarin een boekje met de teksten. Mijn persoonlijke favoriete nummer van deze plaat is Something For The Pain. In het gelijknamige titelnummer van de cd schuilt eigenlijk alles wat je op bluesgebied in dit genre kan verwachten en niet alleen vanwege de naam. Er hangt mystiek sfeertje rond dat nummer, opbouwend naar een soort climax waarbij Michael met zijn vingers op melodieuze wijze de hals van zijn akoestische gitaar kietelend, alsof Michael wil weergeven hoe de stemm(ing)en in zijn hoofd ronddolen en spoken:

“Voices living in your mind
Are screaming out… frantic directions.
Ideas that you think are your own
Have been programmed by useless distraction”.

Op zijn songs, die gaan over liefde, religie, eenzaamheid, verdriet, pijn, vertwijfeling en veel meer die eigenlijk vertalen over hoe Michael tegen het leven aankijkt en hoe hij er in staat, begeleid hij zichzelf op zijn akoestische gitaar. Geen verdere bandleden om zich achter te kunnen verstoppen. Hij vertolkt zijn songs bijtend, soms zalvend, bluezend, inspirerend en soms ook ingetogen maar in ieder geval met een dosis passie waarbij het bijna niet uitmaakt in wat voor ‘deprimerende’ stemming De Jong zelf zal steken. Althans, zo lijkt het als je naar zijn platen luistert. Het is, zoals eigenlijk al zijn cd’s, een kwetsbare plaat. Live brengt hij het op dezelfde intense manier als je op de cd gepresenteerd krijgt. Het is één op één, gitaar tegen luidspreker en een foutje is zo gemaakt.

Mijn conclusie: Dit is Blues met een Hoofdletter. Er zullen niet veel cd zaken zijn die deze plaat in de verkoop hebben maar via zijn website gaat het u zeker lukken en anders bij een van zijn spaarzame optredens die ik u zeer kan aanbevelen.

Tracklist:
01. Train Don’t Run There Anymore
02. Stand Accused
03. Count My Blessings
04. Isolation
05. Mystery To Me
06. Lone Wolf Howling
07. Something For The Pain
08. Dazlious
09. The Man From Galilee
10. One Last Hurrah

Website Michael de Jong

http://youtu.be/pQ7ETae-sQk