Micart – Micart
Format: CD – Digital / Label: Hicktown Records
Releasedatum: 1 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Ben jij ook nog steeds zo verdrietig over het feit dat Status Quo, na het overlijden van Rick Parfitt, waarschijnlijk nooit meer de Quo zal worden, die jij kent? Dan heb ik waarschijnlijk een album gevonden waar je misschien wat troost uit kan halen. Dat is het nieuwe album van het trio Micart uit Duitsland, uit de regio van de Tegernsee.
Het trio bestaat uit Mick B. Hardt (zang, gitaar), Claus Zöllner (bas, zang) en Markus “Maggi” Gerold (drums). Zij zijn, naar eigen zeggen, flink door de Quo beinvloed maar ook door Johnny Cash.
En daar voeg ik, eigenwijs als ik ben, ook nog wat pub-rock invloeden als Dave Edmunds, Nick Lowe en Ian Gomm aan toe.

Het geluid van dit trio doet in sommige nummers denken aan de latere periode van de Quo, hun pop-boogie periode dus.

Zoals in de opener Beautiful Smile. Een lichtgewicht boogie, aangenaam swingend met een hoog “good time” gehalte en prima country twang gitaarwerk. Ook Ain’t Good Enough gaat richting het boogiepop geluid van de Quo, vermengd met het Dave Edmunds geluid. Dit nummer ligt simpelweg lekker in het gehoor met fel sprankelend gitaarwerk.
Het loom zwierende Am I Wrong trekt meer richting de beginperiode van Dire Straits. Een nummer met folkinvloeden door het gebruik van de mandoline. You’re Close zit in dezelfde Dire Straits hoek terwijl ook het geluid van een band als Sniff ‘N’ The Tears opduikt. Een luchtig popnummer met lichte countryinvloeden.
Country Memories is pure country. Een luchtig voortswingend nummer met fraai huilende gitaar. Head Over Heels begeeft zich heel gevaarlijk in het Smokie gebied. Een popnummer dus met wat countryinvloeden. Daarentegen is Too Busy-Getting’ Drunk een tamelijk felle rocker, dat met een 70’s poprock geluid lekker voort pompt. Dan gaat het trio aan de folk met een stevige vaudeville tik in The Balcony Song. Een lichtgewicht nummer met wel mooi Chet Atkins-achtig gitaarwerk. De ballad Why met zijn Mark Knopfler-achtige gitaargeluid klinkt als een betere John Denver ballad, en ja, die bestaan echt! Zihuatanejo is daarna weer een lekkere rocker met een pompend geluid en brullende harmonica.
De intieme akoestische ballad Missing You sluit het album melancholiek af.

Dit album zal waarschijnlijk niet weggelegd zijn voor de bluesrockers onder ons. Liefhebbers van het latere Quo geluid of van goed in het gehoor liggende pop zullen zeker geen miskoop hebben aan dit album.


Tracklist:
01. Beautiful Smile
02. Ain’t Good Enough
03. Am I Wrong
04. You’re Close
05. Country Memories
06. Head Over Heels
07. Too Busy – Gettin’ Drunk
08. The Balcony Song
09. Why
10. Zihuatanejo
11. Missing You

Website: Micart