Mean Mary – Cold
Format: CD – Digital / Label: Woodrock Records
Releasedatum: 4 oktober 2019

Tekst: Peter Marinus

In artikelen over de Amerikaanse singer-songwriter Mean Mary kwam ik regelmatig omschrijvingen als “gothic” en “een hillbilly Amy Winehouse” tegen. Deze termen mag je, wat mij betreft, gelijk de prullenbak in kieperen want ze slaan helemaal nergens op.

Het geluid van Mean Mary, oftewel Mary James uit Geneva, Alabama, en nu woonachtig in Tennessee, valt beter te omschrijven als sfeervolle folk, die af en toe aan de breekbare, desolate kant zit maar ook behoorlijk intiem en sprankelend kan klinken. Qua stijl moest ik vaak denken aan het mystieke geluid van de zogenaamde “Celtic Myst” artiesten, zoals Mary Black.
Mean Mary is gezegend met een krachtige, vibrerende stem a la Mary Black of Melissa Etheridge. Ook is zij een multi-instrumentaliste, die o.a. de banjo, de gitaar en de viool bespeelt.

Op haar nieuwe album wordt ze bijgestaan door haar broer Frank op gitaar en zang en haar moeder Jean (als mede-componiste).

Het album opent met de stemmige folk van I Fell Into The Night. Eren nummer met een vrij desolaat klinkend geluid. Ondanks, of juist dankzij, de sobere instrumentatie heeft Mary gelijk je aandacht te pakken. De lucht klaart qua geluid iets op in het zacht deinende, intieme Rainy Day waarin Mary met haar krachtige stem haast aan het jodelen slaat. Dit wordt gevolgd door de breekbare ballad Dark Woods, een ballad met een “Working Class Hero”-achtig sfeertje. In het refrein gaat Mary er huppelend vandoor met haar sprankelende banjo.
In de intieme folkballad Cold (House By The Sea) hangt absoluut geen “koud” sfeertje maar juist een warm, intiem geluid. Ook Snow Falling is een stemmige ballad waarin de sprankelende banjo weer de boventoon voert.
Sad November Breeze is een intieme folkballad in de beste Eva Cassidy traditie met zachte celloklanken en Mary in een vocale topvorm. Friend I Never Had is een licht bluesy shuffle met een haast zigeunerjazz-achtige swing. In het sprankelende Quoth The Mockingbird worden Peter Paul & Mary-achtige folkklanken gekoppeld aan swingende bluegrass. De wiegende folk van April In December met de soulvolle zang van Mary zou zomaar eens aan kunnen spreken bij fans van Eva Cassidy.
Het “Celtic Myst” gevoel is hoog in de intieme, statige ballad Sparrow en blijft aanwezig in de afsluiter Forevermore.

Mean Mary zal met dit album zeker in de smaak vallen bij de liefhebbers van de mystieke sfeervolle folk. Een aanrader dus!


Tracklist:
01. I Fell Into The Night
02. Rainy Day
03. Dark Woods
04. Cold (House By The Sea)
05. Snow Falling
06. Sad November Breeze
07. Friend I Never Had
08. Quoth The Mockingbird
09. April In December
10. Sparrow
11. Forevermore

Website: Mean Mary


Ook op Blues Magazine ...