Recensie: Mavis Staples – If All I Was Was Black

Mavis Staples – If All I Was Was Black
Format: CD – LP – Digital / Label: Anti – Epitaph
Releasedatum: 17 november 2017

Tekst: Mark Harmsma

Mavis Staples, op de respectabele leeftijd van 78 jaar, doet nog regelmatig van zich spreken. Ze tourt nog volop en was in 2014 te gast bij de “The musical mojo of Dr. John: A Celebration of Mac & his music”-show waar de bijna-bejaarde senioren als Dr. John, Charles en Aaron Neville en Mavis Staples, de jongere generaties alle hoeken van het podium lieten zien.
Dit jaar was er een prachtige documentaire “Mavis!” bij het Uur van de Wolf, en verscheen de eind 2014 in Chicago opgenomen show ‘Mavis Staples I’ll Take You There: An All-Star Concert Celebration’ op 2CD/DVD (Recensie). In 2018 zal zij onder andere in Rotterdam optreden. LINK

En om dan ook op die leeftijd nog een nieuw album uit te brengen, dat moet dan wel iets bijzonders zijn zou je zeggen. Het in een nieuw jasje gieten van materiaal, in lijn met wat ze eerder gedaan heeft, zou voor deze senior met haar staat van dienst niet genoeg zijn. En het album ìs dus ook bijzonder: Mavis Staples heeft de wereld, en vooral haar thuisland, een belangrijke boodschap te brengen, en doet dat met behulp van pakkende songs die langzaamaan in je systeem kruipen.

Mavis’ thuisland is verscheurd, de verschillen tussen mensen worden groter, en de huidige bewoner van het Witte Huis neemt ons mee in een slechte film die doet verlangen naar tijden van weleer. Leugens, schandalen, aantijgingen en het oppoken van potentiële conflicten en oorlogsbrandhaarden zijn aan de orde van de dag. De boodschap van Mavis Staples is dan ook dat liefde ons kan redden. Liefde, vrede en wederzijds respect – ongeacht geloof, levensovertuiging en vooral huidskleur (zie de albumtitel) – moeten de mensen bij elkaar brengen.

Ik vraag me in zijn algemeenheid weleens af of een liedje ontstaat vanuit de tekst, of vanuit flarden tekst die mooi op bepaalde akkoorden past. Die vraag is bij dit album overbodig. De tekst is leidend en ieder nummer heeft een lading met pakkende passages, die een aanklacht zijn tegen de situatie waar de USA zich op dit moment in bevinden.

De muzikale basis van de liedjes is smaakvol simpel, met krachtige, licht zompige grooves die bij tijd en wijle in het jaren ’70 repertoire van The Staple Singers zouden passen. De basis bestaat overwegend uit bas, drums en gitaar, met hier een daar een subtiel tweede gitaartje of keyboards en natuurlijk – conform de bezetting van haar live-band – veel backing vocals. De nummers duren zo lang als nodig is. Als een hypnotiserende groove nodig is om de boodschap over te brengen, krijg je die zes minuten voor je kiezen. Als het in drie minuten kan, duurt het nummer drie minuten. Wie het album op vinyl koopt, sluit iedere kant (vijfde en tiende nummer dus) af met een ijzersterk vrijwel akoestisch nummer. ’t Is net of je op de veranda zit met de Staples family, en eigenlijk is dat het gevoel dat overheerst als je de plaat weer omdraait: intiem en doordringend.

Al met al heeft de veteraan Mavis Staples met ‘If All I Was Was Black’ een bijzonder sterk album afgeleverd. Laten we hopen dat het niet alleen de geschiedenis in gaat als een bewijs van vitaliteit van Mavis Staples, maar ook als een verslag van een tijdelijke fase van verdeeldheid en verregaande individualisering. Een dieptepunt wellicht, waar de mensheid – geholpen door haar boodschap – langzaam uitkruipt – zodat Pops en zijn vriend Dr. Martin Luther King, op ons neerkijkend, misschien weer door een heel klein kiertje tussen de vingers van de voor de ogen geslagen handen durven kijken.

Voor wie is dit album bestemd? Voor hen die deze recensie hebben uitgelezen, en liefhebbers en fans van Mavis, The Staple Singers, soul, gospel en blues.

Tracks:
01. Little Bit
02. If All I Was Was Black
03. Who Told You That
04. Ain’t No Doubt About It
05. Peaceful Dream
06. No Time For Crying
07. Build A Bridge
08. We Go High
09. Try Harder
10. All Over Again

Band:
Mavis Staples – vocals
Jeff Tweedy – guitar, bass, percussion, vocals
Spencer Tweedy – drums, percussion
Donny Gerrard – backup vocals
Vicki Randle – backup vocals
Kelly Hogan – backup vocals
Akenya Seymour – backup vocals
Rick Holmstrom – guitar
Jeff Turmes – bass
Stephen Hodges – drums, percussion
Glenn Kotche – percussion
Scott Ligon – clavinet, piano, organ, Wurly, guitar

Website: Mavis Staples

29 december 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe