Recensie: Matthew Perryman Jones – The Waking Hours

Matthew Perryman Jones – The Waking Hours
Format: CD – Digital / Label: Tone Tree
Releasedatum: 21 september 2018

Tekst: Ella-Milou Quist

De uit Nashville afkomstige singer-songwriter Matthew Perryman Jones gooit het op zijn vijfde studio album ‘The Waking Hours’ volledig over een andere boeg. Liedjes doordrenkt van country, Americana, folk en rock zoals op zijn voorgaande platen, hebben plaatsgemaakt voor een meer elektronisch en experimenteel geluid.

In 2000 bracht Jones zijn debuut, ‘Nowhere Else But Here’, uit. Pas zes jaar later, in 2006, kreeg deze een vervolg met ‘Throwing Punches In The Dark’. Met deze plaat stapte hij van zijn folk en Americana sound af en maakte er een pop rock album van. Gek genoeg begint hij hier met het tellen van zijn albums.
In 2007 werd het nummer Save You, nadat Jones deze live vertolkte tijdens het tienjarig jubileum van een radioprogramma, opgepikt door de televisiewereld en was te horen in de seizoensfinale van de sciencefiction serie ‘Kyle XY’. In de officiële videoclip van Save You is actrice Jaimie Alexander te zien, die een rol speelde in ‘Kyle XY’.  Pas in 2008 verscheen de song op zijn tweede album ‘Swallow The Sea’. De plaat kreeg op zijn beurt in 2012 eveneens veel televisie aandacht tijdens de Noord-Amerikaanse prime-time uren.

In 2010 bracht Jones twee EP’s op de markt en in 2012 kwam zijn derde langspeler ‘Land Of The Living’ uit. Voor het eerst hoorde je hier toch weer een stukje van zijn oorspronkelijke roots terug. Zijn vierde album, ‘Cold Answer’, uit 2015, heeft zelfs weer een volledig Americana en folk geluid. Drie jaar later is het opnieuw tijd voor verandering.

Jones riep slechts de hulp in van twee mensen om ‘The Waking Hours’ te realiseren; producer Josh Kaler en multi-instrumentalist Owen Biddle. Meer blijkt ook niet nodig omdat het klinkt alsof er een volledige band op de plaat te horen is. Naast een akoestische, elektrische en pedal steel gitaar en bas, hoor je veel drums en soms een piano. De hoofdrol is echter weggelegd voor een synthesizer. Door deze elektronische melodieën krijgt het album een behoorlijk experimenteel geluid.

‘The Waking Hours’ is een grimmige, melancholische en dromerige plaat. De instrumenten en melodielijnen staan echt in dienst van Jones’ verhalen. Ze versterken en ondersteunen hetgeen hij te melden heeft. Want verhalen vertellen kan hij zonder meer. Zijn teksten zijn oprecht en de verhaallijnen levendig. Hij heeft daarnaast een prettig in het gehoor liggende stem vol emotie die de verhalen nog eens extra kracht bijzet. De plaat bevat acht originelen van Matthew’s hand, alleen afsluiter Take It With Me is een prachtige en roerende cover van Tom Waits. Jones nam het in één take op en gaf er een volledig eigen draai aan. Hij vertolkt het verhaal op geheel eigen wijze, waardoor het heel goed een nummer van hem had kunnen zijn.
De, bijna hypnotiserende, elektronische klanken op ‘The Waking Hours’ zijn mooi verweven met strakke drumpartijen en fijne gitaarlijnen. Alles vormt een geheel en samen krijgt het een heerlijk dromerige en intense sfeer. Een vleugje Americana in de vorm van een subtiele pedal steel kon Jones toch niet laten. Tevens versterkt het de dweperige sfeer.

De kracht van ‘The Waking Hours’ zit ‘em niet in hapklare hits en meezingers, want in eerste instantie klinken de nummers zelfs wat saai, verveeld en eentonig. Maar de kracht zit, naast de ijzersterke verhalen, in het feit dat de songs per luisterbeurt uitgroeien tot kleurrijke composities. Het is een soort in de morgenzon ontwakend herfstlandschap waarin de liedjes zich langzaam ontpoppen tot ware juweeltjes. Het duurt even voor je er helemaal lekker comfortabel in zit, maar dan heb je ook wat.
‘The Waking Hours’ is stiekem een adembenemende plaat.


Tracklist:
01. Happy
02. Lovers In Another Life
03. Careless Man (featuring Young Summer)
04. Anything Goes
05. The Waking Hours
06. Coming Back To Me
07 Half Hearted Love
08. Carousel (featuring Fleurie)
09. Take It With Me

Website: Matthew Perryman Jones

8 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe