Recensie: Matt Andersen & The Mellotones – Live At Olympic Hall

Matt Andersen & The Mellotones – Live At Olympic Hall
Format: CD – 2-LP – Digital / Label: True North Records
Releasedatum: 25 mei 2018

Tekst: Roelof Passies

Matt Andersen is een Canadese bluesgitarist en singer-songwriter. Van jongs af aan speelt hij al in verschillende lokale bluesbands totdat hij in 2004 doorbreekt in landen als Canada, Verenigde Staten en Engeland. Hij is een echt podiumbeest en speelt enorm veel live optredens samen met o.a. Randy Bachman en Little Feat. In 2010 wint hij in Memphis de Internationale Blues Challenge waarmee zijn naam en faam helemaal zijn gevestigd.
Vele albums volgen waarbij het album ‘Coal Mining Blues’er uit springt. Het album gaat terug naar zijn roots in Canada, naar de hardwerkende mijnwerkers en zijn nauwe banden met deze gemeenschap. Mijn eerste contact met Matt Andersen dateert van een aantal jaren geleden toen hij solo optrad bij Meneer Frits in Eindhoven. Een verpletterende indruk mag ik wel zeggen. Hij gaf solo een akoestisch bluesoptreden dat werkelijk fenomenaal was. Het album ‘Live From The Phoenix Theatre’ komt aardig in de buurt van zijn klasse tijdens solo optredens. Hij speelt niet alleen solo uiteraard, maar ook vaak met een begeleidingsband. Na enkele studio albums is er nu een nieuw live album, maar dan met de begeleidingsband The Mellotones. Opgenomen in de Olympic Hall in Halifax, Canada.

Het album opent met het nummer Weightless waarbij gelijk duidelijk wordt hoeveel impact The Mellotones hebben. Gitaren, drums, piano’s, backing vocals  en een blazerssectie geven een heel vol en groovy geluid. Het is best lastig om een live optreden goed te mixen, zeker als er zoveel muzikanten op het podium staan als bij dit optreden. Toch is het gelukt om alles goed  te mixen met  een fantastisch goed geluid.
Het nummer Alberta Gold gaat in dezelfde sfeer verder, maar dan komt Matt op stoom met een blues kraker I Don’t Wanna Give In. Vol met stuwende gitaren en blazers en niet te vergeten zijn eigen gitaarwerk. Dit zet hij nog verder door in het nummer What Will You Leave waarbij hij helemaal los gaat met zijn gitaar. Dan neemt hij even gas terug met het fantastische nummer Coal Mining Blues. Op een Clapton slowhand manier speelt hij gitaar, aangevuld met een pedalsteel gitaar en zijn geweldige stem is dit nummer het hoogtepunt van het album. Daarna wil hij de bezoekers van de Olympic Hall aan het dansen  krijgen met het uptempo nummer Ophelia.
Een live optreden van Matt Andersen is altijd een genot om mee te maken, zowel hij als het publiek genieten met volle teugen. Korte en lange nummers wisselen elkaar af.  In de  nummers My Last Day en Going Down krijgen de leden van de band alle gelegenheid om te excelleren. In hoog tempo gaan we naar een geweldige apotheose met het nummer Devils Bride.
Matt vertelt dat hij bij solo optredens de band mist, vooral de vette trombone solo’s. In Devils Bride zit zo’n fantastische vette trombone solo, een magnifiek einde van een geweldig album.


Tracks:
01. Weightless
02. Alberta Gold
03. I Don’t Wanna Give In
04. What Will You Leave
05. Coal Mining Blues
06. Ophelia
07. My Last Day
08. Going Down
09. Devils Bride

Website: Matt Andersen

We horen graag je mening! Voeg reactie toe