Recensie: Marshall Lawrence – Feeling Fine

Marshall Lawrence – Feeling Fine
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 23 februari 2018

Tekst: Martin van der Velde

Marshall Lawrence komt in 1956 in Flin Flon, Manitoba ,Canada ter wereld. Zo ergens rond zijn tiende levensjaar, wanneer hij met zijn familie naar Windsor, Ontario verhuist wordt zijn interesse in muziek gewekt. Van zijn vader krijgt hij zijn eerste gitaar, een Echo semi akoestische gitaar in dit geval en onder invloed van het spel van Jimi Hendrix begint hij zich langzaam te ontwikkelen.
Met zijn eerste bandje The Peanut Gallery verzorgt hij in 1969 zijn eerste optredens, de Echo is dan al ingeruild voor een Gibson SG en voor versterking heeft hij dan al een Fender Dual Showman tot zijn beschikking. In de jaren zeventig en tachtig, heeft hij een dagbaan in een autofabriek in Windsor en in de avonduren stort hij zich voornamelijk op rockmuziek en ontwikkelt zich verder op gitaar. Hij besluit naar Kingston te verhuizen om daar een studie psychologie op te pakken, al snel heeft hij de bijnaam ‘Doctor of the Blues’.
Zijn liefde voor de blues ontstaat na het luistern van platen van Chuck Berry, Johnny Winter en vooral B.B. King, maar in dezelfde periode vindt hij ook zijn inspiratie in de muziek van Eddie Hazels Funkadelic, die de soul van James Brown combineert met funk.
Na een tijdje een combinatie van funk, groove en reggae gespeeld te hebben in bands als Masala en Shock Walter verhuist Marshall Laurence voor zijn werk naar Noord California, waar hij een tijdje mandoline speelt in de lokale bluegrass band the Tubetones.
In 1997 besluit hij zich weer in Canada te vestigen en is Edmonton, Alberta zijn uitvalsbasis. Binnen twee weken na thuiskomst  formeert hij de R&B groep Rhythm Chil’un en vindt met deze band een vaste speelplek in de Brandy’s Blues Bar. In 2003 brengt hij zijn debuut album ‘Where’s The Party’ uit, dat een vervolg krijgt in ‘The Morning After’ (2008), ‘Blues Intervention’ (2010) en ‘House Call’ (2013).
Met bassist Zach Daniel Robertson, drummer Allan Beveridge en Andrew Glover op toetsten is hij in 2017 in de Wolf’s Den Studio in Edmonton, Alberta begonnen aan de opnames voor ‘Feeling Fine’, een album dat tien tracks telt en met ruim zesendertig minuten een korte speelduur kent. Zijn liefde voor de Britse en Amerikaanse blues en rock uit de jaren zeventig en tachtig laat hij volledig terugkomen op ‘Feeling Fine’, zowel de titel track als Dancing With A Hurricane zijn diep gedrenkt in deze stijl. Na een vlot rockend Ida Mae pakt Marshall Laurence het iets authentieker aan in de shuffle What Am I Doing Here. Dit geven laat hij al weer los in Blues Still Got Me waarin moderne keyboard geluiden de sound bepalen. Laurence houdt de songs op ‘Feeling Fine’ compact en kiest voor een herkenbare melodieuze aanpak, zodat een song al snel blijft hangen. Zowel de ballad Help Me Find My Way Home als Keep On Walking en het stevige  afsluitende Dirty Dishes kenmerken zich door het melodieuze gitaarspel van Marshall Laurence, drie tracks waarop hij zijn brede invloeden kan laten terugkomen.
Of zoals hij het zelf verwoord, “I did the rock thing, I did the punk thing, I did the funk thing, I did the blues, and for me this album is a progression to coming back home. I use all of these musical influences in my approach to playing, whether I’m playing acoustic or electric. For me it’s not about playing like someone else because they’re popular, it’s about self-expression and playing what I feel. It’s about making sure I do whatever I can to help the listener have a good time and feel fine”.

Ik denk dat hij in dat opzicht geslaagd is, de meeste luisteraars zullen na de laatste toon van het album het gevoel hebben van FEELING FINE.


Tracks:
01. Feeling Fine
02. Dancing With A Hurricane
03. Ida Mae
04. What Am I Doing Here
05. Blues Still Got Me
06. Going Down To Memphis
07. Help Me Find My Way Home
08. Mean Hearted Woman
09. Keep On Walking
10. Dirty Dishes

Website: Marshall Lawrence

12 maart 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe