Recensie: Little Willie Farmer – I’m Coming Back Home

Little Willie Farmer – I’m Coming Back Home
Format: CD / Label: Wolf Records
Releasedatum: 7 juli 2017

Tekst: Peter Marinus

Het is af en toe een verademing om de blues weer eens in zijn puurste vorm langs te horen komen. Zang en gitaar. Verder niets…

Little Willie Farmer uit Mississippi levert een heel album af met countryblues. Veelal uitgevoerd op de akoestische gitaar en soms op de elektrische gitaar. Verder geen poespas. Zoals vele bluesartiesten werd zijn muzikale loopbaan gevormd in de kerk. Daarna speelde hij onder andere met Bobby Rush en Lynn White. Door zijn gevarieerde en afwisselende stijl van gitaarspelen verveelt dit album geen moment. Het ene moment sprankelt zijn gitaar en het andere moment vlamt hij.

Willie gaat terug naar de basis van de blues met dertien country blues nummers.
Goin’ To Louisiana opent het album. Een akoestische boogie met lome zang. Willie zorgt ervoor dat het nummer blijft boeien door genoeg vuur in zijn spel te steken. Come Home Find My Baby beschrijft het verdriet, dat Willie ondergaat als hij denkt aan het leed, die hij zijn vrouw aandoet doordat hij haar niet kan onderhouden. Als dat de blues niet is, weet ik het ook niet meer!
Het gevaar van het uitvoeren van een B.B. King klassieker als Rock Me Baby schuilt er in dat het een slap aftreksel van het origineel is. In het geval van Willie hoef je daar geen zorgen om te maken doordat het nummer in een totaal gestripte versie wordt gedaan.
Hurt Me When You Cry is een vertwijfelde blues waarin Willie zich af vraagt wat hij nu toch heeft gedaan om zijn vrouw aan huilen te krijgen. En uiteraard geeft hem dat de blues. Nog een klassieker! John Lee Hooker’s Boogie Chillum. Het akoestische jasje past deze klassieke boogie perfect.
I’m Going Back Home is een weemoedige country blues vol heimwee en verlangen.
Een klassiek blues onderwerp komt voorbij in Back Door Friend. De ontrouwe vrouw!! En uiteraard wordt dit vol emotie bezongen door de zwaar beledigde Heilige Boon Willie. De elektrische gitaar wordt weer uit de kast gehaald voor My Baby Is Gone, dat niets anders is dan de klassieke Sonny Boy Williamson song “Good Morning Little Schoolgirl”, dat in een lome, stampende uitvoering is gegoten. Het waarom van een tweede versie van Goin’ To Louisiana (onder de naam Goin’ To Louisiana T2) ontgaat mij totaal. Vooral omdat deze versie identiek is aan de eerste.
Grandmama Told Grandpapa is een heel vertederende blues over de liefde van oma en opa, met priemende elektrische gitaar.
Tot besluit brengt Willie een eerbetoon aan (voormalig) president Obama, gegoten in de krachtige, emotonele blues Obama The President Song.

Dit album gaat echt terug naar de basis van de blues. Country blues zonder poespas en van hoge kwaliteit.

Tracklist:
01. Goin’ To Louisiana
02. Come Home Find My Baby Cry
03. Rock Me Baby
04. Hurt Me When You Cry
05. Boogie Chillum
06. I’m Going Back Home
07. Back Door Friend
08. My Baby Is Gone
09. Little Red Rooster
10. Mr. Charlie
11. Goin’ To Louisiana T2
12. Grandmama Told Grandpapa
13. Obama The President Song

Website: www.facebook.com.Little-Willie-Farmer

2017-08-08T09:08:40+00:00 8 augustus 2017|Categories: Recensies|Tags: |2 Comments

2 Reacties

  1. Leo Gabriels 8 augustus 2017 om 11:17- Antwoorden

    Peter Marinus.. ik zou zeggen maak hier een gewoonte van … dit is waar het ooit allemaal begon met de blues .. Nieneke .. een apart hoekje voor Peter … op de site .. : The Real Deal blues van Peter Marinus … en anderen …

  2. carla 8 augustus 2017 om 13:12- Antwoorden

    helemaal mee eens, Peter !!!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe