Recensie: Little G Weevil – Something Poppin’

Little G Weevil – Something Poppin’
Format: CD / Label: XLNT Records
Releasedatum: 17 november 2017

Tekst: Peter Marinus

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Little G Weevil gehoord. En dat terwijl dit alweer zijn vijfde album is! En nadat ik dit album gehoord heb ga ik ook direct achter zijn vier voorgaande albums aan. De in Boedapest, Hongarije, geboren zanger-gitarist verblijft al weer lange tijd in Atlanta, GA, en bewijst met dit album dat hij prima in staat is om zijn bluesrock te vermengen met flinke hoeveelheden funk en soul.
Voor de completisten onder ons zal ik nog even vermelden door wie Little G op dit album wordt bijgestaan: Pfeff Márton (bas), Daniel Harper (drums), Borsodo Laci (gitaar), Danny Del Toro (harmonica), Premecz Mátyas (toetsen) en ene Dulzura (raps).

Little G opent het album met de stevige, rauwe funky bluesrock van Here I Come Knocking. Een vet groovend nummer waarin de John Hiatt-achtige stem van Little G opvalt naast de scheurende harmonica van Danny Del Toro. De sfeer verandert in Somethin’ Poppin’. Dit is een loom groovend soulrock nummer met bijbehorende soulvolle achtergrondzang. Little G beschikt over genoeg soul in zijn stem om dit nummer te kunnen dragen. Daarbij helpt zijn priemend gitaarwerk natuurlijk ook.
See Me In The Country opent gelijk met rauw bonkende bluesrock met wederom de harmonica van Del Toro. Dit nummer weet op een prima wijze de bluesrock met vette funk te mengen. De lome soultrack How Do You Want Me To Deal With This zit in het Curtis Mayfield straatje. Naast de rauwe soulstrot van Little G bepalen zijn atmosferische spel en de elektrische piano de sfeer in dit nummer. In de stomende soulvolle rocker You Can’t Say Nothing worden element en uit de funk (Sly & The Family Stone) en de reggae overtuigend samengesmolten.Met het nummer Scrub heb ik wat moeite. En dan met name met de raps van Dulzura. Ik word wat nerveus van haar gebrabbel. Het harde gitaarwerk van Little G redt dit nummer nog enigszins.
De cover van de Curtis Mayfield klassieker Pusherman klinkt zeer overtuigend. Het tempo is in Little G’s versie iets opgevoerd en het geluid is feller en harder. Al met al een prima bluesrock transformatie. Crawling is een heerlijk stevige bluesrocker uit het Walter Trout straatje waarna in de ballad I Don’t Want To Feel The Rain het geluid van John Hiatt opduikt.
Little G sluit het album af met de kokende harde bluesrocker Top Model met zijn messcherpe staccato riffs.

Ik ben blij verrast met dit prima bluesrock album van Little G Weevil en ga eens kijken waar ik zijn andere albums kan vinden.


Tracklist:
01. Here I Come Knocking
02. Somethin’ Poppin’
03. See Me In The Country
04. How Do You Want Me To Deal With This
05. You Can’t Say Nothing
06. Scrub
07. Pusherman
08. Crawling
09. I Don’t Want To Feel The Rain
10. Top Model

Website: Little G Weevil

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concert, Tour & Festival Nieuws
Sort by
23 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe