Levi Parham – These American Blues
Format: CD – Vinyl / Label: Music Road Records
Releasedatum: 24 juni 2016

Tekst: Fons Delemarre

 Sommige mensen schrijven zo nu en dan een liedje, anderen hebben van liedjes schrijven hun vak gemaakt. Dan ben je liedjessmid. John Hiatt en Elvis Costello zijn voorbeelden van zulke ‘ambachtelijke’ componisten. Levi Parham past ook in dit rijtje. Van Parham verscheen onlangs het album ‘These American Blues’, een album met dertien fraaie nummers in het genre ‘singer-sonwriter met band’. Opvallend is de invloed van producer Jimmy LaFave. Zowel de ‘bouw’ van de nummers op de cd als de gekozen muzikale inkleuring ervan ademen het geluid van LaFave, zoals dat te horen is op bijvoorbeeld ‘Highway Trance’ (1994). Parham heeft voor de opnames van ‘These American Blues’ een uitstekende band samengesteld die fors kan rocken, maar ook ingetogen (Waiting Game, Don’t Care None (But I Used To) kan spelen. Producer LaFave heeft de dynamiek op het album goed in de gaten gehouden. Bovendien zorgt hij ervoor dat het geluid –ook als de band voluit gaat- transparant blijft. Het titelnummer These American Blues, zet meteen de toon. Rockende americana, met een lekkere slide, een catchy refrein en fraaie samenzang. Minpuntje is dat Parham niet de moeite neemt een goed einde te bedenken en dus gemakzuchtig kiest voor een suffe fade-out. De backing vocals die regelmatig te horen zijn op These American Blues zijn het waard apart vermeld te worden. Ze klinken als gezongen door echte southern belles, zoals je die bij Wet Willie en Lynyrd Skynyrd tegen kunt komen. Held In High Regard zou trouwens prima passen op de setlist van Lynyrd Skynyrd. Aardig ouderwets gebbetje is het geluid van de gitaarsolo op bijvoorbeeld Wrong Way To Hold A Man. Het klinkt alsof de tape waarop de solo staat, achterstevoren afgespeeld wordt. Lang niet gehoord, dat effect (reverse delay). De liedjes van Parham zijn kleine associatieve verhaaltjes, deels autobiografisch getint, vaak met een romantische inslag. Onderwerp: meestal de liefde, maar dan niet in de zin van “Kissing by candlelight etc.”, maar wél over hoe lovers met elkaar omgaan als er vragen en problemen zijn (I `m Behind Ya). De lyrics van het album vind je op zijn website. Het enige nummer dat Parham niet zelf geschreven heeft is Chemical Train, een compositie van Parham’s goede vriend Wink Burcham. Het gaat bepaald niet over een trein met gevaarlijke stoffen, maar wél over de rush van chemische middelen als opium. Terecht klinkt het nummer dus somber en dreigend. Parham was zo vriendelijk, met toestemming van componist Wink Burcham, mij de tekst te sturen. Beide heren vonden het prima de tekst te publiceren bij Blues Magazine.

Chemical Train (Wink Burcham)

Took a ride on a chemical train
Never to return again
Out alone in the wind and rain
Chemical train can’t kill my pain

Wish I was back in grandma’s arms
Keep us safe from the old dust storm
Her body is bruised and her face is worn
But grandma’s arms are safe and warm

Left my home and my family
Nothing in the world means much to me
I talk to the man from Galilee
He says there’s a place in heaven for me

Took a ride on a chemical train
Never to return again
Out alone in the wind and rain
Chemical train can’t kill my pain

Wink Burcham’s eigen versie van Chemical Train kun je beluisteren op YouTube (https://www.youtube.com/watch?v=ea5Qz-Fx1R0) Liefhebbers van de muziek van Jimmy LaFave, Ray Bonneville, en Boris McCutcheon zullen met plezier luisteren naar ‘These American Blues’. Maar dat geldt net zozeer voor degenen die voornoemde muzikanten (nog) niet kennen, maar wel van smaakvolle en goed gemaakte Americana houden.

Tracks:
01. These American Blues
02. Ain’t The Man To Tell You So
03. Steal Me
04. Wrong Way To Hold A Man
05. Gonna Be A Long Day
06. I’m Behind Ya
07. Held In High Regard
08. Waiting Game
09. Don’t Care None
10. Chemical Train
11. Your Blue Eyes Give You Away
12. Central Time
13. Love Comes Around

Website: Levi Parham

Tour:
In maart is Levi Parham in Nederland:
Zie: http://www.leviparham.com/tour/