Recensie: Lee Palmer – Horns & Harps

Lee Palmer – Horns & Harps
Format: CD – Digital / Label: On The Fly Music
Releasedatum: 7 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Ga maar eens lekker onderuit zitten in je stoel want de volgende cd staat vol met zeer ontspannen, om niet te zeggen luie blues-achtige nummers. En ze zijn afkomstig van de Canadese zanger-gitarist Lee Palmer uit Toronto. Zijn debuutalbum ‘One Take: Live At Canterburry’ stamt uit 2013 en na zijn vorige album ‘Bridge’ uit 2017 is dit dus zijn nieuwe album.

Tussendoor onderging Lee ook nog “eventjes” een viervoudige bypassoperatie. Blijkbaar moest hij het na die operatie rustig aan doen want vrijwel alle nummers op zijn nieuwe album klinken zeer lui en ontspannen. In sommige gevallen dreigt daardoor een wat te glad geluid, dat af en toe afglijdt richting de cocktail muziek a la Pim Jacobs. De cover van het Eddy Arnold nummer You Don’t Know Me is hiervan het “beste” voorbeeld. Lee heeft hier gekozen voor een luie jazzy versie met Roly Platt in de rol van Toots Thielemans. Hier valt ook al op hoe Lee’s zang op die van Willie Nelson of Leon Russell lijkt. Gebroken en rauw dus. En daar moet je van houden!

Gelukkig blijven de overige nummers op dit album aan de veilige kant van de “gladheids streep”. Zo is de opener van het album, Waitin’ On The Train, een ontspannen shuffle, die geopend wordt door de pompende harmonica van Roly Platt en de al even pompende piano van Steve O’Connor. Saxofonist Turner King is te horen in Good Morning Joe. Een ontspannen groovende shuffle met een tropisch tintje. Turner King levert in dit deinende nummer een soulvolle saxsolo af terwijl achtergrondzangeres Chris Ayries voor een countrytintje zorgt. Turner King is ook te horen in de luie rhythm & bluesshuiffle My Baby Again. Het nummer wordt opgepept door Turner King’s sax, de swingende piano van Steve O’Connor en de jazzy gitaarbijdrage van Iain McNally. Shake ‘Em Blues is een lekkere luie bluesshuffle met priemend gitaarwerk van Iain McNally.
De warme ballad Old Picture, Old Frame komt qua stijl in de buurt van Chris Rea. Een nummer met warm gitaarspel en de constant aanwezige huilende harmonica van Roly Platt. Life Rolls On is een rhythm & bluesshuffle, die, de titel zegt het al, maar door schuifelt zonder echt te vlammen, ondanks de krachtige sax injecties van Turner King. Dan komt de befaamde Spaanse peper op de proppen en blijkbaar is die bij Lee op een bepaalde plek ingebracht waardoor Lee ineens, voor zijn doen dan, er een rauwe mid-tempo bluesrocker uitperst in Rockin’ Strawberry Jam. Een nummer met Turner King in de rol van King Curtis.Daarna keert de ontspannen loomheid weer terug in de Willie Nelson-achtige ballad Somebody’s Daughter.
Lee sluit het album op prima wijze af met de licht funky shuffle Isn’t That So. Een nummer waar een swamprock luchtje aan zit.

Als je van luie bluesy muziek houdt kan ik je dit album met prima verzorgde nummers van harte aanbevelen. Ik werd al blij van één rauwer nummer op dit album en dat zegt ook genoeg….


Tracklist:
01. Waitin’ On The Train
02. Good Morning Joe
03. You Don’t Know Me
04. My Baby Again
05. Shake ‘Em Blues
06. Old Picture, Old Frame
07. Life Rolls On
08. Rockin’ Strawberry Jam
09. Somebody’s Daughter
10. Isn’t That So

Website: Lee Palmer

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
5 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe