Lee Palmer – Bridge
Format: CD / Label: On The Fly Music
Releasedatum: 24 februari 2017

Tekst: Gerrit Schinkel

De Canadese singer-songwriter Lee Palmer (1953) is geboren in Hartland, een klein plaatsje van nog geen 1000 inwoners in New Brunswick aan de Canadese oostkust. Palmer woont tegenwoordig in Etobicoke (gemeente Toronto) in de provincie Ontario. Als hij 16 jaar is treedt hij voor het eerst op met zijn band Zithern Image op de Highschool in zijn geboorteplaats Hartland. Zijn eerste gitaar is een Eaton’s Silvertone. Het eerste optreden van Palmer als fulltime muzikant is in Williams Lake, British Columbia. Hij vindt zijn inspiratie eerst in de muziek van Willie Nelson en Don Williams en later in die van Dough and the Slugs, Powder Blues Band en Six Cylinder, lokale bands in Vancouver. Begin jaren 80 vertrekt hij naar de grote stad Toronto.

Maar het duurt tot 2013 eer ‘One Take’, het eerste album van Lee Palmer wordt uitgebracht. Een live album, in 2014 gevolgd door 60 Clicks en weer een jaar later komt ‘Like Elway’ uit. Vooral met dit laatste album oogst Palmer lovende kritieken.

Inmiddels is het vierde album in vier jaar verschenen. Oorspronkelijk zou dit album in 2016 uitkomen maar ziekte van Lee Palmer zorgde voor enige vertraging en is nu deze maand uitgebracht. Een album met tien door Palmer geschreven songs, een mix van Americana en blues. ‘Bridge’ is opgenomen in de Metalworks Studio en Palmer produceerde het album zelf met gitarist Elmer Ferrer als co-producer.

Het openingsnummer That’s No Way To Go is een prachtige rustige song met fijne backingvocals. Dit nummer gaat over de strijd van countryveteraan Glen Campbell tegen de ziekte Alzheimer. In Tulsa Sound brengt Palmer een ode aan de sound van JJ Cale. Een opwindend nummer, met verwijzingen naar bekende songs van JJ Cale (After midnight, Cocaïne, Crazy mama, Call me the breeze). Back To Lonely is een zeer relaxte ballad met uitstekende zang, backing vocals, piano en een coole gitaarsolo. Het tempo wordt weer opgevoerd in het rockende Our Love Bears Repeating, met een stevige ritmesectie en Hammond- en gitaarsolo’s. In de ballad Did It Feel Like This wordt Palmer vocaal voortreffelijk geassisteerd door Mary McKay. In de uptempo countryrocker My Town en de ballad My Old Man wordt weer verwezen naar JJ Cale, die Palmer zegt nog elke dag te missen. Hierna komen de blazers in actie in het funky Well, Well, Well, Well en de soulblues Chock Full Of Trouble, met Hammond, heerlijke backing vocals en een vette saxsolo. Lee Palmer heeft het beste voor het laatst bewaard. So Long As You’ve Been Loved is het glinsterende pareltje van het album. Een prachtige folky song met relaxte zang, voortreffelijke backing vocals, de viool van Aaron Solomon, de accordeon van Mark Lalama en de mandoline van Kevin Breit. Werkelijk een wonderbaarlijk mooi nummer.

Conclusie:
‘Bridge’ is een uitstekend album. Bluesy Americana van grote klasse. Het zou mij niet verbazen als dit album aan het eind van het jaar hoog scoort in de traditionele eindejaar lijstjes.

Tracks:
01. That’s No Way To Go
02. Tulsa Sound
03. Back To Lonely
04. Our Love Bears Repeating
05. Did It Feel Like This
06. My Town
07. My Old Man
08. Well, Well, Well, Well
09. Chock Full Of Trouble
10. So Long As You’ve Been Loved

Line-up:
Lee Palmer – zang
Al Cross – drums
Alec Fraser – akoestische en elektrische bas
Mark Lalama – Hammond orgel, piano en accordeon
Kevin Breit – gitaar, mandoline en dobro

Guest performers:
Elmer Ferrer, Kiki Ferrer, Aaron Solomon, Turner King, Dave Dunlop, Mary McKay, Lori-An Smith en
Patricia Shirley

Website: Lee Palmer

 

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by