Lee Moses – How Much Longer Must I Wait? – Singles & Rarities 1965-1972
Format: CD – LP – Digital / Label: Light In The Attic Records
Releasedatum: 24 mei 2019

Tekst: Peter Marinus

Soul liefhebbers worden de laatste tijd flink verwend! Eerst al de briljante laatste opnames van Charles Bradley en nu een verzamelaar van Lee Moses. Alleen wel jammer natuurlijk dat ze beiden al dood zijn.
Lee Moses was een zanger-gitarist uit Atlanta, Georgia, die naar New York vertrok om daar sessiewerk te gaan doen. Hij bracht een aantal singles uit die allen genadeloos flopten. In 1971 probeerde hij het met het album ‘Time And A Place’, waarop hij begeleid werd door de latere Ohio PLayers. Helaas flopte dit album ook. Kenmerkend voor zijn soulmuziek was zijn zeer rauwe emotionele stem, die qua kracht en rauwheid ergens tussen Wilson Pickett en Otis Redding in zat. In 1998 overleed Lee Moses aan de gevolgen van longkanker.

Zijn ‘Time And A Place’ album werd door het Light In The Attic label opnieuw uitgebracht en nu is het de beurt aan een album met “rest materiaal”. En dat bedoel ik totaal niet negatief want dit “rest materiaal” bestaat uit al zijn singles, plus B-kanten en wat zogeheten “rarities”.
De meeste nummer op dit album werden geproduceerd door Johnny Brantley, die o.a. ook opnam met Jimmy Castor, The Ohio Players en Lonnie Youngblood & Jimi Hendrix.

Er wordt geopend met My Adorable One, de B-kant van de single Diana (From N.Y.C.), uit 1967. Dit is een deep soul ballad in de stijl van “Dark Side Of The Street”, waar het trouwens veel weg van heeft. De single Diana (From N.Y.C.) is een licht funky nummer met dreinend soulorgel en krachtige blazers. Hier klinkt Lee als een super rauwe versie van Otis Redding.
Reach Out, I’ll Be There was ook een single uit 1967 (op het Musicor label) en is natuurlijk een cover van de Four Tops klassieker, maar dan voorzien van een funky “Tramp”-achtig ritme. Een instrumentaal nummer met Lee’s gitaar in de hoofdrol.
Ook de B-kant Day Tripper is instrumentaal. Deze Beatles cover klinkt mede door de swingende drummer ontzettend funky. Ook Bad Girl is een single uit 1967 en is hier in twee delen te horen. Een mid-tempo, opwindend soulnummer met pompende blazers. Een mooi voorbeeld van een prachtige, rauwe deep soulballad is de single I’m Sad About It en de B-kant daarvan, How Much Longer (Must I Wait)? Is een pompende Hammond groover in een “Funky Broadway” stijl.
You Are Too Much For The Human Heart werd ooit opgenomen door Herman Hitson in 1968 maar is hier in de originele versie te horen. Nog zo’n deep soulnummer vol emotie gezongen. If Loving You Is A Crime (I’ll Always Be Guilty) werd geschreven door Yvonne Williams, die later bekender zou worden als Phyllis St. James. De single Never In My Life uit 1967 heeft een Meters-achtig funkgeluid met knallende blazers, priemende gitaar en een groovende ritmesectie.
In I Can’t Take No Chances uit 1970, met The Ohio Players, gaat Lee de gesofisticeerde soulkant op. De klassieker Dark End Of The Street is door Lee in een Percy Sledge/Solomon Burke-achtig jasje gestoken. Het resultaat is een “slijper klassieker”. Lee’s rauwe stem tilt het wat modale uptempo soulnummer She’s A Bad Girl naar grotere hoogten.
Tot slot volgen er nog twee studio outtakes met het super bluesy What Do You Do als uitschieter.

Liefhebbers van Otis Redding, Wilson Pickett en het wat rauwere soulwerk kunnen dit prima album blindelings aanschaffen.


Tracklist:
01. My Adorable One
02. Diana (From N.Y.C.)
03. Reach Out, I’ll Be There
04. Day Tripper
05. Bad Girl, Pt. 1
06. Bad Girl, Pt. 2
07. I’m Sad About It
08. How Much Longer (Must I Wait)?
09. You Are Too Much For The Human Heart
10. If Loving You Is A Crime (I’ll Always Be Guilty)
11. Never In My Life
12. I Can’t Take No Chances
13. Dark End Of The Street
14. She’s A Bad Girl
15. Pouring Water On A Drowning Man
16. What Do You Do

Website: www.lightintheattic.net