Recensie: Layla Zoe – Breaking Free

Layla Zoe - Breaking Free

Layla Zoe – Breaking Free
Format: CD / Label: Ruf Records
Releasedatum: 26 februari 2016

Tekst: Jan Marius Franzen (http://purplehaze.rtvkatwijk.nl/)

Na haar geweldige cd’s ‘Sleep Little Girl’ (2011) en ‘The Lily’ (2013), die Layla Zoe met bluesrocker Henrik Freischlader maakte, heeft zij onlangs het album ‘Breaking Free’ op het Duitse Ruf Records uitgebracht, een label waar kwaliteit de boventoon voert.
De kritieken zijn zeer lovend, sommigen vinden het het beste wat Layla Zoe tot nog toe heeft gemaakt. Layla Zoe is inderdaad een geweldige zangeres en performer. Ze heeft een unieke bluesy en soulvolle stem, die je in het hart kan raken en dat bewijst ze wederom op deze cd.

De cd gaat meteen voortvarend van start met het openingsnummer Backstage Queen, een klassiek bluesrocknummer, dat sterk doet denken aan het werk van Led Zeppelin.
De gitarist Jan Laacks, met wie Layla de songs schreef – op de cover Wild Horses (Jagger/ Richards) na – speelt niet onverdienstelijk gitaar, maar zijn spel is weinig avontuurlijk en niet vernieuwend. De gitaar riffs boeien mij minder want het is allemaal al gedaan. Wat echt boeit op deze cd is de stem van Layla die barst van de emotie op zowel de ruige als de meer gevoelige nummers zoals het meeslepend gezongen tweede nummer Why Do We Hurt The Ones We Love. Op Wild One is gastmuzikant Sonny Landreth te horen met heel mooi en subtiel slide gitaarwerk en maakt dit nummer tot een absoluut hoogtepunt van dit album. Het ruim elf minuten durende Highway Of Tears begint met fantasieloos Gary Moore-achtig gitaarwerk maar de zang van Layla redt dit te lang uitgesponnen nummer. Het titelnummer Breaking Free is prima, maar niet opzienbarend evenals het funky nummer Work Horse. Sweet Angel is ook een hoogtepunt. De ontroerende tekst wordt fenomenaal gezongen door Layla die laat zien dat zij ook gevoelig kan zingen. Run Away is duidelijk minder omdat de stem van Layla enigszins ten onder gaat in het geluid van de band. De gitaar riffs met name zijn te cliché, een euvel dat op meer nummers voorkomt. De cover Wild Horses voegt weinig toe. Het is mij een raadsel waarom deze track opgenomen is op dit album.
Voor A Good Man geldt hetzelde als Run Away. Goed gezongen maar te overheersend gitaarwerk. De ruim één uur durende cd wordt afgesloten met het prachtige en sfeervolle He Loves Me.

Kortom:
Layla Zoe bewijst op dit album behalve een geweldige en unieke zangers ook een zeer goede songwriter te zijn. De begeleiding had iets minder dominant en cliché gekund, maar dit album zal zeker zijn weg naar de bluesrock liefhebbers vinden.
En terecht!

Tracks;
01. Backstage Queen
02. Why Do We Hurt The Ones We Love
03. Wild One
04. Highway Of Tears
05. Breaking Free
06. Work Horse
07. Sweet Angel
08. Run Away
09. Wild Horses
10. A Good Man
11. He Loves Me

Website: Layla Zoe

 

 

15 maart 2016|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe