Laura Gibson – Goners
Format: CD – LP – Digital / Label: Barsuk Records
Releasedatum: 26 oktober 2018

Tekst: Jurgen Bakker

De muziek van Laura Gibson zou het meest in de smaak vallen bij de geduldige, aandachtige luisteraar. Ze doet niet aan simpele meezingers of catchy melodieën. Haar muziek draait om de sfeer, de tekst, het arrangement. Op haar nieuwe album ‘Goners’ wordt het geduld van de luisteraar nog een beetje extra getest. Niet omdat er dertig nummers op de plaat staan of omdat er minutenlange composities op te vinden zijn; met tien nummers van tussen de drie en vijf minuten zit dat wel goed. De uitdaging zit in het ontdekken van de schoonheid van dit album. Op ‘Goners’ geeft de schoonheid zich namelijk niet gemakkelijk prijs.

Deze uitdaging heeft misschien ook wel te maken van de sound van dit album. Gibson’s eerste platen waren duidelijk folkmuziek onder leiding van een tokkelende gitaar. Op het vorige album ‘Empire Builder’ experimenteerde ze al wat meer met de piano en orkestrale arrangementen. Op ‘Goners’ gaat ze nog een stapje verder. De gitaar speelt op de helft van de nummers nog een betekenisvolle rol maar is duidelijk van de troon gestoten. Gibson creëert een groter geluid met de orkestrale arrangementen, maar het is wel een heel ander geluid dan haar eerdere werk.

Ook de sfeer ontkomt niet aan de nieuwe stijl. Waar de muziek op ‘La Grande’ het gevoel geeft dat je gezellig naast Gibson bij het kampvuur op de albumhoes staat, plaatst deze muziek je in de donkere kamer waar je naast de grote witte hond weemoedig uit het raam staart. De toon is overwegend somber en duister. Het thema van dit album is dan ook verdriet en rouw. De inspiratie ligt in het verlies van haar vader toen ze een tiener was maar ook in haar worsteling met de vraag of ze zelf het ouderschap aan wil gaan. Deze kennis helpt om dit ‘vreemde’ album te begrijpen en hiermee begint de schoonheid zich te openbaren. Het draait nog steeds om de sfeer, de tekst, en het arrangement. Dit album is een ontdekking van het gebied tussen angst en hoop, tussen rouw en liefde.
‘Goners’ vergt dus meer geduld van de luisteraar dan bij Gibson’s vorige albums. Er zijn misschien een aantal luisterbeurten nodig voordat je de mooie momenten gaat ontdekken. Je moet samen met Gibson de afgrond in staren. Daar ligt de schoonheid. Het duurt alleen even voordat je muzikale ogen, alias je oren, gewend zijn aan de duisternis. Maar geduld is een schone zaak. En de geduldige luisteraar wordt dan ook beloond.


Tracklist:
01. I Carry Water
02. Domestication
03. Slow Joke Grin
04. Goners
05. Performers
06. Clemency
07. Tenderness
08. Marjory
09. Thomas
10. I Don’t Want Your Voice To Move Me

Website: Laura Gibson