KrissyMatthews

Krissy Matthews – Scenes From A Moving Window
Format: CD / Label: Promise Records
Releasedatum: 2 maart 2015

Tekst: Walter Vanheuckelom

Krissy Matthews werd geboren op 25 mei 1992. Zijn vader was een Engelsman en zijn moeder een Noorse. Toen Krissy op acht jarige leeftijd zijn eerste gitaar kreeg had hij de muziek microbe snel te pakken. Hij leerde dan ook snel wat men allemaal met de gitaar kan doen. Hij was nog maar twaalf jaar wanneer hij samen met John Mayall And The Bluesbreakers optrad op het Noorse Notodden Bluesfestival. Het leverde de jonge knaap heel wat aandacht en promotie op door interviews met de nationale radio en pers in Noorwegen. Wanneer Krissy terug naar de UK ging richtte hij zijn eerste band op. Krissy Blues Boys was de naam en lokaal waren ze wel goed bekend door hun vele optredens. In 2005 verscheen het debuutalbum ‘Influences’ van de toen nog maar steeds dertien jaar oude Krissy Matthews. Krissy maakt dat power bluesrock album samen met vader Keith Matthews op bas en Mark Freeman op drums. In 2006 tekent hij een platencontract in Noorwegen. In februari 2007 verscheen de opvolger ‘No Age limit’ en dat album kreeg ook aandacht buiten Scandinavië. Er volgden optredens op festivals in Frankrijk en in Engeland werd hij uitgenodigd door zijn groot idool Jeff Healey om samen met hem podium te delen. De twee songs die Jeff samen met Krissy speelde zouden Healey’s laatste twee live songs zijn in de UK. Een tour in de rest van Europa volgde als openingsact voor Robben Ford.

Het derde album ‘Allen In Reverse’ verscheen in 2009 en werd overal goed ontvangen en Matthews ging ook in Polen touren. In Scandinavië blijft hij veel succes hebben, maar in de rest van Europa blijft het moeilijk om echt door te breken. Er verscheen in 2011 nog een album ‘Hit The Rock’ en er volgden nog een hele reeks optredens. Krissy heeft maar liefst in vijftien landen opgetreden. Hij stond op de planken met John Mayall, Walter Trout, Joe Bonamassa, Joe Satriani, Ten Years After, Robben Ford, Toto, Beth Hart, Greg Allman en Derek Trucks. Nu op 2 maart verschijnt zijn nieuwe album ‘Scenes From A Moving Window’. De verwachtingen zijn hoog gespannen. Elf van de twaalf songs schreef Krissy samen met niemand minder dan Pete Brown. Pete, die in het verleden samen werkte met sterren als Jeff Beck en Peter Green is ook de producer van het album.

Krissy opent solo met gepiel op de slide gitaar, vertellend over wat oudere muzikanten hem toe vertrouwden. In ‘If I Had Time Machine’ gaat het over de wens om terug te gaan naar de gouden sixties, zodat hij het begin van de Britse blues live had kunnen meemaken. Eenmaal het refrein begint blijkt deze song een stevige rock song te zijn met Paul Jobson die een mooie indruk nalaat op de Hammond. Kenmerkend zijn de beukende basdrum en de korte pittige gitaar riffs. Het nummer eindigt zoals het begonnen is met een vertellende Matthews solo op de slide gitaar. Zinderende bluesrock met een indrukwekkende Krissy op de gitaar krijgen we te horen in ‘I’ve Been Searching’. Hier heeft Matthews het over een vroegere ervaring in zijn leven. Hij maakt goed gebruik van de Wah Wah pedaal om de sound van de gitaar nog meer kracht te geven. De ritme sectie met Kev Hickman op drums en Aaron Spiers op bas zorgen voor de solide en stevige basis waarop gitarist Matthews en Hammond speler Jobson zich met verve kunnen onderscheiden.

‘It Ain’t Worth It’ verandert voortdurend van stijl en ritme. Soms klinkt het heel blij en funky, om even daarna te veranderen in een pompende swingende blues. De backing vocals van Aaron Spiers en Pete Brown klinken leuk en passen goed in het nummer. Steve Jobson is groots op de toetsen en Krissy laat zich ook nu weer niet onbetuigd op de gitaar. De Britse gitarist beschikt eveneens over een prachtige stem. Luister maar eens naar het meer dan zeven minuten durende ‘Day By Day’. Het lange nummer verveelt geen seconde, het blijft boeien zonder echt imponerend te zijn. Buiten het vocale blijft vooral de intense, felle en vingervlugge gitaar partij van Krissy me bij. In ‘Can’t Get It Down On Paper’ en ‘Out Of Control’ kan Matthews het schitterende niveau van de eerste songs op het album niet evenaren. De mondharmonica zorgt in ‘Can’t Get It Down On Paper’ nog wel voor een frisse noot, maar in ‘Out Of Control’ lijkt het een wirwar van een felle groove vermengd met een eindeloze gitaar solo.

‘Bubbles And Seven Phones’ is een donkere blues song, waarin de hoofdrol is weggelegd voor bassist Aaron Spiers die met stijlvolle vette riffs zich echt wel in de kijker speelt. Ik wil zeker drummer Kev Hickman niet vergeten die op grootse wijze het slagwerk in goede banen leidt. De laatste twee minuten trekt Matthews alle registers op en gaat hij uitzinnig te keer in de beste solo van het album. Het heel gevarieerd en indrukwekkend vingerwerk geeft mij kippenvel. De enige cover op het album is er eentje van Blind Willie McTell. Krissy heeft van ‘Searching The Desert For The blues’ , een akoestisch nummer, een heel felle elektrische song gemaakt, met een ijzersterke ritme sectie. De Hammond is op een prachtige wijze, zeer aanwezig en Matthews zorgt met de gitaar voor de kers op de taart. Dit is de meest heftige versie die ik al hoorde van deze klassieker. Krissy is nog maar tweeëntwintig en wil al de wegen van de muziek verkennen. Daarom moeten we niet verbaasd zijn als er een vreemde song als ‘Roadstick Blues’ op het album staat. Een uptempo bluegrass nummer met handgeklap en een vrolijke, maar soms wel agressieve banjo. Het blaas en zuigwerk op de mondharmonica geeft het nummer wel iets extra.

Geef mij dan maar ‘Heading South’ het trage liefdeslied zonder happy end. Het is een knappe mix van blues en soul. De toetsen dragen het nummer en laten je wegdromen en Krissy tovert de heerlijkste gitaar klanken uit zijn zes snarig instrument. Van dit soort nummers krijg ik nooit genoeg. De stem van backing zangeres Nikki Loy matcht perfect met de stem van Matthews. Instrumentaal worden alle registers open getrokken in ‘Language By Injection’. Alle muzikanten krijgen de ruimte om het uiterste uit hun instrument te halen. Hier keert Krissy terug naar de psychedelische bluesrock van de jaren zestig en zeventig. Aaron Spiers bekoort al het hele album op de basgitaar en ook hier laat hij zijn klasse horen. Net hetzelfde kan gezegd worden van toetsenman Paul Jobson en drummer Kev Hickman. Krissy Matthews heeft zich omringd met heel goede muzikanten. De Britse gitarist gaat op datzelfde hoge niveau verder en eindigt het album heel sterk met ‘Bad Boy’. Deze shuffle van rhythm and blues levert weer heel energiek toetsenspel op en de solo’s van Krissy zijn onweerstaanbaar, eerst clean daarna ruiger, maar altijd vol overgave en technisch hoogstaand.

Het album ‘Scenes From A Moving Window’ is een zeer goed album geworden, al kan Matthews niet altijd het hoge niveau aanhouden. Er staan wel degelijk een paar mindere nummers op de cd. Langs de andere kant staan er ook een aantal pareltjes op en de muzikanten die samen met Krissy spelen laten een uitstekende indruk. Hopelijk gaan die jongens ook met Krissy de live optredens verzorgen.

In België staan er geen concerten gepland. In Nederland heeft men meerdere malen de kans om Krissy Matthews aan het werk te zien en te horen. Zo komt hij op 19 maart in De Meister te Geleen, op 20 maart in Woody’s Music Café in Elburg, op 21 maart in het Café Schiller Bluesfestival in Aalten, op 3 april in DJS in Dordrecht, op 5 april in De Gouden Leeuw te Dongen en op 12 april in De Zaak te Sittard.

Website Krissy Matthews
Krissy Matthews Band on Facebook


Ook op Blues Magazine ...