Recensie: King Salami And The Cumberland Three – Fourteen Blazin’ Bangers

King Salami And The Cumberland Three – Fourteen Blazin’ Bangers
Format: Vinyl LP / Label: Soundflat Records
Releasedatum: 22 januari 2018

Tekst: Peter Marinus

Vandaag begeven ons op een muzikaal en culinair pad! We gaan namelijk aan de worst. Maar niet zo maar een worst….nee, uiterste gekruide geluiden van de Engelse band King Salami And The Cumberland Three. Een band, die al vanaf 2010 bezig is met een mix van uiterst onstuimige rock ‘n’ roll en rhythm & blues. En dan vooral met een rauw garagerock geluid! De leden van deze band hebben blijkbaar van zeer gekruide salami geproefd want zij spelen elk nummer alsof ze de befaamde “peper” in hun achterste hebben.
De band bestaat uit King Salami op zang, Kamikaze U.T. Vincent op bas, Eric Baconstrip op drums en Pepe Ronnie op gitaar.

Dit debuutalbum uit 2010 was lange tijd niet meer verkrijgbaar maar dankzij het Soundflat label kan je het album nu weer op ouderwets vinyl bemachtigen. Van ballads of een slowblues hebben onze koning en zijn onderdanen blijkbaar nog nooit gehoord want dit album dendert maar door.

Het enige nummer dat nog enigszins aan een ballad doet denken is Sweet Love To You. Maar dan krijg je wel een dreigend rauw nummer met een melodie die gevaarlijk dicht in de buurt van “Dracula” van ZZ & de Maskers komt. De rest van het album staat vol met wilde, rauwe uptempo nummers. Meteen in het begin krijgen we al een worst geserveerd in de vorm van Do The Wurst. Een smerig raggend garageblues nummer in een ziedend tempo. De koning schreeuwt het hier vol enthousiasme uit en Pepe Ronnie knalt er een gemeen harde solo uit.
Ook Mojo Workout is een stomend nummer op een rhythm & blues basis met furieus beukende drums. Shake It Wild…en dat is precies wat deze band doet. Wild rocken met een smerig 60’s garagerock geluid en een kreunende scheursax.
They Don’t Know zit in de richting van garagerockers als The Standells of The Fuzztones. In Pawnee Song blijkt de koning een Indianenstam ontmoet te hebben. Gezamenlijk braken zij een instrumentaal mengsel van een Indian tribe en woeste Link Wray-achtige garagerock uit. De woeste rocker Yes, Baby klinkt als het ontspoorde broertje van Chuck Berry of Tommy Tucker (High Heel Sneakers). King Salami introduceert in Chicken Back een nieuwe dans. Ik zie meteen al een club voor mij waar het publiek al kakelend aan een waanzinnige kippendans begint.
In de staccato rocker Hang-Off hebben de geesten van Dick Dale en Link Wray een verbond gesloten. Het is dus niet verwonderlijk dat de gitaar in deze instrumental de show steelt. Do The Climb is een garagerocker met een flinke hoeveelheid soul. Het nummer klinkt als een soort opgevoerde versie van “Walking The Dog”.
De laatste twee nummers van dit album, Big Blon’ Baby en Ma Juju Girl, liggen meer in het Dr. Feelgood gebied. Snijdende rhythm & blues dus waarin naast messcherpe riffs ook Bo DIddley beats voorbij komen.
Wat door deze re-release van een geweldig album duidelijk is geworden is dat de koning niets van een cocktailworstje weg heeft. Niks geen slap worstje!!! Een zeer gekruide, woeste, en onstuimige rhythm & blues Salami!!!

De band bestaat trouwens nog steeds en brengt af en toe nog albums uit. Probeer deze eens te bemachtigen of, nog beter, laat je eens overrompelen door een liveoptreden van King Salami!


Tracklist:
01. Do The Wurst
02. I Smell A Rat
03. Mojo Workout
04. Shake It Wild
05. They Don’t Know
06. Pawnee Song
07. Yes, Baby
08. Chicken Back
09. Whatcha Gonna Do Tomorrow?
10. Hang-Off
11. Do The Climb
12. Sweet Love To You
13. Big Blon’ Baby
14. Ma Juju Girl

Website: King Salami

We horen graag je mening! Voeg reactie toe