Kenny “Beedy Eyes” Smith & The House Bumpers – Drop The Hammer
Format: CD – Digital / Label: Big Eye Records
Releasedatum: 15 maart 2019

Tekst: Peter Marinus

Drummers, die ook nog eens zingen, zijn vrij dun gezaaid. Mij schieten nu even Levon Helm (The Band), Nigel Olsson (The Elton John Band), Jim Capaldi (Traffic) en natuurlijk Ringo Starr te binnen.
Daar kunnen we nu ook Kenny “Beedy Eyes” Smith aan toe voegen, die samen met The House Bumpers een nieuw album heeft uitgebracht.

Kenny is de zoon van Willie “Big Eyes” Smith, die achttien jaar lang de drummer van Muddy Waters was. Kenny was lid van The Cash Box Kings en bracht in 2014 een album uit met Bob Stroger en het solo album ‘Music For Children & Families’.
Op dit nieuwe album wordt hij bijgestaan door muzikanten als Billy Flynn (gitaar), Omar Coleman (harmonica), Ari Seder (gitaar), Luca Chellin (toetsen), Greg Guy (gitaar), Felton Crews (bas), Nelson Strange (bas), Sugar Blue en gitarist Guy King.

We hebben hier zeker niet te maken met een standaard bluesalbum want als er iets is waar Kenny een hekel aan schijnt te hebben, dan is dat verveling. En daarom gebeurt er van alles op dit album. Dat is zowel het pluspunt als het pijnpunt van dit album. Pijnpunt omdat het album door al deze variatie geen eenheid wil worden. Een pluspunt omdat er altijd wel een stijl tussen de nummers zit, die je aanspreekt.

Kenny begint het album zeer avontuurlijk met Head Pounder, waarin de blues vermengd wordt met Aziatische invloeden. En dan is het altijd handig als Billy Flynn langs komt om zijn sitar te bespelen, terwijl hij wordt omgeven door rauw snijdende slidegitaar werk en een huilende harmonica. Kenny’s drumstijl is zeer functioneel en zijn zang klinkt warm en loom. Een vreemd naar wel intrigerend world blues nummer. Dan is het tijd voor de ouderwetse shuffle Hey Daddy met Kenny’s kroost als merkwaardige achtergrondzang. In dit nummer vallen de priemende harmonica van Omar Coleman en het swingende pianospel van Luca Chellin op.
Vervolgens is Drop The Hammer aan de beurt. Een heerlijk broeierig bluesfunk nummer, traag groovend met schurende gitaarwerk. Er is zelfs een Meters-achtig geluid aanwezig. Scratchin’ Your Head is een swingende soulvolle blues met een warme funkgroove waarin elementen uit Bobby Parker’s “Watch Your Step” en Lee Dorsey’s “Ride Your Pony” lijken te zitten. Kenny fungeert in What In The World als een uiterst functionele groovemaster met zijn zacht tikkende, maar uiterst funky, drums.
No Need Brotha is een ouderwets goede slowblues met broeierig gitaarwerk en soul orgel. Een nummer, dat, wat mij betreft, in de “Cold, Cold Feeling” categorie thuishoort. Puppet On A String is daarna een super smerige funky rocker met stomend drumwerk en Kenny’s luie, sinistere zang. Dan is Keep On Pretending weer een shuffle van de oude stempel. Geen poespas, gewoon lekker ontspannen swingend met pompende harmonica, prima pianospel en priemende gitaarsolo. Ik vermoed, dat in de super lompe luie funker Living Fast een ritmebox mee doet. Dit nummer, met zijn hard gonzende bas, blijft wat te kil en mechanisch klinken waardoor het niet goed op gang komt.
Kenny keert terug naar de eenvoud met de rocker Second Hand Woman in een stijl, die dicht in de buurt komt van een klassieker als Wilbert Harrison’s “Kansas City”. Dan spat er ineens een keihard funkende bluesrocker in de vorm van One Big Frown uit de speakers. Een nummer met smerig hard gitaarwerk en Mother’sFinest-achtige zang.
Met gast Guy King op gitaar neemt Kenny afscheid van ons met de loom sluipende slowblues Moment Of Silence met een warm gitaargeluid en hard brullende harmonica.

Nadat ik eenmaal aan alle variatie op dit album gewend was, heb ik toch genoten van dit prima album van Kenny “BeedyEyes” Smith.


Tracklist:
01. Head Pounder
02. Hey Daddy
03. Drop The Hammer
04. Scratchin’ Your Head
05. What In The World
06. No Need Brotha
07. Puppet On A String
08. Keep On Pretending
09. Living Fast
10. Second Hand Woman
11. One Big Frown
12. Moment Of Silence

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Releases
Sort by