Recensie: Kennedy Milteau Ségal – CrossBorder Blues

Kennedy Milteau Ségal – CrossBorder Blues
Format: CD – Digital / Label: Naïve Records
Releasedatum: 14 september 2018

Tekst: Peter Marinus

Vorig jaar verscheen het zeer verrassende en daardoor ook geweldige album ‘Who U Tellin’ ?’ van Harrison Kennedy waarop deze voormalige zanger van de 70’s soulband The Chairmen Of The Board een unieke mix van blues, bluegrass en soul liet horen.
En ook nu is Harrison weer verrassend bezig maar dit keer niet in zijn eentje. Hij maakte nu deel uit van het trio Kennedy Milteau Ségal, dat naast Harrison op zang, banjo en gitaar, gevormd wordt door Jean-Jacques Milteau op de harmonica en Vincent Ségal, een contrabassist en cellist afkomstig uit de Franse jazzwereld.
Met z’n drietjes zijn ze verantwoordelijk voor een zeer indrukwekkend album waarop muzieksoorten als de blues, jazz, soul en bluegrass zonder enige moeite ineengesmolten worden.

Die mix is al te horen in Here Comes Sunday Morning, met een mix van blues en soul waarin Harrison’s uiterst soulvolle stem centraal staat met zacht pompend, en bij vlagen huilende harmonica van Jean-Jacques Milteau. In That’s Just Stupid is Harrison op de banjo te horen. Een fragiele ballad waarin de contrabas als een akoestische gitaar bespeeld wordt. De verschillende muziekstijlen worden in dit nummer op prachtige, stemmige wijze verenigd. De Marvin Gaye klassieker What’s Going On wordt haast onherkenbaar omgebouwd tot een zeer intieme jazzy ballad met inventief baswerk en een sfeervol huilende harmonica. Ik heb zelden zo’n mooie uitvoering van dit nummer gehoord!
Door Harrison’s swingende banjo heeft Blues Solution een hoog bluegrass gehalte. Dat komt ook door het feit dat de contrabas hier als fiddle gebruikt wordt. Het resultaat is een bluesy bluegrass nummer met schrijnend harmonicawerk.
De stuwende contrabas speelt een belangrijke rol in No Monopoly On Hurt. Een emotionele aanklacht tegen massamoorden en dergelijke ellende. De huilende harmonica en dreigende bas ondersteunen Harrison’s gekwelde zang op perfekte wijze. De Ray Charles klassieker Georgia On My Mind krijgt, vooral door het stemmige cello geluid, een waanzinnig gevoelige uitvoering.
Heel apart is het feit dat de contrabas als een soort slidegitaar gebruikt wordt in het pompende Judgement Day met gospelinvloeden in Harrison’s zang. De dreigende blues Black Alley Moan wordt gedragen door de donkere, traag glijdende cello, kermende harmonica en de zeer diepe soulzang van Harrison. T-Bone Walker’s T-Bone Shuffle krijgt door de banjo, de pompende contrabas en de schrijnend huilende harmonica een zeer apart stuwende bluegrass/blues behandeling. Ook John Lennon’s Imagine ondergaat een opmerkelijke transformatie. Op dit album klinkt het als een lome jazzy bluessong met subtiel tokkelende contrabas. Ik heb nooit geweten dat een contrabas zo funky kon klinken als in Prisoners In The Open Air. Een broeierig groovend nummer. Na een stemmig cello intro krijgt B.B. King’s klassieker The Thrill Is Gone een zeer respectvolle en sfeervolle lome jazz behandeling met snijdend harmonicawerk.
Er staan drie bonusnummers op het album. Doctors In Hard Hats is een broeierige boogie met een hard scheurende harmonica, Walkin’ Or Ridin’ is een breekbare funky shuffle en Muddy Waters’ Rollin’ And Thumblin’ klinkt hier als een swingende mix van bluegrass en blues.

De samenwerking tussen deze drie klasse muzikanten heeft een subliem album opgeleverd. Een avontuurlijk album dat ook weer in menig jaarlijstje zal opduiken.


Tracklist:
01. Here Comes Sunday Morning
02. That’s Just Stupid
03. What’s Going On
04. Blues Solution
05. No Monopoly On Hurt
06. Georgia On My Mind
07. Judgement Day
08. Black Alley Moan
09. T-Bone Shuffle
10. Imagine
11. Prisoners In The Open Air
12. The Thrill Is Gone
13. Doctors In Hard Hats (bonus)
14. Walkin’ Or Ridin’ (bonus)
15. Rollin’ And Thumblin’ (bonus)

Website:
Jean-Jacques Milteau
Harrison Kennedy

We horen graag je mening! Voeg reactie toe