Recensie: Katie Kern – Blues For The Highway

Katie Kern – Blues For The Highway
Format: CD/ Label: Wolf Records
Releasedatum: 18 augustus 2017

Tekst: Peter Marinus

Dit album is het zoveelste bewijs dat de blues zich wereldwijd vertakt heeft. Het gaat hier namelijk om het nieuwe album van de Oostenrijkse gitariste Katie Kern. Zij is afkomstig uit Wenen en speelde o.a. samen met Axel Zwingenberger, John Primer en Dana Gillespie.  Ook vormde zij in 2004 haar eigen blues en rockabilly band The Rockingbirds.
In de loop der jaren zoog zij invloeden op uit de blues, de rockabilly, jazz en country en heeft als grootste inspiratiebronnen Eric Clapton, Django Reinhardt, Danny Gatton, Albert Lee en Chet Atkins op haar lijstje staan.
Het moet gezegd worden: Katie Kern is een gitariste met een techniek waar menig mannelijke collega een puntje aan kan zuigen! Zij beschikt over een hard, fel geluid dat de ene keer rockt en de andere keer jazzy en bluesy kan klinken.
Staan dergelijke technieken dan ook garant voor een goed album?  Niet helemaal want er is een aantal factoren op dit album die in de weg staan om gelijk tot een absolute aanrader gerekend te worden.
Allereerst is er het feit dat Katie ook meent dat zij alle nummers zelf moet zingen. Dat is mijns inziens niet zo’n verstandige keuze want zij beschikt niet over een rauwe, krachtige stem. Haar ietwat iele zang klinkt vaak wat misplaatst op dit album.

Dan is er het feit dat de meeste nummers op dit album “gered” worden door haar prima gitaarspel. Er staan flink wat nummers op deze schijf die op zich gewoon doorsnee bluesnummers zijn, die ietwat tam worden uitgevoerd. Ik heb het dan over nummers als onder andere de shuffle Blues For The Highway of Respect. Natuurlijk zijn er wel wat nummers die wel tot tevredenheid stemmen. Zoals de pittige boogie Tribute To Magic Slim waarin Katie’s gitaar fel vlamt. Een instrumentaal nummer dat constant van toonhoogte verandert en waarin, naast de Magic Slim invloeden, ook Elmore James een grote vinger in de pap had.
Het rockabilly verleden van Katie komt duidelijk naar voren in Drink Muddy Water, een nummer van Eddie Miller, dat onder andere bekend werd in de uitvoering van Lou Rawls. Een swingend jazzy nummer met vingervlug spel van Katie. Ook de B.B. King cover Let Me Love You overtuigt. Een soepel swingende shuffle met hard en venijnig gitaarwerk. In de slowblues You Must Be Crazy wint het gitaarspel het weer ruimschoots van de zang. In dit nummer blijkt vooral dat Katie een prima gitariste is met vlammend en afwisselend spel. In een andere slowblues, Papa’s Blues, komen de gitaar capriolen van Katie ook duidelijk naar voren.
Er staan twee nummers op, die raakvlakken hebben met het werk van The Fabulous Thunderbirds. Allereerst de cover van het Thunderbirds nummer Wait On Time. Een swingende uitvoering met priemend werk van Katie. Ook de soepele swinger Talkin ‘Bout My Baby zit overduidelijk in het Thunderbirds hoekje.
Mijn haren gingen alvast overeind staan toen ik zag dat er een cover van de Chuck Berry klassieker Route 66 aankwam. En de power van het origineel wordt geheel teniet gedaan in de luie jazzy uitvoering van Katie. Ik kan mij niet voorstellen dat er iemand is die op zo’n uitvoering zat te wachten. Zelfs het prima spel van Katie kan dit nummer niet meer redden.

Kort samengevat: een aardig album van een prima gitariste, die snel op zoek moet naar een prima zanger(es) . Iets meer rauwheid en power op een volgend album zou ook zeer welkom zijn.

Tracklist:
01. Blues For The Highway
02. Tribute To Magic Slim
03. Respect
04. Drink Muddy Water
05. Let Me Love You
06. You Must Be Crazy
07. Wait On Time
08. Cabriding Blues
09. Nobody But My Man
10. Papa’s Blues
11. Talkin ‘Bout My Baby
12. Route 66
13. Bricks On My Pillow

Website: Katie Kern

2017-10-11T14:23:54+00:00 11 oktober 2017|Categories: Recensies|Tags: |1 reactie

Eén reactie

  1. Henk Wegeling 14 oktober 2017 om 18:16- Antwoorden

    Wat een vreeeeslelijke plaat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe