Recensie: Junior Crudup – The Best Of

Junior Crudup – The Best Of
Format: CD – Digital / Label: Red Pearl Records
Releasedatum: 29 september 2018

Tekst: Peter Marinus

De naam Crudup is een bekende naam in de bluesgeschiedenis. Zo is Arthur “Big Boy” Crudup bekend van het feit dat hij de Elvis Presley klassieker “That’s Alright Mama” schreef en daar nooit voor betaald kreeg. En natuurlijk van nog veel meer klassieker bluesnummers.
Minder bekend is het feit dat Big Boy ook een neef heeft, die muzikaal actief is. Niet alleen muzikaal trouwens want Junior Crudup, geboren als Robert Earl en misschien ook bekend als Little Junior Crudup, begon per ongeluk ook aan een carrière als acteur en was ook crimineel flink actief als dealer en junkie en werd daarvoor ook menigmaal veroordeeld.

Hier gaat het natuurlijk om zijn muziek, Junior houdt zich bezig met een mengeling van Southern soul en blues en die is te horen op zijn ‘Best Of’ album. Persoonlijk vind ik het wat vreemd om een ‘Best Of’ album uit te brengen zonder ooit een hit gescoord te hebben maar daar zullen we dan maar even overheen kijken. Wat we op dit album aangeboden krijgen is hoofdzakelijk blues met een aantal uitstapjes naar andere muzieksoorten.

Zo opent het album met een soort van gangstarap blues in 25 To Life met Junior in de rol van een voor moord veroordeelde crimineel. Een rauw flunky bluesnummer met smerig gierend gitaarwerk en Junior als rapper. In High School Reunion vinden we Junior in een totaal andere rol in een romantisch soulvol doo wop nummer. Hierin blijkt trouwens dat Junior een prima soulstem heeft die in de verte wat van Bobby Womack weg heeft. Dan is het de beurt aan What You Gonna Do, een soort lo-fi blues rhumba, die muzikaal erg spaarzaam is ingekleurd.
In het bizar getitelde Cover Up Your Buttcrack is dan ineens tijd voor een tropische swinger, compleet met steeldrums waardoor het tropische werk van Taj Mahal ineens op komt zetten. Een vreemd nummer met een tekst als “cover up your buttcrack, it’s smiling back at me”!
De soulballad Say My Name verliest veel zijn warmte door de lo-fi produktie. Die productie zit trouwens wel meer nummers op dit album in de weg. Gelukkig maakt Junior’s prima soulstem veel goed.In de slowblues Hip, Lips And Finger Tips valt het prima snerpende gitaarwerk op. Mamma’s Baby Pappa’s Maybe is een vet funkende blues, die doet denken aan het werk van Johnny “Guitar” Watson. Een nummer met een ouderwets funky clavinet en Junior die tussen zingen en rappen laveert. Junior waagt zich in Sure Love aan de soft soul. Een nummer dat ergens tussen Bobby Womack en Lou Rawls in zit. Het lome Shang-A-Lang is een lo-fi funknummer met een groove die zwaar tegen Shirley & Company’s “Shame Shame Shame” aanleunt.
Eén van de beter nummers op dit album is de lekker romige slowblues Bluesville met een zwevend soulorgeltje en priemend Johnny “Guitar” Watson-achtige gitaar. Na de shuffle Mr. Everything wordt het album afgesloten door de stuwende shuffle Money And Love. Een nummer, dat ook door de lo-fi produktie minder krachtig klinkt, dan dat het had kunnen klinken. De lo-fi produktie van dit album kan echter niet verhullen, dat er een aantal ongepolijste juweeltjes op het album staat, naast een aantal minder overtuigende nummers. Junior Crudup verdient gewoon een betere producer want er zit veel meer in hem dan dat er nu uitkomt.


Tracklist:
01. 25 To Life
02. High School Reunion
03. What You Gonna Do
04. Cover Up Your Buttcrack
05. Say My Name
06. Hips, Lips And Finger Tips
07. Mamma’s Baby Pappa’s Maybe
08. Sure Love
09. Shang-A-Lang
10. Bluesville
11. Mr. Everything
12. Money And Love

Website: Junior Crudup

19 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe