Tekst: André Wittebroek

Releasedatum: 28-10-2022

Tijdens de crisis van de laatste twee jaar met bijna geen live-optredens is de Joost de Lange Band aan het werk gegaan met het maken van dit nieuwe album Hypnotized. Het is de opvolger van hun laatste album Lonesome Wolf uit 2019. (Zie recensie).
De albums die van deze band in Bluesmagazine besproken zijn hebben allen als leidraad stevige bluesrock /rockblues. Dit album is niet anders.

Een energieke sound met de nodige power en invloeden van rock, grunge, blues en pop met het prachtige gitaarwerk kenmerken het geheel. Prima ondersteund door de ritmesectie met Ramses Donville op drums en Mitchell Goor op basgitaar.

Het album bevat tien songs geschreven door Joost de Lange . Het schitterende coverwerk is net als bij Lonesome Wolf gemaakt door Peter Kortleve.

De cd opent meteen stevig met de rocker I won’t follow met het bekende gitaarwerk van Joost, zijn warme stem valt in en de ritmesectie rockt mee. Mooie riffs en een schitterende solo. Mixed Emotions heeft een fijne rockgroove, rockt lekker en gaat over veranderingen die nodig zijn in de huidige wereld. Het werkelijk prachtige Hypnotized is totaal anders, het begint zalig met psychedelische dobro-klanken zoals van Ry Cooder in de film Texas, Ogen dicht en je bent daar…Tokkelend gaat het over in een prachtig klagend gezongen aanklacht over onze manier van leven met een scheurende gitaarsolo als een soort uiting van onmacht en frustratie, rustig eindigend met de dobro waarmee het begonnen is. Topsong!! In de Texas-slowblues Love, Fear and Uncertainty staat de zang op de voorgrond met ingetogen gitaarspel en dan knallen met de wah-wah en weer rustig op het eind. Rockende riffs in The Unknown en Shout it All met stevig gitaarwerk en strakke ritmes van bas en drums. Take me Higher begint met een funky bas en rockt dan verder op de bekende bandmanier, heerlijk heavy gitaarspel en pakkende ritmes met een funky touch en weer stevig met koorzang op het eind. Tempowisselingen in Beyond the Horizon, van rustige zang tot rocken. Walk the Line klinkt heeft een andere groove, wat introverter meer radio-vriendelijk, vloeiender en minder heavy. Het album eindigt met Rush met een ZZ Top-achtige riff in het intro, retestrak gespeeld met een schitterende solo, waarna de riff terugkomt en de gitaartoon wegsterft. Lekker eind van een mooi rocky album.

Conclusie: Zoals bij Lonesome Wolf al is aangegeven maakt de Joost de Lange Band tijdloze ongecompliceerde rockblues/bluesrock die erg lekker klinkt, niet vernieuwend, maar in het genre is Hypnotized weer een prima album!

 
Tracks: 01: Won’t Follow
02: Mixed Emotions
03 :Hypnotized
04: Love, Fear and Uncertainty
05 :The Unknown
06: Shout It All Out
07: Take Me Higher
08: Beyond The Horizon


Ook op Blues Magazine ...