Johnny Mastro & Mama’s Boys – Never Trust The Living
Format: CD / Label: CSB – Roxy Music llc
Releasedatum: 17 februari 2017

 Tekst: Martin van der Velde

Johnny Mastrogiovanni, maar bij ons beter bekend als Johnny Mastro komt van oorsprong uit Geneva, New York en begint op zijn negende met het mondharmonicaspel. In de jaren tachtig doet hij  in New York met allerlei lokale bandjes waarmee hij vijtiger en zestiger jaren Chicago blues ten gehore brengt ruime ervaring op. Wanneer hij eind tachtigerjaren besluit naar Los Angels, California te verhuizen jamt hij eerst met voornamelijk lokale bluesmuzikanten in de vele bluesclubs die de stad rijk is. Het ontstaan van Johnny Mastro & Mama’s Boys voert terug naar 1993, wanneer Johnny Mastro regelmatig op maandag komt jammen in Babe’s & Ricky’s Inn en daar de gitarist Michael Corcoran  ontmoet die dan net een paar weken eerder een band geformeerd heeft en Johnny Mastro vraagt om zich bij de band aan te sluiten. In 1996 wordt de band zelfs de huisband van Babe’s & Ricky’s Inn, een van de oudste en bekendste bluesclubs van Los Angeles die uitgebaat wordt door Laura Mae “Mama” Gross. Deze samenwerking levert uiteindelijk ook de toepasselijke band naam Mama’s Boys op. In 1997 brengt de band hun eerste album ‘Round Wound’ uit dat in 1999 opgevolgd wordt door de EP ‘6X4’. Met een gestaag tempo volgen de uitgaves elkaar op ‘Pretty Good’ (2000), ‘Pinch That Snake’ (2001), ‘Chicken & Waffles’ (2003), ‘The Black Album’ (2006), ‘Take Me To Your Maker’ (2007), ‘Beautiful Chaos’ (2010) en ‘Luke’s Dream’ (2012). Vanaf 2004 tourt de band met enige regelmatig internationaal en deelt het band het podium met Phil Guy, Paul deLay, Kirk Fletcher, Peter Atanasoff, Arthur Adams, Roy Gaines, Ray Bailey, Dave Melton, Andy Walo, Ellis Hooks, James Harman, Karen Lawrence, Trudy Lynn, Jimi Lee, Hans Thessink, RJ Mischo en Mitch Kashmar.

De cd ‘Never Trust The Living’ is eigenlijk al weer een behoorlijk tijd geleden opgenomen, eind juli 2014 om precies te zijn. Ben Lorio en zijn crew heeft de band in een live setting in The Music Shed in New Orleans op tape gezet. De old school live sound die Johnny Mastro en zijn mannen voor deze cd voor ogen hadden hebben ze in twee dagen met minimale middelen weten vast te leggen. Met de stevig rockende shuffle Snake Doctor, die door gitarist Smokehouse Brown van pittig slidewerk wordt voorzien zit de vaart op ‘Never Trust The Living’ er gelijk goed in en is de toon meteen gezet, rauwe vuige blues met een flink overstuurd karakter. In de tweede track Whiskey wordt die toon flink doorgezet. Met een pompende shuffle groove, waaroverheen Johnny Mastro zijn harpwerk uitstort dendert de trein voort, wat een power! James Pryors Judgement Day klinkt dreigend en volledig door de band naar eigen hand gezet. Stevig overstuurde gitaarpartijen van Smokehouse Brown bepalen de sfeer van deze groovy gespeelde cover. Drummer Rob Lee en bassist Dean Zucchero zetten een heerlijke slepende groove neer in Monkey Man, een nummer dat verder kleur krijgt door het uitstekende slidewerk van Smokehouse Brown. Verrassend is dan weer het redelijke cleane gitaar- en harmonicaspel in de korte slowblues Don’t Believe, maar dat blijkt van korte duur te zijn. Het instrumentaal gespeelde House Of The Rising Sun krijgt een stevige Mama’s Boys bewerking en staat door zijn zwaar overstuurde gitaarpartijen in groot contrast met Don’t Believe. Johnny Mastro en zijn mannen weten een fenomenale versie neer te zetten. Na de stevige shuffle Walking waarin Smokehouse Brown nogmaals zijn slide laat spreken volgt de titelsong Never Trust The Living die een fraai boogie ritme kent. Bucksnort Annie neigt naar rock ’n roll en heeft ook weer lekker veel vaart. De stoomtrein komt iets tot stilstand in het rustig maar zwaar klinkende Sad Night Owl, een intrumentaal gespeelde track waarin Johnny Mastro de chromatische harp ter hand neemt. ‘Never Trust The Living’ telt elf overwegend korte tracks en voor je het weet ben je al weer bij het eind aangeland, Indrid Cold, een stevige naar Britse bluesrock neigende track waarin een hilarisch en gelijk hysterisch tussenstuk zit, waarin de snelheidsgrens zwaar wordt overschreden en Mastro in de hoogste versnelling op zijn harp tekeer gaat luidt de cd uit. Uit het feit dat deze band al meer dan 4000 optredens op hun naam hebben staan blijkt wel dat ze een goed gevulde agenda hebben. Regelmatig treffen we ze dan ook op onze Europese podia aan, waar ze iedere keer weer vol overtuiging een weergaloze show weten neer te zetten en met hun stevige sound en spel dat met volledige overgave wordt gebracht ziet de band zijn publiek telkens weer tevreden huiswaarts keren. Ook op ‘Never Trust The Living’ druipt de tomeloze energie van de band af. Een album dat vol overtuiging is ingespeeld en snoeihard en heerlijk smerig de speakers uit knalt.

Tracks:
01. Snake Doctor
02. Whiskey
03. Judgement Day
04. Monkey Man
05. Don’t Believe
06. House Of The Rising Sun
07. Walking
08. Never Trust The Living
09. Bucksnort Annie
10. Sad Night Owl
11. Indrid Cold

Website: Johnny Mastro


Ook op Blues Magazine ...