Recensie: Joe Louis Walker, Bruce Katz & Giles Robson – Journeys To The Heart Of The Blues

Joe Louis Walker, Bruce Katz & Giles Robson – Journeys To The Heart Of The Blues
Format: CD / Label: Alligator Records – Munich Records
Releasedatum: 26 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Waar een toevallige ontmoeting al niet toe kan leiden. Nadat Joe Louis Walker en Giles Robson elkaar na een optreden tegenkwamen ontstond het idee om eens een akoestisch blues album op te nemen. En dat album is nu verschenen op het befaamde blueslabel Alligator Records. Een label waarop nooit een slecht of matig album verschijnt. Ook nu weer niet!
Joe Louis Walker kennen we natuurlijk allemaal. Deze gitarist-zanger is al vanaf 1986 actief en levert het ene na het andere prima blues album af, waarop vaak veel ruimte voor de soul was. Giles Robson is een Britse harmonicaspeler, die zijn eigen band, Giles Robson & The Dirty Aces had, die o.a. Mud Morganfield op diens live album begeleidde. Pianist Bruce Katz komt uit Amerika en was o.a. actief bij Ronnie Earl & The Broadcasters en The Chris Bergson Band.
Dit trio is verantwoordelijk voor een album met hoofdzakelijk bluescovers, die akoestisch worden uitgevoerd en waar het spelplezier vanaf spat!

Zo openen ze met een cover van het Papa Lightfoot nummer Mean Old Train, dat in werking wordt gezet door de bronstige harmonica van Giles Robson. Hij blijft het nummer voorzien van uitzinnig huilend en kermend harmonicawerk met daarnaast de rauwe doorleefde zang van Joe Louis Walker en de solide rockende piano van Bruce Katz. De harmonica steelt wederom, al huilend, de show in It’s You, Baby. Joe Louis Walker speelt hier een bescheiden gitaristische rol terwijl zijn rauwe bluesstrot dit nummer tot grote hoogte brengt. En Joe Louis heeft er hoorbaar plezier in want hij brult het uit! I’m A Lonely Man is een nummer van Sonny Boy Williamson en is een treurige slowbues met een langzaam bonkend ritme waarin Joe Louis gitaristische speldeprikken uitdeelt. Bruce Katz pompt ondertussen onverstoorbaar door op zijn piano. De cover van Washboard Sam’s You Got To Run is een swingende boogie woogie waarin Joe Louis en Bruce samen te horen zijn met priemend gitaarwerk en geoliede boogie woogie piano.
De traditional Murderer’s Home is een traag voortpompende blues, met schurend harmonicawerk, die vol emotie door Joe Louis gezongen wordt. In het hoekig swingende Feel Like Blowin’ My Horn, van Roosevelt Sykes, vangt Joe Louis met het grootste gemak ook nog even de baspartijen op zijn akoestische gitaar op. Joe Louis en Bruce treden gezamenlijk aan in Hell Ain’t A Mile And A Quarter, een nummer van Big Bill Broonzy. De soepel swingende, haast ragtime-achtige, piano speelt een grote rol waarover Joe Louis zijn rauwe soulvolle stem op ons los laat.
Dan is het de beurt aan Giles Robson, die samen met Joe Louis, zijn harmonica rauw laat brullen in de stomende boogie G & J Boogie, achter zijn vodden gezeten door de pompende gitaar van Joe Louis. Na de lome shuffle Poor Kelly Blues van Big Maceo volgt er nog een Big Maceo nummer, namelijk Chicago Breakdown. In dit nummer is Bruce Katz solo te horen met weergaloos spattend pianowerk.
Het album wordt op waardige wijze afgesloten door de rockende rhythm & blues van Real Gone Lover, bekend van Smiley Lewis.

Een uitstekend album waarop wordt aangetoond dat ook akoestische blues kan swingen en ontroeren.


Tracklist:
01. Mean Old Train
02. It’s You, Baby
03. I’m A Lonely Man
04. You Got To Run Me Down
05. Murderer’s Home
06. Feel Like Blowin’ My Horn
07. Hell Ain’t A Mile And A Quarter
08. G & J Boogie
09. Poor Kelly Blues
10. Chicago Breakdown
11. Hard Pill To Swallow
12. Real Gone Lover

Website: Alligator Records

24 oktober 2018|Categories: Recensies|Tags: , , |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe