Recensie: Joe Gaspar Band – Blue

Joe Gaspar Band – Blue
Format: CD – Digital  / Label: Eigen Beheer

Releasedatum: 10 maart 2018

Tekst: Filip Heidinga

In 2005 besluit Joe Gaspar Roemenië en zijn populaire band Que Vadis te verlaten en naar Canada te vertrekken. Twaalf jaar lang was hij de zanger en bassist van Que Vadis maar hij vond het tijd voor iets anders. En dat ondanks al het succes wat Que Vadis, vooral in eigen land had. Maar de drang naar iets nieuws, iets anders was groter dan de populariteit van Que Vadis en dus vertrok Joe Gaspar in 2005. In eerste instantie gaat hij in Quebec City wonen maar na vier jaar verhuist hij naar Ottawa waar hij nu nog steeds woont. Via verschillende lokale bands en heel veel jamsessie’s maakte Gaspar langzaam naam in Ottawa als een zeer goede zanger en bassist. Twee jaar later, in 2011, begint Gaspar zijn eigen band onder de naam: Joe Gaspar Band met  Steve Dupont op drums en Jamie Young op gitaar, zelf speelt hij bas en zingt. Eigenlijk was het meer een gelegenheidsband voor een competitie maar het beviel de drie mannen zo goed dat ze verder gingen met samenwerken. In 2012 kwam het eerste album uit ‘Move On’. En nu, zes jaar later, is er dan eindelijk de opvolger: ‘Blue’.

Het album begint met het country-blues nummer Mary gevolgd door het swingende Five Times. Dan gaat het tempo opeens helemaal naar beneden met het ingetogen Take My Hand Child, met een prachtig gospelkoor tegen het einde van het nummer. Om daarna weer totaal de andere kant op te gaan met Fool, een blues-rock nummer. Net als het eerste album gaat de band van up-tempo naar ingetogen maar dit album heeft veel meer muzikale diepte en mixt meer stijlen. Zoals het volgende nummer: What I Should Know. Dit nummer gaat van langzaam naar snel en meerdere van de ene naar de andere. Ook Ready Now en Another Day hebben verschillende tempo wisselingen en mixt meerdere stylen. Dan komt het langste nummer op het album Spider Queen van meer dan zeven minuten lang. Het album sluit af met een radio versie van vier en een halve minuut.
Het gitaar gedreven nummer is absoluut het hoogtepunt van het album. Het vreemde is dat na dit nummer geen lange nummers meer komen, terwijl alle nummers hiervoor boven de vier minuten zaten. Krijgen we nu bijna alleen maar nummers van twee of drie minuten. Van mij hadden ze dit wat beter kunnen verdelen. Maar dit doet niet af aan de nummers zelf. I Love My Baby swingt weer net zo als het eerdere Five Times en Talk To Me is weer een fijne country-blues.
En na twee rustige nummers, No Way of Pleasing You en Come Back My Baby, komt er opeens weer een stevig blues-rock nummer: I Don’t Wanna Cause No Trouble. Om rustig af te sluiten met Don’t Let Her Go. Goed, hierna komt nog de radio-edit van Spider Queen maar die is leuk voor radiostations maar draagt niks bij aan het album.

Kortom: Een waardige opvolger van ‘Move On’. Nu maar hopen dat we niet weer zes jaar hoeven te wachten tot Joe Gaspar en band weer een album uitbrengt. Want dit album smaakt naar meer.


Tracklist:
01. Mary
02. Five Times
03. Take My Hand Child
04. Fool
05. What I Should Know
06. Ready Now
07. Another Day
08. Spider Queen
09. I Love My Baby
10. Talk To Me
11. No Way Of Pleasing You
12. Come Back My Baby
13. I Don’t Wanna Cause No Trouble
14. Don’t Let Her Go
15. Spider Queen (radio edit)

Website: Joe Gaspar Band

5 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe