Recensie: Jo Harman – People We Become

Jo Harman – People We Become
Format: CD + Vinyl / Label: V2 Records
Releasedatum: 3 februari 2017


Tekst: Harry Pater

Sinds vrijdag 3 februari is ie dan eindelijk verkrijgbaar: ‘People We Become’, het tweede studioalbum van de veelgeprezen Engelse soulvolle blueszangeres Jo Harman. In 2014 kreeg ze de British Blues Award voor Female Vocalist of the Year en trad ze veel op, onder meer in ons land. ‘People We Become’ is de opvolger van haar debuut ‘Dirt On My Tongue’, dat in 2013 in eigen beheer werd uitgebracht en later door V2 gedistribueerd. Op dit label is het nieuwe album nu ook uitgebracht. Op haar discografie staan verder twee live-albums, waaronder het door de BBC uitgebrachte ‘Live At The Royal Albert Hall’ en enkele EP’s met nieuwe songs, demo’s en live-opnamen.

Begin 2016 vertrok Jo naar Nashville, waar ze in een paar weken tijd in de Sound Emporium studio onder leiding van producer Fred Mollin (Billy Joel, Willie Nelson, Vince Gill, Natalie Cole, Gloria Estefan, Linda Ronstadt, Lucinda Williams, Michael McDonald, Mark Knopfler, Art Garfunkel, Jackson Browne) negen van de tien songs opnam, met behulp van een aantal gerenommeerde studiomuzikanten als gitarist Tom Bukovac (o.m. Joss Stone, Sheryl Crow en Bob Seger) en drummer Greg Morrow (Dixie Chicks, Joe Cocker).

Evenals op haar debuutalbum zijn de meeste songs door Jo geschreven, alleen of samen met haar vaste schrijfpartner en gitarist Mike Davies èn met enkele anderen. Alle teksten zijn van Jo’s hand. Het album begint stevig met No One Left To Blame en aan deze titel en ook aan die van andere songs (Silhouettes, Unchanged And Alone, Lonely Like Me), is af te lezen dat deze te maken hebben met het verwerken van een verbroken relatie.

Jo Harman is zeer betrokken bij het werk van Amnesty International, wat in de song Reformation goed tot uitdrukking komt. Het album is behoorlijk gevarieerd en wordt na meerdere draaibeurten steeds sterker. In de song When We Were Young is Michael McDonald als duetpartner te horen. Nu heeft iedereen zijn/haar favoriete zanger(es) en laat deze McDonald dat nu juist in mijn geval het tegendeel zijn… toen hij ineens de zanger van de Doobie Brothers werd (What A Fool Believes!) vond ik er meteen niks meer aan. Maar eerlijk is eerlijk, in dit duet met Jo Harman is zijn medewerking tot het minimum beperkt, m.a.w.: niet overheersend, dus daar valt mee te leven.

Het album besluit met een prachtige ballad, zoals alleen Jo Harman die kan brengen: Lonely Like Me. Conclusie: dit album is met recht een aanrader te noemen!

Donderdag 9 februari, is de cd-presentatie in Paradiso (bovenzaal) en daarna volgt een uitgebreide tournee door het Verenigd Koninkrijk, met uitstapjes naar New York, Groningen (Rhythm & Blues Night op 29 april) en Frankrijk.

Tracks:

01. No One Left To Blame
02. Silhouettes
03. Lend Me Your Love
04. Unchanged And Alone
05. The Reformation
06. Changing Of The Guard
07. Person Of Interest
08. When We Were Young
09. The Final Page
10. Lonely Like Me

Website Jo Harman

4 februari 2017|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe