jimmy-thackery-the-drivers-spare-keys

Jimmy Thackery And The Drivers– Spare Keys
Format: CD / Label: White River Records
Releasedatum: 7 september 2016

Tekst: Fons Delemarre

De opwinding in Leiden (“Yes! Een nieuwe cd van Jimmy Thackery!), zo begon ik november 2014 mijn recensie van “‘ Extra Jimmies’. Ook nu, bij de release van ‘Spare Keys’, de nieuwe cd van de Amerikaanse bluesgitarist Jimmy Thackery, begon ik met hooggespannen verwachtingen te luisteren. Helaas kan Thackery de verwachtingen niet waarmaken. Veel muzikanten, met name gitaristen, zijn zeer onder de indruk van zijn gitaargeluid(*). Al jarenlang creëert hij een geheel eigen en dus zeer herkenbaar Stratocaster-geluid. Geïnspireerd door Hank B. Marvin maakt hij een Shadows-achtige sound: soepel, goed geolied, maar in het geval van Thackery met meer ‘bite’ dan de man met de grote bril. Een scheutje Link Wray maakt het geheel af. Gecombineerd met een solide begeleidingsband leidt het ertoe dat Thackery in de loop der jaren een groot aantal fraaie bluesalbums heeft gemaakt, zoals ‘Empty Arms Motel’ (1992), ‘Drive To Survive’ (1996) en ‘Extra Jimmies’ (https://www.bluesmagazine.nl/recensie-jimmy-thackery-extra-jimmies). Vanaf het eerste nummer van ‘Spare Keys’ (Candy Apple Red; de kleur van Marvin’s gitaar?) is duidelijk dat Thackery wil laten horen waar een belangrijk deel van zijn gitaar-sound vandaan komt en dat hij graag zijn respect wil betuigen aan Marvin. Maar veel méér dan dat is ‘Spare Keys’ helaas niet geworden. Sommige nummers klinken gewoon als Shadowsnummers, dan wel leunen -zoals in I’ve Got News For You– bijna schaamteloos op Link Wray’s Rumble. Five Inch Knive speelt opzichtig leentjebuur bij de klassieker Shakin’ All Over. No More Than Me, leunt niet alleen muzikaal zwaar op Nobody Knows When You’re Down And Out, ook voor de tekst heeft Thackery er zijn oor bij te luister gelegd. Veel van de composities op ‘Spare Keys’ zijn niet erg catchy, maar tamelijk voor de hand liggende bluesvormen (Blues All Night, You Can’t Come Back, Even Lost The Blues). Daarbij komt nog dat Thackery’s zang ook niet echt overtuigt en dat de teksten te veel stoplappen uit het obligate bluestekstenreservoir bevatten. Op gegeven moment klinkt dat alles bij elkaar niet meer erg overtuigend. Jammer. Wat mij betreft gaat Thackery gewoon weer doen wat hij het allerbeste kan: catchy songs schrijven, geconcentreerd zingen en in zijn gitaarspel wat minder overheersend zijn oren laten hangen naar The Shadows. In het laatste nummer, het instrumentale The Barber’s Guitar, laat Thackery horen ook geïnspireerd te zijn door een andere Stratocastermaster, Mark Knopfler.

*’His soulful guitar work touches nerves previously exposed by the idiom’s legends – Stevie, Muddy, Otis Rush, etc. – and his clean picking and scorching tone are irresistible…’ –Guitar Player
‘Thackery is considered one of the hottest axe-slingers of the past decade…’ –Blues Review

Tracks:
01. Candy Apple Red Blues All Night
02. You Can’t Come Back
03. No More Than Me
04. Fighting In The Jungle
05. I’ve Got News For You
06. I Even Lost The Blues
07. Five Inch Knife
08. Same Page On Demand
09. Puttin’ The Word Out
10. Bella Noche
11. The Barber’s Guitar

Website: Jimmy Thackery