Recensie: Jim Lauderdale – Time Flies

Jim Lauderdale – Time Flies
Format: CD – LP – Digital / Label: Yep Roc Records – V2 Records
Releasedatum: 3 augustus 2018

Tekst: Martijn Wesseling

Jim Lauderdale is een zeer productieve muzikant. Naast het schrijven van liedjes voor artiesten als Vince Gill, George Strait, Patty Loveless en George Jones heeft hij inmiddels zo’n negenentwintig eigen albums uitgebracht. Dit jaar zullen hier nog twee albums aan toegevoegd worden. Het nieuwe album, ‘Time Flies’, zal ik hier bespreken. Op 3 augustus komt er naast ‘Time Flies’ echter ook nog een tweede album. Dit album is een samenwerking met Roland White, een bluegrass mandoline speler, en heeft sinds 1979 op de plank gelegen. De vrouw van White heeft de originele opnamen terug gevonden en nu na bijna veertig jaar zal het album dan uit komen.

Het is bijzonder dat Jim Lauderdale, met zijn staat van dienst, nog zo onbekend is in ons land. Hij is nog altijd het bekendst als songwriter voor anderen. Vorig jaar gooide hij echter zeer hoge ogen met een eigen album. Met ‘London Southern’ sloeg hij na een aantal pure country albums een andere weg in. Dit countrysoul album kon rekenen op vele goede recensies en een plek in een aantal jaarlijsten. Daarnaast konden ook concerten die hij gaf in Nederland rekenen op goede kritieken.

Volgende maand komt zijn nieuwe cd al weer uit en ook hier slaat hij een andere weg in. Bij het afspelen van de cd heb je soms het idee te luisteren naar een verzamelaar, want hij gaat alle kanten op. Met de eerste drie nummers blijft hij dicht bij het geluid van het vorige album, waarbij vooral Time Flies een erg mooi soulvol liedje is. Na deze drie liedjes krijgen we echter met Slow As Molasses een hele andere kant te zien. Ergens zag ik de beschrijving Disney en dat vind ik best een treffende beschrijving. Hij zingt over rupsen en slakken en het leven in een rustiger tempo. Het liedje zou zo onder één van de vroegere Disney films passen.
Met Where The Cars Go By Fast grijpt hij terug op stampende country, met een fijne vioolsolo. Het tempo gaat naar beneden met het slepende When I Held The Cards, maar het ritme komt weer terug met Wearing Out Your Cool. Waar ook een sax in zit. Dit is blijkbaar een introductie naar een jazzy geluid, want op de volgende twee nummers gaat hij volop richting easy listening met een stevige jazz invloed. Het nummer While You’re Hoping zou niet misstaan in een piano bar.
Met It Blows My Mind gaan we weer wat terug naar de country roots. Al zit hier een psychedelisch sausje overheen dankzij een heerlijke gitaarsound. Afsluiter If The World’s Still Here Tomorrow tapt dan weer diep in het traditionele country vaatje.

Het is duidelijk dat Jim Lauderdale talentvol is en zich binnen veel genres kan bewegen. Na het prachtige ‘London Southern’, vind ik dit album echter wel wat minder. Dit heeft natuurlijk ook te maken met smaak, want ik loop niet zo warm voor de piano bar uitstapjes. De liedjes waar hij zijn soulvolle kant laat zien bevallen mij dan weer een stuk beter. Deze belanden ook zeker in een aantal afspeellijstjes.
Voor Americana fans is het in ieder geval een aanrader om eens in de discografie van deze veelzijdige artiest te duiken!


Tracklist:
01. Time Flies
02. The Road Is A River
03. Violet
04. Slow As Molasses
05. Where The Cars Go By Fast
06. When I Held The Cards
07. Wearing Out Your Cool
08. Wild On Me Fast
09. While You’re Hoping
10. It Blows My Mind
11. If the World’s Still Here Tomorrow

Website: Jim Lauderdale

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Recensies
Sort by
27 juli 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe