Jenny Mitchell – Wildfires
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 22 oktober 2018

Tekst: Peter Marinus

Je bent nog maar 19 jaar jong en je hebt nu al iemand als Luka Bloom als grote fan! Dan moet er toch wel iets bijzonders aan de hand zijn! En dat is zeker het geval met de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Jenny Mitchell. Zij komt uit het plaatsje Gore en debuteerde in 2015 met het album ‘The Old Oak’.
Hoewel zij dus nog zeer jong is, is dat absoluut niet aan haar af te horen want zij heeft namelijk een zeer volwassen en doorleefde stem waar zo af en toe ook een snik in door klinkt. Muzikaal zit haar muziek ergens in het gebied van de country, folk (met name de Ierse folk) en wat soul. De sleutelwoorden voor haar muziek zijn: warm en intiem.

Op haar tweede album wordt Jenny bijgestaan door producer Matt Fell, Shane Nicholson (gitaar), Glen Hannah (elektrische gitaar), Josh Schuberth (drums) en Luke Moller (fiddle).

Het openingsnummer Wildfires mixt country (die twang gitaar!) met soul en Ierse folk waarin de heerlijk smachtende fiddle van Luke Moller en de al even smachtende elektrische gitaar van Glen Hannah een glansrol spelen. Puppet is daarna een intieme ballad met een zeer warm geluid. Het nummer zweeft, mede door de soulvolle stem van Jenny, heerlijk voort.
Worth It All is een wrang en daardoor ook intiem nummer over een mislukte liefde. Een nummer vol verdriet, wanhoop, twijfel, pijn maar ook liefde. De zin “I live in a city that took my first love, never stopped blaming him for giving up” geeft een donker randje aan dit prachtnummer.
Let Me Be is een smachtend nummer met een zwaar geluid waarin de bombastisch kletterende drums opvallen. De sfeer wordt in One Day wat luchtiger in de vorm van een bluesyshuffle waaraan een tropisch sfeertje vast zit. Schijn bedriegt echter want als je Jenny hoort zingen dat haar geliefde er met een ander vandoor is wordt het toch weer minder gezellig. Jenny kan haar inmiddels ex-geliefde alleen maar het volgende voorhouden “The reason you like coffee so much is that it matches my eyes” dus dat wordt wat lastig koffiedrinken voor hem.
In de zwoele ballad Arms begint Jenny nog net niet van genot te spinnen over het geluk dat zij bij haar geliefde heeft gevonden. De piano ballad The Ocean is er één van het enorm intieme soort waarin het zwoele doorleefde stemgeluid van Jenny uitstekend past. Ook het folky So Far is een prachtig intiem en zwevend nummer.
Ends Of The Earth is wederom een intiem nummer waarin allerlei emoties voorbij komen zoals weemoed, hang naar avontuur, heimwee en liefde. Het eenzame bestaan van een troubadour wordt in Troubadour prachtig vertaald in een warme folky ballad met een huilende elektrische gitaar. Thing Called Love is een duet met Jenny’s vader, Ron. Zijn doorleefde, gebroken stem past perfect in deze broeierig ballad.
Geheel in stijl sluit Jenny het album af met de warme intieme ballad TravellingBones.

Ik ben zeer onder de indruk van dit tweede album van Jenny Mitchell. Zij gaat erg groot worden. Let maar op!!!


Tracklist:
01. Wildfires
02. Puppet
03. Worth It All
04. Let Me Be
05. One Day
06. Arms
07. The Ocean
08. So Far
09. Ends Of The Earth
10. Troubadour
11. Thing Called Love
12. Travelling Bones

Website: Jenny Mitchell