Recensie: Jawbone – Jawbone

Jawbone – Jawbone
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 9 november 2018

Tekst: Peter Marinus

Zo eens in de zoveel jaar komt er een debuutalbum voorbij die je je jaren later nog herinnert. Een klassiek debuutalbum dus. En ik heb er eentje gevonden bij de Londense band Jawbone. Zij omschrijven hun muziek als roots & roll en daar zit wel wat in. Ik hoorde in elk geval van alles voorbijkomen, uiteenlopend van Little Feat, The Eagles maar ook Supertramp!
De passie voor Amerikaanse muziek spat er in elk geval vanaf bij Paddy Milner (zang, piano), Marcus Bonfanti (zang, gitaar), Rex Horan (bas) en Evan Jenkins (drums), muzikanten die ervaring opdeden in de bands van o.a. Tom Jones, Van Morrison, Ginger Baker, Jack Bruce, Ronnie Wood en Ten Years After.enz.

Het album opent met Leave No Traces, een nummer met een lome New Orleans-achtige swing, stuwende piano en sprankelend gitaarwerk. Er zitten Little Feat elementen in dit nummer maar ook van een band als Widespread Panic. Get What You Deserve gaat meer richting het geluid van een Bruce Hornsby. Een verzorgd mid-tempo funky nummer waarin toch ook weer Little Feat elementen in zitten. Maar ik hoor toch ook ineens Supertramp opduiken in dit prima nummer. Supertramp verschijnt trouwens wel vaker op dit album.
Het geluid van When Your Gun Is Loaded is al loom en landerig te noemen, denk richting the Band met Eagles-achtige samenzang en sprankelend toetsenwerk. Family Man is een broeierig voortstampend nummer dat in de verzorgde USA rock hoek past. Paddy Milner opent Bet On Yesterday met een haast klassieke pianoriedel. Een nummer dat zich ontwikkelt tot een bombastisch melodieus nummer met wederom Supetramp trekjes. Rolling On The Underground is een rauwer funky nummer waarin de Little Feat invloed het duidelijkst hoorbaar is maar dan wel weer afgewisseld met melodieuze powerpop a la Big Star. Ook in het stuwend funky Big Old Smoak is Little Feat overduidelijk aanwezig.
De pianoballad Sit Around The Table schuifelt, haast tropisch, voort met Eagles-achtige samenzang en een melodie die doet denken aan “Cheek To Cheek” van Lowell George. Het intro van Two Billion Heartbeats heeft direct al een Staples Singers (Respect Yourself) geluid. Het is een warm funky nummer dat wederom een verbond aangaat met het geluid van The Eagles én Supertramp. Datzelfde gebeurt trouwens ook weer in de afsluiter The Years Used To Mean So Much. Een ballad, die zich kan meten met “Take It To The Limit” van The Eagles.

Nogmaals, dit debuut van de Britse Jawbone zou over een paar jaar wel eens te boek kunnen staan als een “klassiek” debuut. Ik zie deze band in elk geval in de USA groot gaan worden.


Tracklist:
01. Leave No Traces
02. Get What You Deserve
03. When Your Gun Is Loaded
04. Family Man
05. Bet On Yesterday
06. Rolling On The Underground
07. Big Old Smoak
08. Sit Around The Table
09. Two Billion Heartbeats
10. The Years Used To Mean So Much

Website: Jawbone

8 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe