Jason Wells – Nine Hours
Format: CD – Digital / Label: Sound Edge
Releasedatum: 16 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Wat is het schrijven van recensie toch een heerlijke bezigheid. Vooral als er albums zoals deze van Jason Wells voorbijkomen. Deze zanger-gitarist uit Frankfort, Indiana, werd door zijn vader geïnspireerd om een carrière in de muziek te gaan beginnen. Zijn vader was namelijk een grote muziekfan en platenverzamelaar. Nadat Jason’s vader overleed ging Jason honderd procent voor de muziek. Inmiddels heeft hij al vier albums achter zijn naam staan en opende hij o.a. voor Jimmie Van Zant. Naast Jason komen we op dit album Evan Grubbs (bas), Jeff Lageveen (drums) en Garry Smith (op toetsen) tegen.
De muziek van Jason is overduidelijk in de categorie bluesrock in te delen en wel in een stijl waar fans van bijvoorbeeld Walter Trout of Joe Bonamassa blij van zullen worden.

Jason stelt zich in de instrumentale opener Warm Up 2 voor. Een funky bluesrock nummer waarin het felle, hard priemende gitaarwerk direct in positieve zin opvalt. Dan mag trouwens het funky orgelwerk van Garry Smith ook niet onvermeld blijven. Got Me A Woman is een shuffle in de beste Trout/Bonamassa traditie met een moddervet ploegende ritmesectie. Een zwaar vervormd orgel opent Chase The Dragon. Een overdonderend harde bluesrocker waarin zelfs een dreigend Black Sabbath sfeertje in terug te horen is. Het nummer heeft sowieso een begin jaren ’70 geluid (Atomic Rooster). Dit is echt een klasse beuker met gierende gitaar en hard zwiepend orgel. De elektrische piano speelt een belangrijke rol in het rauw groovende Down By The River waarin Jason smeulende gitaarlicks op ons los laat. In Foolin’ Around bewijst Jason dat hij ook over de nodige soul beschikt. Van dit superswingende soulbluesnummer word je gegarandeerd vrolijk
Move My Soul valt onder de categorie “van dik hout zaagt men planken”. Een rauwe boogie, no-nonsense, met een slide parij waar de rook vanaf komt. In East Moline zit het geluid meer richting Status Quo of Dave Edmunds. Een lekker rockend nummer met een hoofdrol voor het swingende pianowerk van Garry Smith. If I Was Rich And Famous is een grappig nummer dat verpakt is een dixieland/vaudeville-achtig muzikaal jasje.
In de afsluiter Waiting To Come Down zet Jason een verzengend harde fuzzgitaar in om dit lome funky nummer nog meer kracht bij te zetten.

Jason Wells heeft een album afgeleverd die ik zonder enige aarzeling bij iedere bluesrock liefhebber kan aanraden.



Tracklist:
01. Warm Up 2
02. Got Me A Woman
03. Chase The Dragon
04. Down By The River
05. Foolin’ Around
06. Move My Soul
07. East Moline
08. My Love Is Real
09. If I Was Rich And Famous
10. Waiting To Come Down

Website: Jason Wells