Recensie: Jack White – Boarding House Reach

Jack White – Boarding House Reach
Format: CD / Label: Third Man Records
Releasedatum: 23 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Werd jij vroeger ook al zo gegrepen door de spannende verhalen over ontdekkingsreizen in de boeken van Jules Verne? En was je op latere leeftijd gefascineerd door de avontuurlijke klanken op albums als “A Wizard/A True Star” van Todd Rundgren of ‘The White Album’ van The Beatles? Dan kan ik je van harte het nieuwe soloalbum van Jack White aanraden.
Dat Jack White niet voor één gat muzikaal gat te vangen was, was al bekend. Met The White Stripes stortte hij zich op de garagerock en garageblues, met The Raconteurs ging hij op de classic rockgeluiden  van de jaren ’70 en hij nam duetten op met Loretta Lynn, Alicia Keys en Wanda Jackson.
En nu is er dus zijn derde soloalbum en dat is weer één grote ontdekkingsreis. Jack pint zich wederom weer niet vast op één muziekstijl en husselt alles heerlijk door elkaar heen. Hij wordt op het album bijgestaan door muzikanten uit de bands van o.a. Beyoncé, Mariah Carey, Kanye West, Depeche Mode en Nas. Niet de minsten dus!

Het album opent met de ballad. Een ballad, die drijft op een zwaar brommende synthesizerlaag. Het is een op zich soulvolle ballad met gospelachtige achtergrondzang, die volgestouwd is met allerhande toetsen en spaarzaam kletterende drums. Jack zingt zijn hele ziel en zaligheid er uit. Een zeer indrukwekkend en avontuurlijk nummer. Je moet er maar opkomen. Een nummer schrijven over de vraag waarom je een hond moet uitlaten. Dat doet Jack dus met Why Walk A Dog? Wederom een soulvolle ballad verpakt in een zwaar toetsentapijt waarin Jack een zeer vette fuzzgitaarsolo aflevert.
Funky drums openen het vette funky Corporation met een ouderwets swingende clavinet. Het is een vrijwel instrumentaal nummer dat ongetwijfeld over een jaar of tien op de één of andere funkverzamelaar op gaat duiken. Jack start een rap, die hij al gillend beëindigt. Zeer vreemd is het spoken word nummer Abulia And Akrasia waarin het gesproken woord wordt geleverd door ene C.W. Stoneking en dat over een zigeunerjazz-achtige begeleiding. Zwalkende synthesizers, een hakkelende fuzzgitaar en kletterende drums veroorzaken in Hypermisophoniac een haast freejazz-achtig funknummer waarin ook de hiphop een woordje mee spreekt.
Ice Station Zebra is een luchtig swingend funkrock nummer waarin stevige gitaarriffs afgewisseld worden met electro, hiphop en jazz. Dan is tijd tijd voor de loodzware fuzzrocker Over And Over And Over. Een beukend nummer a la Rage Against The Machine waarin de geest van zowel Todd Rundgren en Frank Zappa zeer nabij zijn.
Everything You’ve Ever Learned is een bizar nummer met spoken word en een dreigend soort electrojungle muziek met zware fuzz explosies. En die bongos blijven maar vrolijk doortrommelen!


Tracklist:
01. Connected By Love
02. Why Walk A Dog?
03. Corporation
04. Abulia And Akrasia
05. Hypermisophoniac
06. Ice Station Zebra
07. Over And Over And Over
08. Everything You’ve Ever Learned
09. Respect Commander
10. Ezmerelda Steals The Show
11. Get In The Mind Shaft
12. What’s Done Is Done
13. Humoresque

Website: Jack White

15 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe