Virgil & The Accelerators announce new album Army of Three

Virgil And The Accelerators – Army Of Three

CD /Label: Mystic Records / Releasedatum: 6 oktober 2014

Tekst: Andre Wittebroek

Virgil And The Accelerators (VATA) zijn al diverse malen in Blues Magazine besproken. Hun debuut CD The Radium uit 2011 en hun CD/DVD Live At Marshall uit 2012 kregen goede kritieken evenals hun concerten in Bluescafé Apeldoorn en Luxor Arnhem. Er waren reeds twee interviews nl. bij hun eerste optreden in Bluescafé Apeldoorn en op het Doffer Bluesfestival in Schaijk n.a.v. hun live DVD/CD Live At Marshall. Naar aanleiding van hun tweede CD – Army Of Three – die op 6 oktober a.s. uitkomt, had Blues Magazine een kort gesprek met de band tijdens het Culemborg Blues Festival over deze CD.

Blues Magazine: Jullie eerste CD The Radium, kreeg erg goede kritieken en kreeg zelfs een tweede plaats in de top 20 jaarlijst van Blues Rock Review. Wilden jullie met dit nieuwe album op dezelfde voet verder?

“Jazeker. We vonden het zelf ook een prima plaat en de sound en werkwijze wilden we vasthouden. We werkten weer met dezelfde producer Chris Tsangarides (Gary Moore, Black Sabbath, Thin Lizzy, Judas Priest ) die onze werkwijze en wensen kent. Hij geeft ons alle ruimte en weet exact hoe het beste uit ons te halen. Hij weet ook precies hoe onze muziek het beste klinkt.”

Blues Magazine: Hoe is jullie werkwijze geweest t.a.v. deze CD? Hebben jullie een vaste manier van werken of gaat alles spontaan en vanzelf?

“Wij oefenen en jammen iedere dag. Uit dat jammen komt dan een bepaalde structuur, een body en daar komen dan de gitaarriffs uit. Wanneer we de basis van de song hebben, schrijven we er de teksten bij.”

Blues Magazine: Schrijft één van jullie de meeste muziek of teksten, hoe gaat dat?

“We zijn een team en doen alles samen. We zitten bij elkaar en een ieder heeft dezelfde stem in het geheel. Heeft iemand een goed idee. dan gaan we daar mee verder en ontwikkelen het samen. Een echte Army Of Three dus, vandaar de titel van de CD.”

Blues Magazine: Vergeleken met The Radium vind ik Army Of Three wat rijper en uitgebalanceerder klinken. Ook de stem van Virgil lijkt rijper, wat anders en soms wat ‘zachter’. Vergis ik me daarin of vinden jullie dat ook?

“Bij The Radium was het technische proces meer aanwezig, welke apparatuur e.d. Nu lag het accent meer op wat we opnemen, de muziek zelf. Producer Chris stond nog meer centraal. Hij weet precies hoe ik (Virgil) mijn stem het beste kan gebruiken. Dat mijn stem wat anders klinkt kan wel kloppen. Tijdens de opnames had ik veel last van bronchitis en dat zal mijn stem beïnvloed kunnen hebben. Ik kon hem niet te intens gebruiken. Het was ook Chris zijn idee om Gabriel de mondharmonica te laten gebruiken. De samenwerking gaat als vanzelf en is zeer prettig.”

Blues Magazine: Bedankt voor jullie tijd en succes met de CD!

“Blues Magazine, bedankt voor de interesse en we hopen dat de lezers van Blues Magazine de CD mooi vinden…en kopen natuurlijk!”

Virgil & The Accelerators @ Culemborg Blues 2014

Recensie Army Of Three

VATA staat bekend om haar bluesrock, moderne blues die geworteld is in de rock uit de jaren tachtig. De CD staat bol van stevige riffs en grooves afgewisseld met rustige stukken. De zang van Virgil lijkt een stuk verbeterd en dat is een plus. Niet geforceerd maar gedoseerd. Het maakt het geheel wat aangenamer. Het album wordt natuurlijk gedomineerd door het energieke, vurige gitaarspel van Virgil McMahon (in 2013 gekozen als beste gitarist in The European Blues Awards), aangevuld met de stevige bas van Jack Alexander Timmis en de strakke drums van Gabriel McMahon.

“Take Me Higher” begint sfeervol met een tokkelende gitaar met sferische achtergrondgeluiden waar Virgil’s stem rustig invalt en dan volgen de zware akkoorden, eindigend in een fijne gitaarsolo. Black Sabbath en Philip Sayce invloeden bepalen het stevige “Blow To The Head”. Het derde nummer “All Night Long” is up-temporockend met een mooi relaxt middenstuk. Daarna volgt “Love Aggression” met een rustig intro en zelfs een reggaedeuntje en dat geeft een lekkere groove. Met goede zang ook. “Give It Up” start met een intro met stevig drumwerk en gitaarriffs, waarna Virgil ’s zang invalt en de mondharmonica begint. Rockend.

“Through The Night” begint rustig en de zang is van hetzelfde. Weer zo’n herkenbare riff die zo uit de Amerikaanse classic rock kan komen met veel refreinzang. Beetje glad à la Bon Jovi. Dan liever het stevige “It Burns”, met een fijne groove en een lekker ritme met goede samenzang. “Stand Up” knalt ook lekker weg. Gitaar- drums- en basintro geven een stevig fundament voor een stuk lekkere rock met de bijbehorende supersolo. Gewoon erg lekker. Het voorlaatste nummer “Anymore” is een ballade, wat rustiger met heel mooi intens, gevoelig gitaarwerk. De CD sluit af met het gevoelig bluesy “Free” waarin de kwaliteiten van elk bandlid goed tot uiting komen.

Conclusie:
Net als de vorige CD The Radium volgt VATA hier ook hun bekende concept: stevige blues met een klassieke rockrand of zoals je wilt klassieke rock met een stevige bluesrand. In ieder geval is het een musthave voor liefhebbers van dit soort muziek. Ik ben er zeker één van!

Line-up:
Virgil McMahon: gitaar en zang, Gabriel McMahon: drums, Jack Alexander Timmis: basgitaar

Links: www.vataband.com


Ook op Blues Magazine ...