Recensie: Ian Gillan – Ian Gillan And The Javelins

Ian Gillan – Ian Gillan And The Javelins
Format: CD – LP – Digital / Label: earMUSIC
Releasedatum: 31 augustus 2018

Tekst: Danny van den Deijssel

De zangkunsten van Ian Gillan zijn wereldwijd bekend dankzij zijn werk met Deep Purple. Ik denk dat veel mensen het met mij eens zullen zijn dat dit zeker een van de beste zangers binnen het hardrock genre is. Naast Deep Purple was hij ook de eerste zanger die Jezus vertolkte in Jezus Christ Superstar en verving hij Ronnie James Dio in 1983 als zanger van Black Sabbath (slechts één album). Voor vele insiders zal zijn carrière beginnen bij Episode Six waar hij ook Roger Glover tegenkwam.
Wat velen niet geweten zullen hebben waaronder ikzelf, is dat zijn eerste echte bandje The Javelins was. Een band met naar eigen zeggen een vreselijke zanger die ging kijken naar een geweldige zanger met een waardeloze band. Dit vat kort het ontstaan van dit Engelse bandje samen.
The Javelins (1962-1964) bestonden verder uit Tony Tacon (gitaar), Tony Whitfield (bas), Keith Roach (drum) en Gordon Fairminer (lead gitaaar). Al deze muzikanten stopten na het uiteenvallen van de band met muziek maken behalve Gillan. Op enig moment ontstond bij Gillan het idee om dat te doen wat ze tijdens hun bestaan nooit hebben gedaan: een album opnemen. Na wat experimenteren met zijn vaste schrijfmaatje Steve Morris was er een setlist samengesteld en was een kwestie van oefenen en opnemen.

Het album bestaat volledig uit covers die origineel zijn opgenomen in de periode 1956-1963. Op het album vind je daardoor een mooie verzameling met klassiekers uit de begintijd van de rock ‘n’ roll. Eigenlijk zijn het allemaal bekende nummers die reeds in diverse uitvoeringen te vinden zijn. Zo staan er uitvoeringen op van Chuck Berry’s Rock And Roll Music en Memphis, Tennessee. Wat me opvalt is dat de stem van Ian op deze plaat erg goed klinkt. In tegenstelling tot zijn laatste bezoek aan Nederland met Deep Purple toen je toch kon merken dat de leeftijd een rol gaat spelen. Op deze plaat klinkt hij ondanks deze leeftijd van 72 alweer toch behoorlijk fris. Natuurlijk hier en daar hoor je wel dat de echte hoge noten niet meer zijn zoals 40-50 jaar geleden, maar hé mag het een keertje?
Naast rock ‘n’  roll vinden we ook wat blues invloeden terug. Zo werd het bekende Smokestack Lightin´. Of wat dacht je van Lazy Lester´s You´re Gonna Ruin Me Baby. Toch voert de vroege rock ‘n’ roll en R&B de boventoon op dit album. Verwacht geen muzikale hoogstandjes of geniale uitvliegers.
Het is dan ook zeker geen album voor de jaarlijstjes maar vooral een leuk album voor de echte liefhebbers die een leuke middag willen hebben met het beluisteren.


Tracklist:
01. Do You Love Me
02. Dream Baby (How Long Must I Dream)
03. Memphis, Tennessee
04. Little Egypt (Ying-Yang)
05. High School Confidential
06. It’s So Easy!
07. Save the Last Dance for Me
08. Rock and Roll Music
09. Chains
10. Another Saturday Night
11. You’re Gonna Ruin Me Baby
12. Smokestack Lightnin’
13. Hallelujah I Love Her So
14. Heartbeat
15. What I’d Say
16. Mona (I Need You Baby)

Website: Ian Gillan

25 september 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe