Recensie: Hugh Coltman – Who’s Happy?

Hugh Coltman – Who’s Happy?
Format: CD – Digital / Label: Okeh Records
Releasedatum: 2 maart 2018

Tekst: Peter Marinus

Zou het door het komende mooie weer komen? Binnen een paar dagen tijd heb ik, na het zeer prettige album van Michael Kaeshammer weer een album waarop het New Orleans geluid op een prima manier geëerd wordt. Dit keer door de Engelse zanger Hugh Coltman, die velen onder ons nog moeten kennen als frontman van de bluesrock band The Hoax. Nou, met the Hoax heeft dit album dus totaal niets uit te staan. Hugh, die tegenwoordig in Frankrijk woont, heeft, na een album met Nat King Cole songs, gekozen om een album op te nemen waarop hij zich laat leiden door het zogeheten New Orleans second line geluid.

De focus ligt op dit album op de intieme ballads maar er is ook ruimte voor die luie New Orleans funk. Zoals in het lome It’s Your Voodoo Working met brandend gitaarwerk van Freddy Koella en een pompend soulvol orgel. Dit nummer heeft alle ingrediënten in zich om een lekker New Orleans funknummer te maken. Hugh’s warme soulvolle stem past hier wonderwel in. Ook Resignation Letter is een lui groovend nummer. Een echt mellow groove nummer met het orgel in de hoofdrol. De opener Civvy Street zit tegen de jazzy kant van de New Orleans muziek, compleet met een uitgebreide blazerssectie. Een super relaxte mambo met tikkende percussie en bonkende drums en een primitieve akoestische gitaarsolo. Sugar Coated Pill is duidelijk gebaseerd op het New Orleans dixieland geluid. Dit nummer marcheert als de beste New Orleans street parade voorbij waarin Hugh’s luie zang zich prima thuis voelt. The Sinner is een luie secondline shuffle met een hoofdrol voor de klarinet en de losjes swingende drums. De lome jazzy ballad Ladybird heeft machtige gospel-achtige achtergrondzang terwijl gastzangeres Mélissa Laveaux in de akoestische ballad Hand Me Downs wederom bewijst dat Franstalige zangeressen gewoon altijd sensueel klinken.
Begeleid door een hele batterij krekels wordt het loom schuifelende jazznummer Sleep Late ingezet waarna de zeer intieme ballad Little Big Man ervoor gaat zorgen dat menig dameshart week zal worden. Tot slot komt de luie street parade weer voorbij sloffen in If You Were Mine. Uiteraard met de blazers weer in vol ornaat! Hugh Coltman levert hier een album af, dat voor vele bluesrockers even wennen zal zijn maar dat wel “gewoon” een prima ontspannen jazzy bluesalbum is.

En ik kan de bluesrockers geruststellen want The Hoax zijn weer bijeen met Hugh Coltman in de gelederen.


Tracklist:
01. Civvy Street
02. Sugar Coated Pill
03. The Sinner
04. It’s Your Voodoo Working
05. Ladybird
06. New Park Street
07. Hand Me Downs
08. All Slips Away
09. Resignation Letter
10. Sleep Late
11. Little Big Man
12. Losers Blues
13. If You Were Mine

Website: Hugh Coltman

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concertverslagen
Sort by
16 mei 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe