Henrik Freischlader Trio - Openness

Henrik Freischlader Trio  – Openness
Format: CD-LP-Downloads / Label: Cable Car Records

Releasedatum: 1 april 2016

Tekst: André Wittebroek

Eind 2014 kondigde Henrik Freischlader aan met zijn toenmalige band te stoppen en een tijd rust te nemen m.b.t. het toeren. Hij heeft zich daarna bezig gehouden met produceren voor o.a. Layla Zoe en Tommy Schneller en heeft  wat afstand  genomen van de muziek. Het hoe en waarom staat te lezen in het interview dat Blues Magazine met hem had op 14 april j.l. (https://www.bluesmagazine.nl/interview-henrik-freischlader/)

Hij is nu terug met een trio met Carl-Michael Grabinger op drums en Alex Grube op basgitaar. Met deze formatie gaven ze geweldig concert in Piano Dortmund.                                        (https://www.bluesmagazine.nl/concertverslag-henrik-freischlader-trio-zaal-piano-dortmund-14-april-2016/)

Dan is er dus deze eerste cd van het Henrik Freischlader Trio.
De cd zit in een stevige klaphoes met daarin een  tekstboekje en gegevens over producer, recordings, bookings e.d. Het ziet er zeer verzorgd uit.

De cd begint met de titelsong ‘Openness’ en direct is de “oude” Henrik weer terug. Zijn raspende  bluesy stem, de funky riffs, de typische breaks en het scheurende gitaar werk zijn er nog. Een lekker stevige opener van de cd. Early Morning Blues is een twaalftakter van het zuiverste water met een mooie jazzy solo. Lord Have Mercy  is vrolijk en swingend van aard en heeft een rock and rolltintje met een heerlijke slide solo in het middenstuk. De ritmesectie levert hier stuwend  werk af. Daarna komt Business Straight met overstuurde riffs en akkoorden en hier gebruikt Henrik het Wah Wah pedaal in zijn gitaarspel. Het volgende nummer Masterplan kenmerkt zich door de ritmische wisselingen met fingerpicking-gitaarspel, een lekkere jazzy groove en een zangkoortje erachter. Never Really Left You is, zoals de titel al aangeeft, een ballade over de liefde. Een slowblues waarin de zang op de voorgrond staat. Het ‘plukkende’ basspel valt op. Een funky basgroove opent Nobody Else To Blame waarna het steviger wordt. Het heeft iets Zappa-achtigs. Een volgende slowblues is Senses en gaat over gevoelens natuurlijk. Rustig  akoestisch spel met bijpassende zang. Techno is een aanklacht tegen de  cleane, technische muziek waarin weinig gevoel zit. Er moet weer meer rock ’n roll in, meer gevoel. Woeste gitaaruitbarstingen begeleiden de tekst. Stevig nummer. Today I’m Gonna Change heeft een mooi ritme met een helder gitaarintro. Wat funky ook. Henrik’s zang  komt hier goed in uit. Het voorlaatste nummer High Expectations  heeft schitterend gitaarwerk in zijn zeer herkenbare stijl. Prachtige slowblues. Een van de hoogtepunten van dit album voor mij. De cd sluit af met het zeer rustige His Love waarin Henrik een  resenatorgitaar gebruikt en zijn stem ook gevoelig klinkt.

Conclusie:
De cd bevat een diversiteit  aan nummers. Henrik’s zang staat meer op de voorgrond dan vroeger. De gitaar staat meer in dienst van de liedjes, maar er blijft genoeg over voor de liefhebber daarvan. De ritmesectie is sterk en de band klinkt als een echte eenheid. Mooie cd.

Tracks:
01. Openness
02. Early Morning Blues
03. Lord Have Mercy
04. Business Straight
05. Master Plan
06. Never Really Left You
07. Nobody Else To Blame
08. Senses
09. Techno
10. Today I’m Gonna Change
11. High Expectations
12. His Love

Line-up:
Henrik Freischlader:  Guitar & Vocals
Carl-Michael Grabinger: Drums
Alex Grube : Bass

Website: Henrik Freischlader Trio

Interview Henrik Freischlader:
https://www.bluesmagazine.nl/interview-henrik-freischlader/

Concertverslag: Henrik Freischlader Trio – Zaal Piano, Dortmund 14 april2016:
https://www.bluesmagazine.nl/concertverslag-henrik-freischlader-trio-zaal-piano-dortmund-14-april-2016/

14 mei 2016: Grolsch Blues Festival Schöppingen
15 mei 2016: Ribs & Blues Raalte