Recensie: Hell Fire Jack – Chains

Hell Fire Jack – Chains
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 14 februari 2018

Tekst: Peter Marinus

Het garageblues kamp blijft maar groeien. Steeds weer komen er nieuwe, talentvolle bands bij. Zoals dit Britse duo, Hell Fire Jack, uit Hensall, dat bestaat uit Alex Trewhitt (zang, gitaar) en Josef Karl (drums). De bandnaam komt trouwens van een wel heel pittige hamburger, de Hell Fire Jack, die bestaat uit een kaasburger met Bourbon en jalapeno peper met daarover een laagje kaas! Pittig dus! En datzelfde kan gezegd worden van het geluid van dit duo. Je kunt hun garageblues het beste typeren als zeer brutale blues, die je voluit in je gezicht mept.

Meteen in de opener Hell-O word je geconfronteerd met smerige logge gitaarriffs en energiek meppende drums. Qua volume en intensiteit grijpt dit nummer terug op het geluid van Mountain of Blue Cheer. Bands, waarvan je het geluid op de rest van dit album ook regelmatig tegen komt. Cyborg stampt er gelijk flink op los en klinkt als een stevige broer van Seasick Steve, die Lux Interior van The Cramps als zanger heeft ingehuurd. Harde smerige slide klanken glijden je tegemoet in Dark Horse waarna de drums een bonkend ritme inzetten. Dan wordt het tempo rigoreus opgevoerd tot een woest zwiepende garageblues. Old Whiskery is een lui groovende garageblues met ingenieuze breaks en een moddervet geluid. The Hustle heeft totaal niets met de disco hit van Van McCoy te maken maar wel alles met een ziedende funky slide boogie met stuiterend groovende drums. Don’t Come Knocking is een garage boogie van het zeer woeste soort met een ongenadig hoog tempo. Nietsontziende harde blues! In Mr. Sinister lijken Ierse dancetunes verstopt te zitten maar dan wel door de garageblues mangel gehaald met een goor beukend nummer als resultaat. Het hakkende Take A Hold klinkt als een bluesy soort Cramps met een stevige dosis fuzz. Sunday Best is een smeulend garage slide bluesnummer waarin de funky drums een zeer stuwende rol spelen. In de primitieve snoeiharde boogie Lock And Key klinken de gitaarriffs als een wilde zwerm bijen. Better The Devil begint psychedelisch met dreigend gitaarwerk maar je weet dat er weer van die keiharde riffs op de loer liggen. En die vloeren je totaal op een spijkerharde wijze. En als dan het tempo ook nog eens tot een pompende boogie wordt opgevoerd ben je compleet uitgeteld.
Het album sluit met het dreigend bonkende Chains waarin uiteraard ook weer dat spijkerharde geluid aanwezig is.

Dit album van Hell Fire Jack raakt je frontaal, midden in je gezicht! Een heerlijk gevoel!!


Tracklist:
01. Hell-O
02. Cyborg
03. Dark Horse
04. Old Whiskery
05. The Hustle
06. Don’t Come Knocking
07. Mr. Sinister
08. Take A Hold
09. Sunday Best
10. Lock And Key
11. Better The Devil
12. Chains

Website: Hell Fire Jack

20 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe